tag:blogger.com,1999:blog-132742212011-07-08T04:25:17.618+04:30فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.comBlogger351100tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-88660562867609294612010-02-10T19:50:00.004+03:302010-02-10T21:41:47.409+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>یارانه/ پول نفت/ تو سفره ی ما نرفت</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>نمی دونم چقدرش/ تو جیب مجتبا رفت</strong></span><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><br /> </span><br /> <strong></strong></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong></strong></span><br /> <div style="text-align: center;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>نه بی پولی بیکاری/ نه مفتکی بیگاری</strong></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>دولت خوب نداری/ کودتاچی میاری</strong></span><br /> </div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong></strong></span><br /> <div style="text-align: center;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>نفت مفته/ واسه کلفت نوکراش</strong></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>سهم ما/ چوب و چماقِ اوباش </strong></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>__________________________________</strong></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>باز هم سپاس&nbsp; بهرام عزیز</strong></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-8866056286760929461?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-59870578277708034522010-02-10T19:46:00.002+03:302010-02-10T21:57:11.235+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>بنده ی دیوان شدی</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>قاضیِ شیطان شدی</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>ای داورِ دوزخی</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>جلاد ایران شدی</strong></span><br /> <span style="font-size: large;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><strong>_____________________________</strong></span></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>اعدام زندانیان محکوم است محکوم است</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>پیروزی راه سبز حتمی شده محتوم است </strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>--------------------------------------------</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>کار محارب جنگه</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>با مردمش می جنگه</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>به من نگو محارب</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>تو دست کی تفنگه </strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>__________________________<br /> می شناسمت چماق کش</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>برو خجالت بکش</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>(با سپاس از بهرام عزیز. شعارهات عالی بود)</strong></span><br /> <span style="font-size: large;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><strong>***********************************************</strong></span></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>این شعارها روهم از وبلاگ ۲۲بهمن سبز که عضو ستاد هماهنگی شعارهاست گرفتم:</strong></span><br /> <br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong></strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>ایران زمین یکصدا / مرگ بر کودتا </strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>___________________________</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>ولایت یزیدی / خشم ما رو ندیدی</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>___________________________</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>می رزمم می میرم / ایران رو پس می گیرم</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>___________________________</strong></span><br /> <span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><strong>سپاهی جدا شو / با ملت همصدا شو </strong></span><br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-5987057827770803452?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-69581771738068577672002-10-03T18:37:00.001+03:302010-02-10T19:06:49.240+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> یک رزمنده سبز لطف کرد و در نظرات وبلاگم بیست دقیقه ای به یک یک شعارهای حکومتی که ۲۲ نامی نوشته بود پاسخ داد. به نظرم بسیار خواندنی آمد. با اندکی ویرایش خودم در پاسخ های دوست رزمنده آنها را اینجا می گذارم: <br /> <br /> <br /> <br /> شعارهای جناب ۲۲ (مزدور حکومتی)*پاسخ های یک رزمنده سبز<br /> <br /> ----------------------------------------------------------<br /> <br /> دانشجو بیدار است از فتنه گر بیزار است&nbsp;*دانشجو بیدار است از کودتا بیزار است<br /> ---------------------------------------------------------------------<br /> فتنه گر و صهیونیست پیوندتان مبارک*احمدی و اسرائیل پیوندتان سه چارک<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; مشایی صهیونیست بلند بگو مبارک<br /> -----------------------------------------------------------------<br /> این است ندای ملت از موسوی برائت&nbsp;*&nbsp;این است ندای ملت از موسوی حمایت<br /> -----------------------------------------------------------------<br /> این است فریاد ملت از خاتمی برائت* این است فریاد ما مرگ بر کودتا<br /> -----------------------------------------------------------<br /> به گفته خمینی روح خدا&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; *&nbsp;&nbsp; به گفته خمینی روح خدا<br /> <br /> ملت ما می جنگه با آمریکا&nbsp;*&nbsp; &nbsp;&nbsp;میزان رای ملته<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; نه سلیقه ی شما <br /> -----------------------------------------------<br /> فتنه گر حیا کن این ملت را رها کن* چماقدار حیا کن این ملت رو رها کن<br /> -------------------------------------------------------------<br /> آشوبگران وحشی همدست آمریکایند *&nbsp;آشوبگران وحشی چماق و هفت تیر دارن<br /> <br /> فتنه گران مزدور پرورده سیا یند&nbsp;&nbsp;&nbsp; *چهارصد هزار تومن هم پول توی جیب می گذارن<br /> -------------------------------------------------------------------------<br /> فتنه گران بترسید شما خیلی کم هستید* دروغ که شاخ نداره باز بگو پنج هزاره<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ملت سبز ایران هفتاد هزار هزاره<br /> ----------------------------------------------------------------<br /> با مشت محکم می زند این ملت&nbsp;*&nbsp;&nbsp; &nbsp;فتنه گر تو هستی<br /> <br /> بردهن فتنه گر بی غیرت&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; *&nbsp;&nbsp;&nbsp; گر زور و زر پرستی<br /> --------------------------------------------------<br /> ۲۲بهمن ماه یوم الله ست یوم الله ست&nbsp;*&nbsp; &nbsp;بیست و دوی بهمن بیست و دوی بهمن<br /> <br /> گرداننده فتنه آمریکاست امریکاست&nbsp; *&nbsp; روز آزادی ما روز نجات میهن<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;روز پیروزی ما روز شکست دشمن<br /> ----------------------------------------------------------------<br /> دیکتاتور واقعی&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;*&nbsp; دیکتاتور<br /> موسوی وکروبی وخاتمی&nbsp;&nbsp; * چماق داره با هفت تیر<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; زندان و بند و زنجیر<br /> --------------------------------------------<br /> حمایت از فتنه گر حمایت از آمریکاست&nbsp;&nbsp;* حمایت از کودتا کار چین و روسیا<br /> -----------------------------------------------------------------<br /> آمریکا امریکا ننگ به نیرنگ تو&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;* روسیه اسرائیل ننگ به نیرنگتان<br /> خون همه مظلومان می چکد از چنگ تو &nbsp;* احمدی و مشایی همدست یکرنگتان<br /> -----------------------------------------------------------------<br /> حیله آشوبگران دیگر اثر ندارد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;*&nbsp;&nbsp;&nbsp; دروغ فریب توطئه دیگر اثر ندارد<br /> <br /> دشمن به جز دربدری راه دگر ندارد&nbsp;&nbsp;* &nbsp;ما بیشمار هستیم رهبر خبر ندارد<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-6958177173806857767?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-16398296144089110162001-10-31T18:32:00.001+03:302010-02-10T18:36:57.269+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">برای بیست و دوم بهمن روز آزادی(به روز شد)<br /> <br /> <br /> <br /> قرار نیست بیست ودوم سکوت کنیم و قرار نیست بهانه "ساختارشکنانه" به لباس شخصی ها بدهیم . این بار می آییم تا جنبش سبز را با آرمانها و خواسته هایش به توده مردم بشناسانیم ؛ به آنهایی که هنوز دودل مانده اند. اگر شعار خوبی خواندید برایم بنویسید و در به روز کردن این پست یاری ام کنید: <br /> <br /> <br /> تنها راه خلاصی/ اصلاحات اساسی<br /> <br /> ********************************<br /> این است شعار مردم/ رفراندوم رفراندوم<br /> *********************************<br /> <br /> وصیتِ منتظری/ مرگ بر دیکتاتوری<br /> <br /> *********************************<br /> زندانی سیاسی/ آزاد باید گردد<br /> *********************************<br /> فریب دروغ توطئه/ دیگر اثر ندارد<br /> <br /> ما بی شمار هستیم/ رهبر خبر ندارد<br /> ********************************* <br /> یا حسین/ میر حسین<br /> *********************************<br /> شهید سبز ایران/ راهت ادامه دارد<br /> <br /> ********************************* <br /> نصرمن الله و فتح قریب<br /> <br /> ره نبرد مکر و دروغ و فریب<br /> *********************************<br /> آزادی رسانه، آزادی انتخاب<br /> <br /> درخواست ملت ما، ۳۰ سال پس از انقلاب<br /> *********************************<br /> تجمع صلح آمیز حق مسلم ماست<br /> *********************************<br /> سرودها:<br /> <br /> «محمود خائن<br /> <br /> آواره گردی<br /> <br /> خاک وطن را<br /> <br /> ویرانه کردی<br /> <br /> <br /> کشتی جوانانِ وطن<br /> الله اکبر<br /> کردی هزاران بی کفن<br /> الله اکبر<br /> مرگ بر تو<br /> مرگ بر تو<br /> مرگ بر تو<br /> <br /> مرگ بر تو»<br /> **********************************<br /> «اگه می گی من رییس دولتم<br /> من میگم مخالفم یه ملتم<br /> <br /> تو رییس جمهور ایران نیستی<br /> <br /> سرور مهد دلیران نیستی<br /> <br /> <br /> روی قاجارو سفید کردن اینا<br /> <br /> پهلوی رو روسفید کردن اینا<br /> <br /> این قرادادا که بستن باطله<br /> <br /> باطله هر چی که هستن باطله<br /> <br /> <br /> <br /> من به هر کی رای دادم پاش وایسادم<br /> <br /> زیر مشت و چوب اوباش وایسادم<br /> <br /> ای خدا ما وایسادیم دور و برش<br /> <br /> گفتی وایسا وایسادیم تا آخرش»<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-1639829614408911016?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-73684373285646263052001-10-31T18:29:00.000+03:302010-02-10T18:32:04.667+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://farreh.persiangig.com/تصاویر/edam.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="305" kt="true" src="http://farreh.persiangig.com/تصاویر/edam.JPG" width="640" /></a></div><br /> <br /> <br /> بأی ذنبٍ قتلت؟<br /> نگاهشان کردم. سرسخت به نظر می رسیدند. با اینهمه اعتراف کرده بودند. جرمشان شکستن زیر بار شکنجه دژخیمان بود؛ همین. آنها اعدام شدند. من ناباورانه شنیدم که دو تن را به جرم اعتراف اعدام کردند. یاد گرفتم در برابر مرگ هم نشکنم. <br /> بیست و دوم بهمن می آییم ؛ اگرچه سرهایمان را بشکنید؛ دستهایمان را ببندید و دژخوترین شکنجه گران را به کار گیرید. ما دیگر اعتراف نخواهیم کرد. پای چوبه دار خواهیم ایستاد؛ اشکهای مادرانمان دارها را سبز خواهد کرد. ما دوباره می روییم.<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-7368437328564626305?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-92099576785139986902001-10-22T18:26:00.000+03:302010-02-10T18:29:40.201+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> «بیست و دوی بهمن<br /> بیست و دوی بهمن <br /> روزِ از خود گذشتن<br /> روز آزادی ما<br /> روز نجات میهن»<br /> <br /> <br /> <br /> ای یاران! ای یاران! ای سبزهای ایران<br /> <br /> سنی شیعه مسیحی<br /> <br /> آزاده ی همپیمان<br /> <br /> پیمان به جان می بندیم<br /> آزاد اگر در بندیم<br /> <br /> جانم فدای یاران<br /> یاران فدای ایران<br /> <br /> <br /> <br /> ای دشمن! ای دشمن! ای دشمنِ سر در گم<br /> <br /> این واپسین پیغام است<br /> <br /> بشنو پیامِ مردم<br /> <br /> سرسبز و سخت هستیم<br /> <br /> با سر تبر شکستیم<br /> <br /> یک جنگل است اینجا<br /> <br /> گر از کمر شکستیم<br /> <br /> <br /> <br /> *************************************<br /> <br /> <br /> <br /> سرودی دیگر برای ایران سبز: " نیستی رهبرم"<br /> <br /> مرد و زن کشته ای<br /> پُر ستم گشته ای<br /> بشنو از کشورم<br /> <br /> نیستی رهبرم<br /> <br /> <br /> <br /> دخت و پورم چه شد<br /> بی گنه کشته شد<br /> <br /> پیکرِ او کجاست<br /> پشتِ این کشته هاست<br /> <br /> <br /> کشته ها پشته است<br /> پشت ایران شکست<br /> از ستم از دروغ<br /> رهبری بی فروغ<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-9209957678513998690?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-14795765672191723742001-10-22T18:24:00.000+03:302010-02-10T18:26:05.758+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> باید جلوی تهمت‌ها گرفته شود. معنی ندارد که عده‌ای چنین مصونیت پیدا کنند که به آقای موسوی بگویند که وی 30 سال منافق بوده است. آیا این تهمت‌ها به آقای کروبی به نفع نظام است؟ بنده به شدت به وجود یک جریان برانداز در درون نظام مشکوک هستم. براندازی این است که جمهوری اسلامی در جهان به عنوان نظامی خشن و مخالف گفت‌وگو معرفی شود. این‌هاست که پایه‌های نظام را می‌لرزاند و آن را از درون می‌پوساند… علیه تمام بزرگان در حال لجن‌پراکنی هستند، این‌ها براندازی نیست؟ این‌ها پشتیبانی از ولایت فقیه است؟ عده‌ای تازه به دوران رسیده و مجهول الهویه در حال از بین بردن بنیان این کشور هستند.» <br /> <br /> <br /> <br /> این سخنان روشنگرانه، بخشی از سخنرانی حجت‌الاسلام مجید انصاری عضو شورای مرکزی مجمع روحانیون مبارز در شب بیست‌وسوم ماه مبارک رمضان در دارالزهرا است. او از وجود جریانی برانداز در درون حاکمیت خبر می‌دهد که می‌خواهند خشونت را به عنوان نماد شناخت حکومت ایران به افکار عمومی جهان عرضه کنند. اما این افراد «مجهول‌الهویه که در حال از بین بردن بنیان این کشور هستند» چه کسانی هستند؟<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> با بررسی مواضع و رویکردهای جریان حاکم بر ایران طی چهار سال اخیر، اگرچه در ظاهر به مواضعی سراسر ضد اسرائیلی (به استثنای سخنان مشایی) برمی‌خوریم، اما نتایج این سیاست‌ها جز در راستای منافع و تقویت رژیم اسرائیل قابل تفسیر نیست.<br /> <br /> <br /> <br /> یکی از سیاست‌های دولت نهم به ریاست محمود احمدی‌نژاد در ابتدای تشکیل، حمله به برخی مسائل مورد حساسیت بین‌المللی از قبیل «هولوکاست» بود. آنان تلاش کردند با طرح مسائلی که کوچکترین ارتباطی به مسائل و مشکلات مردم ایران نداشت، در جهان نام و اعتباری کسب کنند و خود را به عنوان یگانه منجی مردم مظلوم فلسطین به رخ ملت‌های مستضعف خاورمیانه بکشند. سخنرانی‌های آتشین احمدی‌نژاد با محوریت «محو اسرائیل از روی نقشه جهان» ظاهرا" در راستای شعارهای ابتدای انقلاب طراحی شده بود اما در نتیجه نه تنها اهداف شعارهای اصلی را برآورده نکرد، بلکه نتایجی کاملا" متفاوت به بار آورد. چرا که هماهنگی ماجراجویی در سیاست خارجی و بستن فضای سیاسی در داخل ایران، راه را برای اجماع بین‌المللی علیه ایران هموار می‌کرد و این کاملا" در مسیر خواسته‌های دولتمردان اسرائیلی بود.<br /> <br /> <br /> <br /> مارک شیمون مولر، محقق اسرائیلی ایرانی‌الاصل، در جزوه‌ی «بررسی وضعیت ایران پس از ظهور رفرمیسم و اثر آن بر اسرائیل» می‌نویسد: «همان‌گونه که می‌دانیم، دولت اوباما تلاش می‌نماید اسرائیل را محدود کرده و به پای میز مذاکره با اعراب بکشاند تا از این طریق با حل مشکل خاورمیانه قدرت مانور اسرائیل را سلب نموده و امنیت را به خاور میانه برگرداند و این با منافع اسرائیل در تعارض کامل است. جمهوری اسلامی باید ابزاری باشد در جهت خنثی نمودن اهداف اوباما. با جمهوری اسلامی دموکراتیک نمی‌توان گفت‌و‌گوی سیاسی داشت چون شفافیت در گفت‌و‌گو با ایران، نیروهای ضد اسرائیل و انقلابیون قدیمی را به صحنه خواهد آورد. پس باید تلاش نمائیم با تقویت هرچه بیشتر دولت احمدی‌نژاد، جمهوری اسلامی را بسوی تک صدا و غیر شفاف بودن سوق دهیم.»<br /> <br /> <br /> <br /> مئیر داگان، رییس موساد، سازمان اطلاعاتی اسرائیل، نیز روز 26 خرداد، یعنی دقیقا چهار روز پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در ایران که با اعلام نتایج تقلبی به بحران انجامید، در برابر کميته‌ روابط خارجی و دفاع کنست، پارلمان اسرائيل، حاضر شد و گفت: «وجود دولت تندرویی با ریاست محمود احمدی‌نژاد در ايران، موجب خواهد شد که اسرائيل بتواند آسان‌تر تهديد اتمی ايران را برای جهانيان توجيه کند.»<br /> <br /> <br /> <br /> به نوشته‌ی روزنامه «جروزالم پست»، داگان، محمود احمدی نژاد را يک فرد «تندرو و دگم» ناميد و تصريح کرد: «وجود چنين فردی در راس دولت جمهوری اسلامی، موقعيت اسرائيل را برای توجيه خطرها و تهديدهای اتمی ايران آسان‌تر خواهد کرد.»<br /> <br /> <br /> <br /> مهدی کروبی کاندیدای اصلاح‌طلب انتخابات ریاست جمهوری، در دوران مبارزات انتخاباتی، یک‌بار اشاره کرد که از نظر او «احمدی‌نژاد خادم اسرائیل است». اما چه کسی باور می‌کند فردی که از سحر تا شام مرتبا" علیه مواضع اسرائیل سخنرانی می‌کند «خادم» اشغالگران باشد؟<br /> <br /> <br /> <br /> فیلیپ وایس یک یهودی آمریکایی است. او خود را یک «آنتی صهیونیست» معرفی می‌کند که با حضور صهیونیست‌ها در سرزمین موعود مخالف است. این روزنامه‌نگار ضداسرائیل در اردیبهشت ماه گزارشی از نشست ماهانه‌ی بزرگ‌ترين و نيرومندترين لابی صهیونیست‌ها در آمریکا (آیپاک) در سایت شخصی خود منتشر کرد. عنوان این گزارش جالب است: «سخنرانان آيپاک، احمدی‌نژاد را هديه‌يی برای اسراييل می‌دانند».<br /> <br /> <br /> <br /> به نوشته‌ی وایس، در کنفرانس سياستگذاری آيپاک، دو سخنران تأکيد کردند: احمدی نژاد يک bete noir (اصطلاحی برگرفته از زبان فرانسه، به معنای لغوی جانور سياه، و معنای مجازی موجودی نفرت انگيز، و موجبی و بهانه‌ای برای نفرت و ايجاد نفرت ـ م) برای لابی ماست، و در همان حال، هديه و لطفی است که بر ما ارزانی شده است. اگر مردم ايران، احمدی نژاد را در انتخابات ماه آينده به رياست جمهوری ايران برنگزينند، موقعيت آيپاک در زمينه‌ی تبليغ عليه «سلاح های اتمی ايران» آسيب خواهد ديد.<br /> <br /> <br /> <br /> اين سخنان را ايلان برمن، که معاون «شورای سياست خارجی آمريکا» نيز هست، در آن بخش از نشست آيپاک که به بررسی انتخابات در ايران اختصاص داده شده بود، گفت و اضافه کرد: «احمدی نژاد هديه‌ای است که ما به حفظ و نگهداری آن نيازمند هستيم. او آنچنان از ما سخن می‌راند که گويا می‌خواهد ما را به قتل برساند، و بر اين مبنا چنين نتيجه‌گيری می‌شود که بايد او را جدی بگيريم. اما آيا او می‌تواند آنچه می‌گويد را انجام دهد؟ پاسخ ما اين است که نمی‌دانيم.»<br /> <br /> <br /> <br /> وایس در ادامه، به سوال یکی از حاضران در جلسه درباره‌ی همین سخنان اشاره می‌کند که پرسید: «چه اتفاقی خواهد افتاد اگر احمدی نژاد در انتخابات ماه ژوئن شکست بخورد و جای خود را به کسی بدهد که کمتر فتنه‌انگيزی و آتش‌افروزی می‌کند؟ در آن صورت، ما چه می‌توانيم بکنيم تا خطر ايران را در افکار عمومی جهان، عمده سازيم؟» کِن پولاک [عضو برجسته‌ی ديگر آيپاک] در پاسخ به اين پرسش، تصديق کرد که در آن صورت بايد نگران بود.<br /> <br /> <br /> <br /> این سخنان، آن هنگام که در کنار سخنان رییس سابق موساد قرار می‌گیرد، معنای تازه‌ای پیدا می‌کند: سخنان آتش افروزانه‌ی احمدی‌نژاد، جامعه‌ی جهانی را عليه کشور او متحد کرده است. و اين يک خدمت بزرگ و کليدی به اسرائيل است. اين را رئيس سابق موساد، افراييم هاليوی (هاليفی)، در تلويزيون عربی زبان «الحرّه» بر زبان آورد و تاکید کرد که: «ما هرگز در موساد قادر نبوديم عملياتی بهتر از آنچه احمدی نژاد برای ما انجام می‌دهد، انجام دهيم.»<br /> <br /> <br /> <br /> افراييم هاليوی افزود: «اظهارات افراطی يک رئيس جمهوری در ايران، برای همه کس ثابت می‌کند که ايرانِ امروز، ايرانی است که همزيستی با آن غير ممکن است. احمدی نژاد، به اين گونه، تمام جهان را عليه ايران، متحد می‌سازد.»<br /> <br /> <br /> <br /> محمود احمدی‌نژاد، با ایراد سخنرانی‌های تند علیه اسرائیل، توانست بخش بزرگی از فعالیت‌های جهانی دولت پیش از خود را خنثی کند. دولت محمد خاتمی با شعار تنش‌زدایی و گفت‌وگوی تمدن‌ها خطر بزرگی برای اسرائیل بود. برخلاف باور عوام، آنچه برای اسرائیل خطرناک است، نه سخنرانی‌های آتشین و تهدید این رژیم به حذف از روی نقشه جهان، بلکه معرفی کشور اسلامی ایران به عنوان حکومتی صلح‌جو در جهان است. موقعیت اسرائیل در دوران خاتمی، در ضعیف‌ترین شرایط خود در دو دهه‌ی اخیر بود. آنان هنوز هم جریان چپ خط امامی را دشمن درجه یک اسرائیل در ایران می‌دانند.<br /> <br /> <br /> <br /> مارک مولر در جزوه‌ی تحقیقی خود می‌نویسد: «انقلاب ایران با جهت گیری ضد اسرائیلی به‌وقوع پیوست. دو جریان کلی راست‌گرا و چپ‌گرا در اثر این انقلاب به قدرت رسیدند. جریان چپ گرا از حمایت (امام) خمینی برخوردار بود. این جریان در درون خود به ترکیبی از مذهبی و غیر مذهبی – سنتی و مدرن قابل تقسیم‌بندی است. در مجموع جریان چپ جهت‌گیری ضد اسرائیلی داشت و دارد. اگرچه این روزها جهت‌گیری ضد اسرائیلی خود را کمتر نشان می‌دهد.»<br /> <br /> <br /> <br /> اسرائیل بهتر از هر کس می‌داند که جریان نوگرای اسلامی در ایران که در یک دهه‌ی اخیر خاتمی را به‌عنوان نماد خود برگزیده است، در عمق ایدئولوژی‌اش در نزاع میان فسلطین و اسرائیل، جانب ملت فلسطین را می‌گیرد و اگرچه در ظاهر به نوشته‌ی مولر «جهت‌گیری ضد اسرائیلی خود را کمتر نشان می‌دهد» اما در عمل سیاست‌هایی را در پیش می‌گیرد که به تضعیف اسرائیل منجر می‌شود. هیچ تاکتیکی بهتر از معرفی ایران به عنوان کشوری صلح‌جو، حامی گفت‌وگو و خواهان آرامش نمی‌تواند مواضع جنگ‌طلبانه‌ی اسرائیل را در خاورمیانه تضعیف کند و از آن سو هرگونه تلاش برای خشن جلوه دادن نظام اسلامی ایران به‌سان خونی تازه در رگ‌های بخش خشونت‌گرا و جنگ‌طلب رژیم اسرائیل جریان می‌یابد. همین دلیل کافی است که اسرائیل مستقیم و غیرمستقیم به تقویت افراطی‌گری در ایران کمک کند و از سخنان آتشین دولتمردان ایرانی که به ظاهر و در نگاه توده‌ها تهدیدی برای اسراییل است، فرصتی طلایی برای خود خلق کند.<br /> <br /> <br /> <br /> مارک مولر در بخش پنجم جزوه‌ی «بررسی وضعیت ایران پس از ظهور رفرمیسم و اثر آن بر اسرائیل» درباره‌ی جریان فعلی حاکم بر دولت ایران می‌نویسد: «ریشه‌ی جریان راست غیر مذهبی را باید در زندانهای شاه جستجو نمود. این جریان که بسیار افراطی است و به همین دلیل رابطه خوبی با ما دارد، ادامه جریانات چپ مارکسیستی مثل حزب کمونیست کارگری و توابین گروههای چپ مثل راه کارگر- پیکار – کومله و سایر احزاب سرکوب شده چپ است. همچنین پیوند خوبی از طریق زندان‌های جمهوری اسلامی بین بازجوها که عموما افراطی هستند و مقر آنها در حال حاضر در روزنامه کیهان است و نیز جریانات مذهبی بسیار افراطی و ضد روحانیت مثل جریانات روحانی راست افراطی مخالف انقلاب مثل جریان مصباح یزدی و جریانات ضد منتظری مثل جریان سیدمنیرالدین حسینی و انجمن حجتیه و نیز گروه پیروان فکری احمد فردید که عمدتا روشنفکران علاقمند به هایدگر و مکتب فرانکفورت هستند و … برقرار شده است.»<br /> <br /> <br /> <br /> به نوشته مولر، این جریان در حال حاضر مهمترین و ناشناخته ترین جریان در بدنه و راس حکومت ایران است و در واقع ائتلافی است از باقی مانده‌ی جریانات افراطی که توسط نیروهای امنیتی – نظامی سازماندهی شده‌اند. او می‌گوید: «این جریان را نمی‌توان به راحتی تحلیل نمود، چون ویژگی پایداری مثل انقلابی بودن یا مذهبی بودن را دارا نیست. بلکه بیشتر دنبال قدرت است و متناسب با موقعیت و نه لزوما وزن سیاسی‌اش موضع‌گیری می‌نماید. این جریان چون با روحانیت قم و مراجع تقلید مشکلات جدی دارد، سعی نموده تا مداحان را جایگزین روحانیت نماید و از این طریق به روحانیت سنتی ضربه وارد نماید و در این راه نیز موفق عمل نموده است. به نظر من این جریان ارزش سرمایه گذاری دارد و هیچ مشکلی برای ما ایجاد نمی‌کند که در ادامه دلایل بصورت مشروح آمده است.»<br /> <br /> <br /> <br /> مارک مولر سپس موارد پیشنهادی خود را در چند بند ارائه می‌دهد و دولت اسرائیل را تشویق می‌کند تا با گسترش ارتباط با دستگاه‌های امنیتی ایران، آنان را به تشدید سرکوب رفرمیست‌ها ترغیب نماید. چرا که به عقیده وی «دولت نباید اجازه دهد آکسیون‌ها ادامه پیدا کنند و باید هرچه سریع‌تر و بصورت رعدآسا مخالفین را سرکوب نماید.»<br /> <br /> <br /> <br /> او معتقد است: «دولت ایران نباید اجازه دهد جنبش سبز عمیق و جهانی شود و بهترین راهکار برای دولت به خشونت کشاندن جنبش است و در کنار این سرکوب، لازم است دست به اصلاحات اقتصادی بزند تا منطق جنبش سبز را با مشکل جدی مواجه کند.»<br /> <br /> <br /> <br /> وی در بخش دیگری از این جزوه‌ی راهبردی، به شرایط فعلی جمهوری اسلامی ایران پس از پایان دوران چهارساله احمدی‌نژاد می‌پردازد و می‌نویسد: توجه به این نکته که جمهوری اسلامی در موضع ضعف است و می‌توان حداکثر امتیازات را از او گرفت، اهمیت ویژه‌ای دارد. این عمل، با واسطه‌ی روسیه که قدیمی‌ترین متحد اسرائیل است، عملی‌تر به نظر می‌رسد.<br /> <br /> <br /> <br /> در ابتدای این گزارش به سخنرانی مجید انصاری، عضو برجسته مجمع تشخیص مصلحت نظام و مجمع روحانیون مبارز که از جریان‌های اصیل چپ اسلامی به شمار می‌آید، اشاره شد. وی در کنار بسیاری دیگر از انقلابیون باسابقه، هدف از حذف جریان‌های خط امامی از سطوح بالایی ساخت قدرت در ایران را استحاله‌ی کامل و تغییر ماهیت نظام اسلامی می‌داند و از وجود جریان برانداز مشکوکی در سطوح عالی نظام ابراز نگرانی می‌کند؛ موضوعی که دقیقا در جزوه‌ی پیشنهادی مارک مولر به دولتمردان اسرائیلی، به‌عنوان یکی از راهکارها مطرح شده است: «سیاست حذف انقلابیون توسط جریان راست مجاور باید ادامه یابد تا رژیم اسلامی به استحاله‌ی کامل برسد. نفوذ نیروهای مطمئن‌تر را از طریق سرپل های درون دولت با جدیت بیشتر دنبال نمائیم. لازم است افرادی مثل آقای مشایی و ثمره اختیارات بیشتری داشته باشند.»<br /> <br /> <br /> <br /> اخبار دیدارهای مخفیانه و آشکار ثمره هاشمی با طرف‌های غربی در اروپا و سخنان اسفندیار مشایی، رئیس دفتر فعلی محمود احمدی‌نژاد، درباره‌ی دوستی با اسرائیل، نمونه‌های آشکاری از نفوذ جریان پیگیر روند تقویت اسرائیل در خاورمیانه در سطوح بالای نظام اسلامی است. این‌ها در کنار افشای دیدار وزیر علوم دولت احمدی‌نژاد با وزیر اسرائیلی، اخبار دیدار مخفیانه‌ی مشایی با شائول موفاز وزیر جنگ وقت رژیم صهیونیستی، تاکید بی‌دلیل محمود احمدی‌نژاد بر انکار ماجرای هولوکاست و سخنرانی‌های شدیداللحن ضد اسرائیلی در سال‌های اول زمامداری وی، همگی حاکی از وجود ارتباطات تاکتیکی میان افراطیون راست‌گرا و جنگ‌طلبان اسرائیلی است.<br /> <br /> <br /> <br /> یوری آونری روزنامه نگار اسرائیلی، فعال صلح فلسطین و اسرائیل و عضو سابق کنست است. او چند ماه قبل در مقاله‌ای که در نشریه انگلیسی مورنینگ استار به چاپ رسید، می‌نویسد: «من منظورم این نیست که احمدی‌نژاد عامل سرویس مخفی اسرائیل یعنی موساد است. اصلا چنین نیست، نمی خواهم به خاطر چنین تهمت‌ها یا شایعاتی تحت تعقیب قرار بگیرم. فقط منظورم این است که اگر مامور موساد بود، متفاوت‌تر از این عمل نمی‌کرد که می کند؛ و اگر مامور نبود، موساد تمام سعی خود را در استخدام او می‌کرد!»<br /> <br /> <br /> <br /> او در ادامه از فراموشی ماجرای هولوکاست و نیاز اسرائیل به یادآوری این موضوع سخن می‌گوید: «تمام اینها به روز هولوکاست باز می‌گردد، زمانی که یهودیان در اسرائیل و دیگر نقاط جهان خاطره‌ی میلیون‌ها جانباخته‌ی آن قتل عام را زنده نگاه می‌دارند. خاطره‌ی هولوکاست تمام یهودیان دنیا را با هم متحد می‌کند. هر یهودی می‌داند که اگر نازی‌ها به آنها هم می‌رسیدند، آنها هم به قافله‌ی مرگ می‌پیوستند. بنابراین همه‌ی یهودیان حس می‌کنند که وظیفه دارند خاطره‌ی قربانیان را زنده نگاه دارند. در این احساس عمیق، یک ملاحظه‌ی سیاسی نیز وجود دارد: اینکه همه‌ی یهودیان در دنیا دولت اسرائیل را، که خود را "دولت بازماندگان شعاح (کسانی که در هولوکاست قربانی شدند)" می‌نامد، پشتیبانی می‌کنند.»<br /> <br /> <br /> <br /> اما زمان می گذرد و خاطره ها نیز محو می‌شوند. بنابراین نیاز به وسیله‌ای است که آن خاطره را مجددا زنده کند و این همبستگی را محکم‌تر، و چه کسی بهتر از یک دشمن واقعی به نام "هیتلر دوم" که ذهن میلیون‌ها یهودی را تحریک کند؟ یک بار، این هیتلر دوم، جمال عبدالناصر بود که او را دیکتاتور مصری می‌گفتند. دفعه‌ی بعد این عنوان را به یاسر عرفات دادند. تا چندی پیش هم حماس این نقش را بازی می‌کرد، اما این مقدار کافی نبود. هیچ راهی نیست تا بتوان بقیه را متقاعد کرد که حماس امکان نابود کردن اسرائیل را دارد. احمدی نژاد بهترین گزینه برای این نقش است. او آشکارا وقوع هولوکاست را انکار کرده است. او در گفته‌هایش خواستار محو اسرائیل شده است. او روی تولید بمب اتمی کار می‌کند. همین عوامل است که از او چهره‌ای هولناک می سازد، چون با چند بمب اتمی می توان کل جمعیت اسرائیل را نابود کرد. بنابراین، ما یک "هیتلر دوم" داریم که می‌خواهد "هولوکاست دوم" را پایه گذاری کند. از این رو تمام یهودیان سراسر دنیا باید علیه او بسیج شوند. یهودیان بدون او چطور می‌توانند چنین کاری انجام دهند؟<br /> <br /> <br /> <br /> * * *<br /> <br /> <br /> <br /> حالا شاید بتوان معنی سخنان مجید انصاری را دریافت که چرا از وجود جریانی برانداز در درون نظام سخن می‌گوید و از قصد حذف‌کنندگان خط امامی‌ها برای استحاله‌ی نظام پرده برمی‌دارد. جریان خط امام (س) پیش از این هم دست‌کم سه بار از صحنه‌ی سیاسی حذف شده بود: خبرگان دوم، مجلس چهارم و مجلس هفتم. اما کسی در آن زمان‌ها نگفت که این حذف‌ها به معنی براندازی نظام است.<br /> <br /> <br /> <br /> امروز اما وضعیت فرق می‌کند. آنان که شعار حمایت از ملت مظلوم فلسطین سر می‌دهند، بیشترین خدمات را به دولت اسرائیل کرده‌اند و بنابراین رژیم سرکوب‌گر فلسطینیان نیز تمام تلاش خود را برای تقویت آنان به کار بسته است. <br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-1479576567219172374?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-13452364250363730242001-10-21T18:21:00.000+03:302010-02-10T18:23:55.726+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://farreh.persiangig.com/تصاویر/a.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" kt="true" src="http://farreh.persiangig.com/تصاویر/a.jpg" width="400" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-1345236425036373024?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-36238627179249512132001-10-20T18:20:00.000+03:302010-02-10T18:21:47.399+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://farreh.persiangig.com/تصاویر/2fn1d97exe6z140sjpt.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="426" kt="true" src="http://farreh.persiangig.com/تصاویر/2fn1d97exe6z140sjpt.jpg" width="640" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-3623862717924951213?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-88253019028221664862001-10-19T18:17:00.001+03:302010-02-10T18:19:55.092+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">آیت الله بیات زنجانی: اصل ولایت فقیه نه از اصول دین است و نه انکارش کفر آور است<br /> <br /> با سلام محضر مرجع عالی قدر چندی پیش از طرف برخی شعار:" اصل ولایت فقیه جزو اصول دین است "شنیده شده بود وبه کرار هم شبکه های تلوزیونی پخش شد.<br /> <br /> <br /> <br /> آیا اصول دین جزو احکام ثانویه است؟آیا میتوان چیزی از آن کم ویا زیاد کرد؟آیا این شعار یک ساختار شکنی نیست؟از نظر اسلام چه حکمی درباره اینان باید در نظر گرفت؟وظیفه ما چیست؟<br /> <br /> <br /> <br /> جواب: با سلام و تحیت ؛ اصل ولایت فقیه امری سیاسی و فقهی و مورد اختلاف بین فقیهان است و اگرچه به نظر صحیح می آید لیکن نه خودش اصل دین و نه انکارش کفرآور و فسق است. کسانی که غیر از این را می گویند نیز اهل بدعت بوده و از باب نهی از منکر باید آنان را طرد کرد و اگر عالمی نیز اینگونه حرف بزند، موجب سلب عدالتش می شود و پشت سر او نمی شود نماز خواند.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-8825301902822166486?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-11628631382814446502001-10-19T18:16:00.000+03:302010-02-10T18:17:31.598+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">مروری بر “اردوکشی خیابانی” پس از انتخابات<br /> <br /> «اردوکشی خیابانی» اول از طرف جناح حاکم و پیروز اعلام شده در انتخابات آنهم بدون تقاضا و اخذ مجوز و در پناه امنیت کامل انجام شد و جبهه معترضان به رغم تقاضای مجوز (که بر پایه اصل 27 قانون اساسی آنرا قانونی و الزام آور نمی دانستند) ناچار از انجام «اردوکشی خیابانی» شد و البته هربار نه تنها سایه امنیتی برای اینکار نداشت بلکه با درگیری های پراکنده این تجمع و راهپیمایی ها را به پایان می برد و تعداد قابل توجهی از معترضان نیز به جرم شرکت در اینها بازداشت و زندانی شدند. به هرحال با سخنان مقام رهبری که در ابتدا آوردیم انتظار می رفت که دیگر این «اردوکشی خیابانی» متوقف شود و مسیر اعتراض از طرق قانونی پیگیری شود که متاسفانه اینگونه نشد.<br /> <br /> <br /> <br /> کلمه: علی مزروعی عضو دفتر سیاسی جبهه مشارکت ایران اسلامی یادداشتی درباره رفتارهای حاکمیت و جنبش سبز در برابر یکدیگر که از شش ماه پیش تاکنون ادامه یافته ، نوشته است.<br /> <br /> <br /> <br /> به گزارش نوروز، متن کامل این یادداشت بدین شرح است:<br /> <br /> <br /> <br /> مقام رهبری در بخشی از خطبه نماز جمعه ۲۹ خردادماه و در واکنش به رخدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم در ۲۲ خرداد اینگونه بیان داشتند:<br /> <br /> <br /> <br /> “قانون را فصل‏الخطاب بدانید. انتخابات اصلاً براى چیست؟ انتخابات براى این است که همه ‏ى اختلافها سر صندوق رأى حل و فصل بشود. باید در صندوقهاى رأى معلوم بشود که مردم چى میخواهند، چى نمیخواهند؛ نه در کف خیابانها. اگر قرار باشد بعد از هر انتخاباتى آنهائى که رأى نیاوردند، اردوکشى خیابانى بکنند، طرفدارانشان را بکشند به خیابان؛ بعد آنهائى که رأى آورده‏اند هم، در جواب آنها، اردوکشى کنند، بکشند به خیابان، پس چرا انتخابات انجام گرفت؟ تقصیر مردم چیست؟ این مردمى که خیابان، محل کسب و کار آنهاست، محل رفت و آمد آنهاست، محل زندگى آنهاست، اینها چه گناهى کردند؟ که ما میخواهیم طرفدارهاى خودمان را به رخ آنها بکشیم؛ آن طرف یک جور، این طرف یک جور. براى نفوذىِ تروریست – آن کسى که میخواهد ضربه‏ى تروریستى بزند – مسئله‏ى او مسئله‏ى سیاسى نیست؛ براى او چه چیزى بهتر از پنهان شدن در میان این مردم؛ مردمى که میخواهند راهپیمائى کنند یا تجمع کنند. اگر این تجمعات پوششى براى او درست کند، آنوقت مسئولیتش با کیست؟ الان همین چند نفرى که در این قضایا کشته شدند؛ از مردم عادى، از بسیج، جواب اینها را کى‏ بناست بدهد؟ واکنشهائى که به اینها نشان داده خواهد شد – تو خیابان از شلوغى استفاده کنند، بسیج را ترور کنند، عضو نیروى انتظامى را ترور کنند – که بالاخره واکنشى به وجود خواهد آورد، واکنش احساسى خواهد بود. محاسبه‏ى این واکنشها با کیست؟ انسان دلش خون میشود از بعضى از این قضایا؛ بروند توى کوى دانشگاه، جوانها را، دانشجوها را – آن هم دانشجوهاى مؤمن و حزب‏اللهى را، نه آن شلوغ‏کن‏ها را – مورد تهاجم قرار بدهند، آنوقت شعار رهبرى هم بدهند! دل انسان خون میشود از این حوادث. زورآزمائى خیابانى بعد از انتخابات کار درستى نیست، بلکه به چالش کشیدن اصل انتخابات و اصل مردم‏سالارى است. من از همه میخواهم به این روش خاتمه بدهند. این روش، روش درستى نیست. اگر خاتمه ندهند، آنوقت مسئولیت تبعات آن، هرج و مرج آن، به عهده‏ى آنهاست. این تصور هم غلط است که بعضى خیال کنند با حرکات خیابانى، یک اهرم فشارى علیه نظام درست میکنند و مسئولین نظام را مجبور میکنند، وادار میکنند تا به عنوان مصلحت، زیر بار تحمیلات آنها بروند. نه، این هم غلط است. اولاً تن دادن به مطالبات غیر قانونى، زیر فشار، خود این، شروع دیکتاتورى است. این اشتباه محاسبه است؛ این محاسبه‏ى غلطى است. عواقبى هم اگر پیدا کند، عواقبش مستقیماً متوجه فرماندهان پشت صحنه خواهد شد. اگر لازم باشد، مردم آنها را هم در نوبت خود و وقت خود خواهند شناخت. “<br /> <br /> <br /> <br /> قطعا این گزاره درستی است که :” انتخابات اصلاً براى چیست؟ انتخابات براى این است که همه‏ اختلافها سر صندوق رأى حل و فصل بشود. باید در صندوقهاى رأى معلوم بشود که مردم چى میخواهند، چى نمیخواهند؛ نه در کف خیابانها.” و اینهم درست است که :” زورآزمائى خیابانى بعد از انتخابات کار درستى نیست، بلکه به چالش کشیدن اصل انتخابات و اصل مردم‏سالارى است.” اما سئوال اصلی که باید بدان پاسخ داده شود این است که چرا « اردوکشی خیابانی » پس از انتخابات از سوی طرفین منازعه هنوز به رغم بیان این سخنان درست و گذشت بیش از شش ماه متوقف نشده و جامعه ما را بسوی بحرانی جدی و عمیق کشانده است؟<br /> <br /> <br /> <br /> بگذریم از اینکه کاربرد این واژه، که برای اولین بار است اینگونه به کار برده می شود، در پی القای نوعی بارمنفی به مخاطب در این باره است درحالیکه پیروزی انقلاب اسلامی هم در سایه همین «اردوکشی خیابانی» (تجمع و راهپیمایی) پی در پی مردم در مخالفت با رژیم پهلوی ممکن شد و در همه سالهای پس از انقلاب نیز این «اردوکشی خیابانی » برای نمایش قدرت و پشتوانه مردمی نظام رایج بوده و حتی با بودجه عمومی سازمانی برای ساماندهی آن تدارک دیده شده است. در این مقال تلاش می شود با نگاهی به عقب و راه پیموده شده پاسخی برای این سئوال بیابیم.<br /> <br /> <br /> <br /> اولین «اردوکشی خیابانی» پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری توسط نامزد پیروز اعلام شده در این انتخابات و طرفدارانش با پشتیبانی کامل صدا و سیما و رسانه های حکومتی در روز یکشنبه ۲۴ خرداد در میدان ولی عصر بدون اخذ هرگونه مجوزی از سوی مراجع مربوطه انجام گرفت و درهمین جا بود که نامزد پیروز مخالفان خود را خس و خاشاک نامید و بنزین بر آتش اعتراض آنان نسبت به نتیجه انتخابات پاشید. جالب آنکه این «اردوکشی خیابانی» غیرقانونی بطور زنده از صدا و سیما پخش می شد! و ایضا در پناه نیروی انتظامی امنیت تام برای حاضران درآن برقرار بود .<br /> <br /> <br /> <br /> ۲- دومین «اردوکشی خیابانی» توسط دو نامزد معترض به نتیجه انتخابات کلید زده شد. به این ترتیب که ایندو نامزد از مراجع مربوطه تقاضای مجوز راهپیمایی برای روز دوشنبه ۲۵ خرداد از میدان انقلاب تا آزادی کردند، اما صبح روز دوشنبه از سوی مراجع مربوطه اعلام شد که مجوزی برای این راهپیمایی صادر نشده است. اعلام دیرهنگام از یکسو و انگیزه اعتراض از سوی دیگر باعث روانه شدن سیل جمعیت از میدان امام حسین بسوی میدانهای انقلاب و آزادی شد و بزرگترین مانور اعتراضی مردم بعد از انقلاب را به نمایش گذاشت و آقای موسوی را که برای حفظ جان مردم و متفرق کردن آنها به میدان انقلاب آمده بود با خود برد و آقایان کروبی و خاتمی نیز در میانه راه به راهپیمایان پیوستند. متاسفانه در لحظات پایانی این راهپیمایی سکوت اعتراضی درگیری های پراکنده ای بین نیروهای بسیجی و لباس شخصی و معترضان بوجود آمد و تعدادی از مردم کشته و مجروع و افرادی بازداشت شدند که موجبات جریحه دار شدن احساسات معترضان شد و آنها را به پیگیری اعتراضشان مصرتر کرد.<br /> <br /> <br /> <br /> ۳- سومین «اردوکشی خیابانی» باز توسط حامیان نامزد پیروز اعلام شده درانتخابات بدون تقاضا و اخذ هرگونه مجوزی از مراجع ذیربط در میدان ولی عصر انجام گرفت و در این تجمع آقای حداد عادل در باره صحت انتخابات و دفاع از پیروزی احمدی نژاد و ناوارد بودن هرگونه اعتراض به نتیجه انتخابات سخن گفت و البته این «اردوکشی خیابانی» هم از سوی صدا و سیما پوشش کامل داده شد و ایضا در پناه نیروی انتظامی امنیت تام داشت . همزمان با این تجمع ، معترضان به نتیجه انتخابات هم یک تجمع بدون مجوز و مسالمت آمیز در جلوی صدا و سیما داشتند که در انتها به کمی درگیری منجر شد اما بخیرگذشت .<br /> <br /> <br /> <br /> ۴- چهارمین و پنجمین «اردوکشی خیابانی» توسط معترضان در روزهای چهارشنبه و پنچ شنبه از میدانهای هفت تیر و امام خمینی بسوی میدان انقلاب بدون مجوز و با درگیری های اندک انجام گرفت .<br /> <br /> <br /> <br /> تا اینجای کار ملاحظه می شود که «اردوکشی خیابانی» اول از طرف جناح حاکم و پیروز اعلام شده در انتخابات آنهم بدون تقاضا و اخذ مجوز و در پناه امنیت کامل انجام شد و جبهه معترضان به رغم تقاضای مجوز (که بر پایه اصل ۲۷ قانون اساسی آنرا قانونی و الزام آور نمی دانستند) ناچار از انجام «اردوکشی خیابانی» شد و البته هربار نه تنها سایه امنیتی برای اینکار نداشت بلکه با درگیری های پراکنده این تجمع و راهپیمایی ها را به پایان می برد و تعداد قابل توجهی از معترضان نیز به جرم شرکت در اینها بازداشت و زندانی شدند. به هرحال با سخنان مقام رهبری که در ابتدا آوردیم انتظار می رفت که دیگر این «اردوکشی خیابانی» متوقف شود و مسیر اعتراض از طرق قانونی پیگیری شود که متاسفانه اینگونه نشد. از یکسو نحوه مواجهه شورای نگهبان با اعتراض نامزدهای شکست خورده جای چندانی برای پیگیری قانونی شکایت باقی نگذاشت و از سوی دیگر مجموعه رفتار اقتدارگرایانه و سرکوبگر و یک سویه حاکمیت با معترضان و عدم تلاش برای پاسخگویی و اقناع منطقی باعث دامن زدن به «اردوکشی خیابانی» در روزهای بعدی شد و تا بیش از یک هفته خیابانهای پایتخت را به صحنه های تاسف بار و تلخ درگیری بین نیروهای سپاه و بسیج و انتظامی و لباس شخصی با معترضان تبدیل کرد و در این میان فجایعی به بار آمد که تکرار آن ملال آور است.<br /> <br /> <br /> <br /> پس از این ماجراها بود که ظاهرا معترضان به خانه ها رفتند و اوضاع آرام گرفت اما اهل نظر هشدار و انذار می دادند جنبش سبزی که به راه افتاده است مطالباتی دارد و صدایش باید شنیده شود و به شعار “رای من کجاست؟” آنها باید به درستی و نرم افزارانه پاسخ داده شود ولی نگاه اقتدارگرایانه حاکم همچنان در پی داغ و درفش نشان دادن و بگیر و ببند و سلول انفرادی و زندان و برگزاری دادگاههای نمایشی و… بود و خیال می کرد که کار معترضان تمام است. معترضان که همه راههای قانونی اعتراض را بر روی خود بسته می دیدند دست به ابتکار زدند و آن استفاده از مناسبتها و امکاناتی قانونی موجود بود و اینگونه بود که «اردوکشی خیابانی» اعتراضی را با حضور در نمازجمعه به امامت آقای هاشمی و روز قدس ادامه دادند اما در روز ۱۳آبان با «اردوکشی خیابانی» حامیان دولت برآمده از انتخابات مواجه شدند و کار به درگیری و زد و خورد در خیابانهای تهران کشید و سردادن برخی شعارهای تند حاصل این وضعیت بود. البته این فضای برخورد و سرکوب فرصت بروز چندانی را بصورت جمعی به معترضان نمی داد با این حال معترضان روز ۱۶ آذر را مغتنم شمرده و تا حد امکان آنرا به نمایش اعتراضی خود به ویژه در دانشگاهها تبدیل کردند .<br /> <br /> <br /> <br /> ۵- رحلت آیت الله منتظری فضای مساعدی را برای حضور افراد جنبش سبز در مراسم تشییع جنازه ایشان در قم فراهم ساخت و بگونه ای «اردوکشی خیابانی» معترضان به نتیجه انتخابات را آنهم با سردادن برخی شعارهای تند به نمایش گذاشت. حضور این جمعیت چشمگیر که با تمام شدن مراسم خاکسپاری آن فقیه عالیقدر با آرامش در حال ترک مراسم و قم بودند متاسفانه با «اردوکشی خیابانی» حامیان اندک دولت و درگیری آنها با حاضران در اطراف بیت آیت الله منتظری مواجه شد و دامنه این درگیری ها بجایی رسید که مانع از برگزاری مراسم یادبود و فاتحه برای این مرجع عالیقدر و فقیه مجاهد گردید و دامنه این درگیریها به شهرهای دیگر (اصفهان، نجف اباد، زنجان ،…) نیز کشیده شد و تا شب عاشورا و حسینیه جماران تداوم یافت!<br /> <br /> <br /> <br /> ۶- در روز عاشورا «اردوکشی خیابانی» سبزها ذیل پرچم آزادیخواهی و ظلم ستیزی امام حسین(ع) شکل گرفت اما تداوم نگاه اقتدارگرایانه و انکارانه جنبش سبز اعتراضی از سوی حاکمیت فاجعه آفرید و در ماه حرام بر روی مردم تیغ و تیر و… کشیده شد و عده ای از شهروندان به خاک و خون کشیده شدند.<br /> <br /> <br /> <br /> ۷- در پی حوادث روز عاشورا و در پی اجرای سناریوی پاره کردن عکس امام این بار سناریوی هتک حرمت عاشورا از سوی ستاد تبلیغاتی حاکمیت طراحی و از بوق صدا و سیما و رسانه های حکومتی بر آن دمیده شد تا «اردوکشی خیابانی» حامیان دولت در روز چهارشنبه ۱۳ محرم(۹ دی ماه) به بهترین وجه، البته بدون تقاضا و اخذ هرگونه مجوزی برای تجمع و راهپیمایی، با حضور پرشور مردم انجام شود و در واقع می توان گفت که حامیان دولت و حاکمیت پس از گذشت بیش از شش ماه از سخنان رهبری بدلیل پاسخگو نبودن سرکوبها و اقدامات انجام شده، پاسخگویی به معترضان به نتیجه انتخابات را از راه «اردوکشی خیابانی» پی گرفتند و به گونه ای خواستند مردم را رویاروی مردم قرار دهند و مشروعیت از دست رفته را اینگونه بازیابند و حجت را برمخالفان تمام کنند و مسئله انتخابات و معترضان را در کف خیابان حل کنند!<br /> <br /> <br /> <br /> قطعا همانگونه که در سخنان رهبری آمده است معلوم نیست که تداوم این «اردوکشی های خیابانی» چه پیامدهایی بدنبال داشته باشد؟ و کشور را به کجا ببرد؟ تا اینجا هم هزینه های بس سنگینی را بر دامن میهن و نظام نهاده و وضعیت بحرانی و بی ثباتی را رقم زده است. به ویژه آنکه در این «اردوکشی خیابانی» طرفین منازعه عدد و رقم های دلخواه خود را درباره جمعیت حاضر می دهند و حتی اگر این عدد و رقم ها هم درست باشد به هیچوجه نمی تواند تعیین کننده حل منازعه باشد و درنهایت تنها صندوق رای و شمارش آراء می تواند تعیین کننده حل منازعه باشد اما به راستی چرا کشور ما در دام چنین وضعیتی گرفتار آمده است و انتخابات بجای آنکه فصل الخطاب باشد و صندوقهای رای تابوت هرگونه تندروی و اختلاف و درگیری، خود به محل منازعه و جدال و اختلاف و… تبدیل شده است؟ اینجاست که باید به درستی علل بعید و قریب مرتبط با این موضوع را مورد بررسی و تحلیل قرار داد و به رفع آنها اقدام کرد وگرنه بیان گزاره های درستی که در ابتدای این نوشته از قول رهبری آورده شده چاره ساز نخواهد بود، همانگونه که تا امروز نبوده است!<br /> <br /> <br /> <br /> به نظرم یکی از علل اینکه انتخابات ریاست جمهوری دهم نتوانست فصل الخطاب اختلافات در کشور باشد به خشت کجی بر می گردد که شورای نگهبان با اعمال نظارت استصوابی پس از رحلت حضرت امام خمینی در انتخابات میان دوره ای مجلس سوم بنیان نهاد و در مجلس چهارمی که نمایندگانش با نطارت استصوابی انتخاب شده بودند اینرا به قانون تبدیل کرد و خلاصه انتخابات مردم به انتصابات شورای نگهبان تحویل شد و تقلیل یافت.<br /> <br /> <br /> <br /> رفتار بدعت آمیز شورای نگهبان در اعلام اسامی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری هفتم برپایه تعداد رایی که شورای نگهبان آورده بودند و نه بر سنت الفبایی رایج، بازهم بر گرایشات جانبدارانه و جناحی این شورا در اذهان عمومی دامن زد هرچند در پی پیروزی آقای خاتمی و فضای اصلاحات شورای نگهبان در اعمال نظارت استصوابی برای مجلس ششم کوتاه آمد، اما در انتخابات مجلس هفتم با رد صلاحیت گسترده اصلاح طلبان جبران مافات کرد و متاسفانه صدای اعتراض نمایندگان اصلاح طلب متحصن مجلس ششم در اینباره از سوی حاکمیت شنیده نشد.<br /> <br /> <br /> <br /> این رویه شورای نگهبان تثبیت و به شدیدترین وجه در انتخاباتهای بعدی ادامه یافت و با یکدست شدن مجلس و دولت و شورای نگهبان ترکیب افراد حاضر بر سر صندوقهای رای(هیاتهای اجرایی و نظارت) نیز یکدست شدند و کار بجایی رسید که امروز رسیده است و جنبش اعتراضی مردم به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری دهم همچنان ادامه دارد و خیال آرام شدن هم ندارد و معلوم نیست که با ادامه این وضعیت، روند حوادث کشور و نظام را به کجا خواهد برد؟ یکی از راه های چاره برای توقف این وضعیت حذف نظارت استصوابی شورای نگهبان و بازگشت به انتخابات آزاد و رقابتی و سالم است و یا لااقل همانند انتخاباتهای دهه اول انقلاب ، و در این مسیر قانون انتخابات باید بگونه ای اصلاح شود که اعتماد اکثریت قاطع مردم را برای اینکه صندوقهای رای و انتخابات محل رفع و فصل منازعات سیاسی و اجتماعی است ، فراهم آورد. در اینصورت است که زورآزمایی و «اردوکشی خیابانی» از حیز انتفاع ساقط و انتخابات و مردمسالاری برجایش می نشیند.<br /> <br /> <br /> <br /> قطعا با این قانون انتخابات و با این عملکردی که از شورای نگهبان در رابطه با نظارت استصوابی در حافظه مردم وجود دارد بخشی از مردم دیگر انتخابات و صندوقهای رای را فصل الخطاب و نماد مردمسالاری نظام نمی دانند و اگر نظام می خواهد به «اردوکشی خیابانی»، که در صورت تداوم می تواند به تحمیل هزینه های سنگین و غیرقابل پیش بینی و حتی در نگاه بدبینانه به جنگ داخلی منجر شود، پایان دهد راهش اصلاح قانون انتخابات و تمهید ساز و کارهایی است که جلب اعتماد و اطمینان همه ایرانیان را به صندوفهای رای و انتخابات فراهم آورد.<br /> <br /> <br /> <br /> بگذریم از اینکه برآمدن دولت و مجلس کارآمد و توانمند فقط و فقط از درون یک انتخابات آزاد و رقابتی و سالم ممکن است و تجربه مجلس هفتم و هشتم و دولت نهم و دهم خود بهترین شاهد براین مدعاست که به رغم پرداخت هزینه سنگین از جیب نظام برای انجام انتخاباتهای نمایشی و فرمایشی درباره اینها حاصل تشکیل مجالس و دولتی باصطلاح اصولگراست که عملکرد آنها در مقایسه با مجالس و دولتهای قبلی حاکی از ضعف و ناکارآمدی بسیار است.<br /> <br /> <br /> <br /> اینکه نظام های مردمسالار اغلب عاری از هرگونه جنبش های وسیع اعتراضی هستند به دلیل انتخابات آزاد و رقابتی ادواری آنهاست؛ چرا که در این کشورها بجای آنکه نیروهای سیاسی به «اردوکشی خیابانی» و رویارویی فیزیکی با یکدیگر در عرصه عمومی بپردازند به انتخابات و صندوقهای رای پناه می برند و سرانجام نمایندگان این نیروها هستند که با حضورشان در مجلس و دولت صدای آنان را بازتاب می دهند و درگیریها را به صحن مجلس می کشانند و از راه بحث و مذاکره و گفتگو راه های قانونی برای حل اختلافات می یابند. از اینرو گفته اند مجلس یکدست و آرام و فرمایشی جامعه ناآرام و شورشی را بدنبال دارد اما مجلس متکثر و ناآرام و رقابتی جامعه آرام و پویا را بدنبال دارد.<br /> <br /> <br /> <br /> خوشبختانه نظام جمهوری اسلامی ایران در گذشته نشان داده ظرفیت انجام انتخابات آزاد و رقابتی و سالم و غیرفرمایشی را دارد و هنوز هم می توان انتظار داشت براین ظرفیت تکیه شود و راه اصلاح برای حفظ نظام درپیش گرفته شود و قطعا «اردوکشی خیابانی» از هرسوی نمی تواند مشکل اختلافات و بحران حادث را در کف خیابانها حل کند.<br /> <br /> <br /> <br /> فراموش نشود که امام خمینی حفظ نظام جمهوری اسلامی ایران ( و نه افراد و اشخاص را) را از اوجب واجبات اعلام کردند و انجام اصلاحات که ضامن حفظ نظام باشد بر حسب قاعده مقدمه واجب، واجب است ضروری می نماید، در غیر اینصورت با گذشت زمان و عدم پاسخگویی به خواست معترضان، مطالبات آنها دگرگونه خواهد شد و حفظ نظام به خاطر اصرار بر حفظ برخی رویه های خطا همچون نظارت استصوابی یا برخی افراد و اشخاص به خطر خواهد افتاد که امیدوارم این چنین نباشد؛ و با انجام اصلاحات بتوان راه عبور از مسائل و مشکلات کنونی را با کمترین هزینه و با درایت و تدبیر طی کرد و نظام برآمده از انقلاب اسلامی را بسوی آرمانهای اصلی اش یعنی “استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی” و تحقق عدالت همه جانبه به پیش برد .<br /> <br /> <br /> <br /> جمعه, ۲۵م دی, ۱۳۸۸<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> پ ن:<br /> <br /> <br /> <br /> جناب مزروعی در پاسخ شما تنها این را بگویم که تا جوانان سبز ایران به خیابانها نیامده بودند و کشته و زندانی نشده بودند صدای امثال شما به گوش هم حزبی های خودتان هم نمیرسید چه رسد به گوش حاکمیت و جهانیان. این رسم سپاس از آنهایی نیست که سینه شان را سپر گلوله کرده اند تا امثال شما پشت شان سنگر بگیرند و اظهار نظر کنند.<br /> <br /> <br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-1162863138281444650?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-3515497796905923442001-10-19T18:15:00.000+03:302010-02-10T18:16:08.353+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> تصمیمات عجیب در صداوسیما برای برنامه های دهه فجر؛ممنوعیت هرگونه تصویر از دوران انقلاب که جنبه تحریک عمومی دارد<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> بر این اساس به صورت غیرمکتوب به شبکه های داخلی، بین المللی و استانی صداوسیما ابلاغ شده تا از تصاویر شهدای انقلاب در تصاویر استفاده نکنند و تصاویر خون ریخته شده به روی زمین و دست های خونین مردم حذف شود.<br /> <br /> <br /> <br /> کلمه:در فاصله سه هفته تا آغاز دهه فجر و مراسم سی و یکمین سالگرد انقلاب اسلامی، خبرها، از تعیین محدودیت‌های عجیب و بی‌سابقه برای پخش تصاویر قدیمی و ویژه برنامه‌های دهه فجر امسال حکایت دارد.<br /> <br /> <br /> <br /> به گزارش «آینده»، صداوسیما پس از انتخابات ریاست جمهوری و در طول ۷ ماه اخیر بارها و بارها با قوانین ابلاغی ناگهانی برای پخش برنامه ها و استفاده از افراد رو به رو بوده که این مورد با محدودیت های تازه برای ویژه برنامه های دهه فجر همراه شده است.<br /> <br /> <br /> <br /> بر این اساس به صورت غیرمکتوب به شبکه های داخلی، بین المللی و استانی صداوسیما ابلاغ شده تا از تصاویر شهدای انقلاب در تصاویر استفاده نکنند و تصاویر خون ریخته شده به روی زمین و دست های خونین مردم حذف شود.<br /> <br /> <br /> <br /> همچنین در این ابلاغیه غیر مکتوب پخش تصاویر حمله، تخریب، آتش سوزی، مبارزه های خیابانی و مقابله با نیروهای گارد ممنوع شده و بخش های مختلف تولیدی موظف شده اند تصاویر برشمرده را از برنامه های خود حذف کنند.<br /> <br /> <br /> <br /> این محدودیت‌ها شامل همه گروه های تولیدی و تامینی ویژه برنامه های دهه فجر در شبکه های سراسری، بین المللی و استانی است تا از این موارد در برنامه‌های دهه فجر امسال و هرگونه تصویر دیگری که از دوران انقلاب جنبه تحریک عمومی دارد، خودداری کنند.<br /> <br /> <br /> <br /> در این میان نشان دادن تصاویری مانند شعارنویسی، برعکس گرفتن عکس‌ها، سنگربندی وسط خیابان ها، ساخت کوکتل مولوتوف، حضور زنان و مردان در کنار یکدیگر در تظاهرات ها و پخش برخی شعارهای معروف آن زمان ممنوع شده است.<br /> <br /> <br /> <br /> این محدودیت‌ها موجب شده که گروه های تولیدی و تهیه کنندگان به دلیل اعمال دستور جدید از پخش تصاویر دوران انقلاب منصرف شوند تا هیچ مشکلی برای آنها به وجود نیاید، و این حرکت عملاً برنامه‌سازان را به استفاده از تصاویر تظاهرات ساده و بی ارزش ناگزیر خواهد کرد.<br /> <br /> <br /> <br /> این در حالی است که ضرغامی پنج سال پیش در بدو ورود خود با خارج کردن تصاویر آرشیوی از زمان انقلاب و اوایل انقلاب دست به نوآوری در برنامه‌های دهه فجر زد که با استقبال گسترده مردم و نخبگان مواجه شد.<br /> <br /> <br /> <br /> همچنین ضرغامی در دهه فجر سال ۸۳ به خاطر ادعای فرزند شاه مخلوع در کشته نشدن مردم توسط پدرش دستور داد تا تصاویر مستند و موجود از شهدای دوران انقلاب برای مردم بازپخش شود، ولی بی شک آن چه می تواند باعث تعجب شود، ممنوع شدن پخش تصویر شهدای دوران انقلاب در دهه فجر سال ۸۸ است.<br /> <br /> <br /> <br /> جمعه, ۲۵م دی, ۱۳۸۸<br /> <br /> <br /> <br /> پ ن:<br /> <br /> <br /> <br /> چند پیشنهاد هم به وزیر ارشاد: یکی اینکه کلیه نامه های حضرت علی به فرماندارانش جزو متون ضاله اعلام شود از جمله آنجا که می گوید میان تو و مردم نباید جز زبانت فاصله باشد مبادا که کسی نزد تو از بیان سخن حق صدایش بلرزد.همین طور آنجا که به مسلمانان اجازه تعرض به خوارج را نمی دهد حقوقشان را از بیت المال قطع نمی کند و اجازه می دهد در مساجد که آن زمان رسانه مردم تلقی می شده همچنان نماز بخوانند و رفت وآمد کنند و همین طور کلیه داستانهای مربوط به حلالیت خواستن حضرت محمد و شکایت یک عرب از حضرت علی نزد قاضی منصوب خودش، بویژه توصیه می کنم آن جمله ننگ نیست اگر مرد مسلمان بمیرد از این درد که خلخالی از پای دختر یهودی به ستم کنده شده است از کلیه منابع ومتون حذف شود زیرا موجبات گمراهی را برای بسیاری از جوانان فراهم آورده و در آنان توهم اعاده حق و پیروی از عدل علی علیه السلام را در حکومت جمهوری اسلامی ایجاد کرده است. به طور کلی حتی الامکان کتاب نهج البلاغه را از اماکن و کتابخانه های عمومی جمع آوری کنید.<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-351549779690592344?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-53398841963247308842001-10-18T18:12:00.001+03:302010-02-10T18:14:49.635+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> "بچه های جنگ" دومین راهبرد جنبش سبز<br /> <br /> <br /> <br /> دومین راهبرد جنبش سبز را "بچه های جنگ" خوانده ام زیرا چنین راهبردی را دومین برنامه کلی سبزها و به ویژه برنامه پاییزی پیشروترین جوانان سبز در سال 1388 یافته ام. نطفه ی دومین راهبردِ جنبش سبز در شنبه خونین 30 خرداد یعنی واپسین روزهای بهار و آستانه تابستان بسته شد؛ جزینکه تا سرکوبِ راهپیمایان در پایان تابستان و دقیقا ظهر روز قدس مشروعیت مردمی نیافت.<br /> <br /> پاییز شد و سرکوبِ راهپیمایی های پاییزی به سر دادن شعارِ "بجنگ تا بجنگیم" از صبح 13 آبان انجامید. یک ماه بعد نیز یورش 16 آذر لباس شخصی ها به دانشجویانِ سبز، به راهبردِ "بچه های جنگ" مشروعیت بخشید.<br /> <br /> تشیعِ پیکر آیت الله منتظری شعارهای این راهبردِ خیابانی را بهتر ساخت و سرانجام تحریکِ سبزها در ظهر عاشورای 88 برابر 6 دی که در آغاز زمستان رخ داد، توانِ خیابانیِ "بچه های جنگ" را به رخِ جهانیان کشید.<br /> <br /> <br /> <br /> از دیگرسو تیمِ کودتا دو راهبردِ "پنهان کردن برای فراموشی" آنگاه "سرکوب برای ترساندن" را در تابستان و پاییز به کار گرفت، تا بتواند راهبردهای سبزِ "هماهنگیِ مورچه وار" و "بچه های جنگ" را ناکام گرداند.<br /> <br /> سبزها فراموش نشدند و از سرکوب نیز نترسیدند؛ بنابرین کودتاگران در سراسر پاییز 1388 همراه با به کارگیری دو راهبردِ "پنهان کردن" و "سرکوب"، به طراحی راهبردِ "توطئه برای تحریفِ واقعیت" مشغول شدند تا "اکثریتِ خاموش" را برانگیزانند و به خیابانها آورند. <br /> <br /> <br /> <br /> یادآوریِ دو راهبرد تابستانیِ جنبش سبز و حکومت:<br /> <br /> <br /> <br /> راهبردِ تابستانی جنبش سبز "هماهنگی مورچه وار" برای برگزاریِ راهپیمایی های بزرگ خیابانی بود و چنین می نمود که هیئت حاکمه نیز راهبردِ "پنهان کردن برای فراموشی" را پیش گرفته است. از نگاه کودتاگرانی که هیئت حاکمه ایران را خانه تکانی کرده بودند، احتمال فراموش شدن بحران انتخابات خرداد 88 وجود داشت و نخستین راهکار این بود که رسانه های داخلی جنبش سبز را نادیده بگیرند. کودتاگران هنوز امیدوار بودند همانگونه که ماجرای قتلهای زنجیره ای، کشتن دانشجویان در 18 تیر 1378 و ده ها بحران سیاسی دیگر فراموش شده است، جنبش سبز نیز به مرور زمان فراموش شود.<br /> <br /> محمود احمدی نژاد از 24 خرداد یعنی دو روز پس از انتخابات، معترضین را "خس و خاشاک" خواند و پیشبینی نمود با وزشِ بادی از میدان بیرون خواهند رفت. آیت ... سید علی خامنه ای نیز برای یادآوری اینکه راهبرد "پنهان کردن" از برنامه پاییزی حکومت بیرون نرفته است، در آذر 88 تلویحا رهروانِ جنبش سبز را همان پاره کنندگان عکس امام انگاشت و یک بار "صفر" و بار دیگر همچون "کفی" بر دریا خواند. این رهنمودِ راهبردی برای نمونه از زبانِ رییس "نهاد نمایندگان مقام معظم رهبری در دانشگاه ها" تکرار شد.<br /> <br /> <br /> <br /> چه در تابستان و چه پاییز، شبکه های داخلی صدا و سیمای جمهوری اسلامی تصاویر هیچیک از راهپیمایی های بزرگ جنبش سبز را پخش نمی کردند؛ مگر با روزها تاخیر، کوچک نمایی و دروغهایی بزرگ همچون "اغتشاشگر" خواندنِ آنان.<br /> <br /> واژه های "اغتشاش" و "اغتشاشگر" در رسانه های داخلی و بین المللی وابسته به حکومت همیشه اشاره به سبزها داشت و تا پاییز که جنبش سبز "فتنه" و سبزها "فتنه گر" نامیده شدند، کلیدواژه جستجوی اخبار جنبش سبز در منابع حکومتی شد.<br /> <br /> تصاویر طولیِ راهپیماییِ چند میلیونی دوشنبه 25 خرداد و دیگر "راهپیمایی های سکوت" هرگز در شبکه های داخلی پخش نشد؛ راهپیمایی های بعدی "اغتشاش" دانسته شدند و تصاویر روز قدس نیز به صورت مو ضعی فیلمبرداری و با سانسور فوق العاده پخش شد.<br /> <br /> روزها و گاه هفته ها بعد، تصویرهای محدودی از سبزهای شرکت کننده در راهپیمایی روز قدس به نمایش درآمد؛ اگرچه صداوسیما فقط صحنه هایی را نشان می داد که یکی دو شعار تند داشتند، مانند: "نه غزه نه لبنان، جانم فدای ایران" و "استقلال آزادی جمهوری ایرانی".<br /> <br /> پخش فراوان چنین شعارهایی از صداوسیما، هم به اجرای دومین راهبردِ حکومتی یعنی "سرکوب برای ترساندن" کمک می کرد زیرا توجیه کننده سرکوب می شد؛ هم اینکه در راستای سومین راهبرد کودتاگران یعنی "توطئه برای تحریف واقعیت" قرار داشت زیرا شعارهایی کم تکرار را عقیده همه سبزها وا می نمود. <br /> <br /> یادآور می شود شعارهای تندِ برخی سبزها معمولا در واکنش به عملکرد افراطی حکومت در پشتیبانی کلان اقتصادی و افراطی از حزب الله و حماس ابراز و با عدم همراهیِ دیگر سبزها میان شعارهای اصلی راهپیمایان گم می گشتند. در نمونه روز قدس، دو شعار "نه غزه نه لبنان" و "جمهوری ایرانی" در برابر شعارهای اصلی سبز بسیار کم تکرار شدند.<br /> <br /> شعارهای اصلی جنبش سبز معمولا بهانه به حکومت نمی دادند. "الله اکبر" ، "یا حسین میر حسین" ، " نصر من الله و فتح قریب مرگ بر این دولت مردم فریب" و "مرگ بر دیکتاتور" که بیشترین تکرار را داشتند ؛ کمترین انعکاس را در رسانه های حکومتی یافتند.<br /> <br /> <br /> <br /> اگرچه کودتاگران تا پایان تابستان امید به فراموش شدن "مسئله انتخابات" داشتند؛ راهپیمایی میلیونی روز قدس همه حسابهای سیاسی حکومت را به هم ریخت. گویی چند ماه سرکوب شدید از شنبه خونین، بازداشت های چند هزاری رهروان و رهبرانِ سبز، اعتراف گیری از برخی شخصیت های ضعیف اصلاحگرا همراه با نمایشهای تلویزیونی و احکام اعدام و زندان که در دادگاه های غیرعلنی یا نمایشی صادر می شدند، هیچ تاثیری در اراده هواداران جنبش سبز نکرده بود.<br /> <br /> <br /> <br /> "کودتاگران" در پایان تابستان یعنی روز قدس 1388 یقین کردند راهبرد "پنهان کردن" به کار "سبزها" پایان نخواهد داد.<br /> <br /> "کودتاگر" خواندنِ بخشی از هیئت حاکمه که در انتخابات ریاست جمهوری 22 خرداد دست به تقلب زده بود، از روز شنبه 30 خرداد آغاز شد. واژه "کودتا" نیز از همان روز دهان به دهان گشت، یعنی از روزی که یگانهای ویژه ضدشورش راهپیمایان معترض به انتخابات را به سختی سرکوب کردند.<br /> <br /> حکومت اسلامی نخستین بار پس از انقلاب ده ها تن از مردم را در خیابانها کشته و هزاران را زخمی و بازداشت و زندانی کرده بود.<br /> <br /> <br /> <br /> تنها کودتاگران نبودند که در پایان تابستان از راهپیمایی میلیونی روز قدس و پیامدهای آن پر اندیشه شدند، گویی سبزها نیز آینده اندیشی را از همین روز آغاز کردند. در روز قدس هر رهروِ جنبش سبز ده ها و صدها هزار مانند خود را دیده بود، همانندهایی که فریب تبلیغات رسانه های داخلی را نخورده و مرعوب نیز نشده بودند.<br /> <br /> باز اگر نخبگان سیاسی ایران از 25 خرداد 88 پیروزی مردم بر کودتاگران را پیشبینی کرده بودند، دیگر سبزها از روز قدس یعنی 27 شهریور به پیروزی خود مطمئن شدند و از همین جا به بحث های کلانِ سیاسی روی آوردند. یکی دو ماه آرامش نسبی میان روز قدس تا 13 آبان فرصتی بود برای بحث های سبز و از دیگرسو فرصتی برای کودتاگران تا راهبردی پیچیده تر از "پنهان کردن برای فراموشی" یا "سرکوب برای ترساندن" طراحی کنند. <br /> <br /> <br /> <br /> بحثِ سیاسی:<br /> <br /> <br /> <br /> «بقای نظامِ جمهوری اسلامی وابسته به پشتیبانی توده مردم و راهپیمایی های آنان در پشتیبانی از نظام است» چنین جمله هایی را همه از بر بودند؛ جزینکه راهپیمایی های میلیونی "دوشنبه 25 خرداد"، "شنبه 30 خرداد" و "روز قدس 27 شهریور 88" در پشتیبانی از نظام نبود و مردم در این چند ماهه سرکوب و کشته نیز شده بودند.<br /> <br /> بنابرین کلیدی ترین پرسش به میان آمد: «آیا کار نظام به دیکتاتوری خواهد انجامید؟»پاسخِ بیشترینه ی سبزها آری بود و شعار "مرگ بر دیکتاتور" که از همان شنبه خونین 30 خرداد یکی از شعارهای اصلی سبز شد، تاییدکننده همین دیدگاه فراگیر می نمود.<br /> <br /> <br /> <br /> جزینکه دیدگاهِ اندیشمندانِ سیاسی ظاهرا برعکسِ پاسخ سبزها بود:<br /> <br /> نظام جمهوری اسلامی که با پشتیبانی قریب به اتفاق مردم برپا شده است، نظامی "توتالیتر" یا "اکثریت محور" است که پس از درگذشت امام خمینی (ره) ناگزیر به نظامی "پوپولیستی" یا "توده گرا" تبدیل شده. از نگاه تئوریک چنین نظامی نمی تواند به دیکتاتوری تبدیل شود و همچنان پایدار بماند.<br /> <br /> به عبارت دیگر: یک دیکتاتور بی نیاز از حضورِ توده وارِ مردم و نخبگانِ ایدئولوژیک همچنین ایدئولوژی حکومتی است؛ در حالیکه نظام جمهوری اسلامی کاملا نیازمند به این عناصرِ پوپولیستی می باشد.<br /> <br /> <br /> <br /> با بحث یا بی بحث، نتیجه اینکه:<br /> <br /> تبدیلِ نظام به دیکتاتوری و پایدار ماندنِ آن چه از نظر سبزها و چه از نظر سیاسیون بعید بود و آنچه پیش رو بود جز کودتا نبود، کودتایی ظاهرا انتخاباتی که توسط بخشی از هیئت حاکمه انجام شده و توسط بخشی دیگر افشا و تبدیل به یک بحران سراسری شده بود.<br /> <br /> بیشتر سبزها به شکل غریزی درس خود را می گرفتند. حکومت قابلیتِ دیکتاتورشدن را ندارد و «بایست جلوی کودتاگران ایستاد». بنابرین قرارهای بعدی سبزها مناسبتهای سیاسی_عبادیِ پیشِ رو بود که طبق تقویم 13 آبان، 16 آذر و دهه اول محرم از 26 آذر تا 6 دی می شدند.<br /> <br /> <br /> <br /> طراحی سومین راهبرد حکومتی و توافق بر سر راهکارهای آن:<br /> <br /> <br /> <br /> کودتاگران در اواسط پاییز 1388 به این نتیجه رسید: چاره ای جز "جذب حداکثری و دفع حداقلیِ" مردم نیست. این رهنمودِ حکومتی در نمازجمعه 20 شهریور 88 یعنی یک هفته پیش از روز قدس از سوی رهبر نظام آیت ... سید علی خامنه ای ابراز شده بود؛ جزینکه با دو راهبردِ تابستانی و پاییزیِ"پنهان کردن برای فراموشی" و "سرکوب برای ترساندن" تعارض اساسی داشت؛ یعنی به فراموش شدنِ سبزها نمی انجامید و با سرکوبِ خیابانی نیز نمی خواند. پیروی از این رهنمودِ حکومتی برای کودتاگران تنگناهایی پدید می آورد و نیاز به طراحی یک راهبردِ مناسب داشت.<br /> <br /> <br /> <br /> کودتاگران برای اجرای بخش نخست رهنمودِ رهبر یعنی "جذب حداکثری " رو به سوی "اکثریت خاموش" آوردند. در محافل آنان اصطلاح "اکثریت خاموش" دربرگیرنده مردمی می شد که چه به احمدی نژاد رای داده چه نداده؛ در خیابانها حضور نمی یافتند و احتمالا میانِ حکومت و سبزها دودل بودند.<br /> <br /> بخش دوم این رهنمود یعنی "دفع حداقلی" متوجه "خواص" شد. با توجه به سخنان رهبر، اصطلاح "خواص" به برجسته ترین رهبران سبز یعنی موسوی، کروبی و خاتمی اشاره داشت؛ جزینکه نزدِ کودتاگران در بر گیرنده اطرافیانِ خواص و دیگر فعالانِ جنبش سبز نیز می شد.<br /> <br /> <br /> <br /> در نگاه کودتاگران سازگارترین راهبرد با رهنمودِ رهبر "توطئه برای تحریف واقعیت" بود که می توانست اکثریت خاموش را جذب و زمینه دفع خواص را فراهم آورد. توافق بر سر راهکارهای سومین راهبرد، نیاز به توافق میانِ سران کودتا و دیگر اعضای هیئت حاکمه، همچنین آماده کردن مقدماتِ اجرایی و زمان مناسب داشت.<br /> <br /> سرانجام همه نگاه ها به ماه محرم و روزهای تاسوعا و عاشورا دوخته شد. چه کودتاگران و چه سبزها، هر دو تلاش داشتند در فاصله چند ماهه روز قدس تا عاشورا جبهه خود را پرشمار و نیرومندتر کنند.<br /> <br /> <br /> <br /> نخستین دودستگیِ سبزها و همبستگی تیم کودتا:<br /> <br /> <br /> <br /> نزدیک ترین فرصتِ حضور سبزها تا فرارسیدن ماه محرم، روز 13 آبان بود؛ روزی چند مناسبته که مراسم روز دانش آموز همچنین تسخیر سفارت آمریکا در آن برگزار می شد.<br /> <br /> تکلیف بیشتر سبزها روشن بود؛ جنبش سبز از هر فرصت قانونی برای راهپیمایی همچنین ابراز اعتراض به "دولتِ کودتا" و پشتیبانانش بهره می جست.<br /> <br /> طبق اصل 27 قانون اساسی «برگزاری راهپیمایی بدون سلاح» به شرط مخل مبانی اسلام و نظام نبودن آزاد است؛ جزینکه همه می دانستند این قانون در مجلس شورای اسلامی و وزارت کشور بند و تبصره هایی یافته است که برگزاری هرگونه راهپیمایی در اعتراض به دولت را غیرقانونی جلوه می دهد. برای نمونه سرتیپ رادان رییس نیروی انتظامی تهران غیرقانونی بودن تظاهراتِ اعتراضی در روز 13 آبان را یادآوری همچنین تهدیدهای سفت و سخت می کرد.<br /> <br /> <br /> <br /> سبزها دلیرتر از آن بودند که از تهدید کودتاگران بهراسند. هراسِ سبزها از شکستنِ همبستگی خودشان بود. نخستین بار در تاریخچه چند ماهه جنبش سبز، بسیاری از سبزهای خارج از کشور آنگاه شماری از داخلی ها، با راهپیمایی در روز 13 آبان که روزی ضدآمریکایی دانسته می شد، موافق نبودند و با استدلالات خود، موجب دودل شدن دیگر سبزها در بهره گیری از این فرصتِ کمیاب می شدند. دودلیها به وبلاگهای اینترنتی و بحثهای ماهواره ای نیز کشیده شد.<br /> <br /> <br /> <br /> استدلالِ دودلها کمابیش این بود که:<br /> <br /> اوضاع آمریکا مثل دوره بوش نیست. "باراک حسین اوباما" یک سیاه پوست است؛ تربیت مذهبی و نامی اسلامی دارد؛ همچنین فردی ضدجنگ است که نامزد جایزه صلح نوبل نیز هست.<br /> <br /> <br /> <br /> رییس جمهور تازه آمریکا در نوروز 1388 به مردم ایران، احمدی نژاد و آیت ... خامنه ای پیامِ دوستی داده؛ خواهانِ عادی سازی روابط با ایران شده و به زبانِ فارسی تبریک گفته بود «عیدتان مبارک» .<br /> <br /> بنابرین در برخی سبزها این نگرانی وجود داشت که راهپیمایی 13 آبان جامعه جهانی را با پیامهایی ضد و نقیض از سوی جنبش سبز روبه رو کند. در این فرض، سبزها افرادی بی توجه به تحولات جهانی و ایران همچنان ضدآمریکایی تصور می شد.<br /> <br /> با اینهمه موضع راهپیمایانِ سبز همیشه با گاز فلفل و اشک آور از مواضعِ حامیان کودتا جدا می گشت و جای نگرانی چندانی از نگاه جهانیان نبود. همچنین شعارِ "باراک حسین اوباما ! یا با اونا یا با ما" که گهگاه شنیده می شد، تکلیف اوباما را یکسره می کرد و اجازه بازی دوجانبه را از آمریکاییان می گرفت. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> از دیگر سو کارِ کودتاگران بسیار روشن می نمود: آنان که با در دست داشتنِ دلارهای نفتی نیازی به جذب افکار عمومی جهانیان نداشتند، می توانستند با آوردنِ دانش آموزان از مدارس و کارمندان از ادارات دولتی یک نمایش ضدآمریکایی پرشکوه در رسانه های داخلی برپا سازند و باز پشت پرده با آمریکایی ها مذاکره کنند. چنین نمایشی در راستای "دفع خواص" بود و درنتیجه زمینه بازداشت فعالان جنبش سبز را فراهم می کرد، فعالانی که آزادانه میان مردم می چرخیدند و گهگاه به اظهارنظر درباره آمریکای تازه می پرداختند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سیزده آبان، روز بچه های جنگ<br /> <br /> <br /> <br /> آنچه در روز 13 آبان 88 از شبکه های صداوسیما پخش شد، حضور چند ده هزار دانش آموز به علاوه بزرگسالِ حامی دولت در حوالی تقاطع طالقانی مفتح یعنی درب اصلی سفارت اشغال شده آمریکا بود. البته گهگاه شعاری سبز هم میان سخنرانیِ 13 آبان شنیده می شد که نشان می داد سبزها سفارت سابق آمریکا را به کودتاگران وانگذاشته اند.<br /> <br /> سخنران مراسم دکتر حداد عادل رییس پیشین مجلس شورا و پدرزنِ مجتبی خامنه ای فرزند رهبر بود که گوهرِ سخنانش پند دادن به میرحسین موسوی و مهدی کروبی می نمود. سخنرانِ یادشده، آنچه در چهار پنج ماه پس از انتخابات رخ داده بود را یک "فتنه" خواند و بنابرین دست کم بخشِ "تحریف واقعیت" از سومین راهبرد حکومتی را درست می دانست؛ جزینکه گویی به موسوی و کروبی علاقه داشت و نمی خواست خدای ناکرده بلایی سرشان بیاید. <br /> <br /> <br /> <br /> صبح 13 آبان میرحسین موسوی هرگز نتوانست از فرهنگستان هنر که اتفاقا در خیابان طالقانی بود، خارج شود؛ زیرا ماموران موتورسوار راهش را بسته بودند. تنها سخنی که در این تظاهرات از میرحسین نقل شد، خطاب به همین ماموران بود «شما مامورید. هر ماموریتی دارید انجام دهید. مرا تهدید کنید؛ بزنید؛ بکشید» که معلوم شد هنوز ماموریت زدن و کشتنِ آرامترین سبزِ ایران به آن موتورسوارانِ بسیجی نما داده نشده است.<br /> <br /> از سبزهایی که از صبح تا یکی دو ساعت بعد از ظهر 13آبان 88 در خیابانهای اطراف، به ویژه در میدان هفت تیر و بلوار کریمخان زند گرد می آمدند و دوباره پراکنده می شدند با گازِ فلفل، چماق و باتوم پذیرایی شد. همچنین درب متروی هفت تیر را بستند تا پذیرایی اختصاصی تر شود و بازداشتِ جوان های پرشور آسانتر.<br /> <br /> ضرب و شتم سبزها بیشتر از سوی شبه نظامیانی انجام شد که آشکارا همان لباس شخصیهای سرکوبهای پیشین بودند. نزدیک به هزار بسیجی نما و موتورهای آنان فقط در محوطه پارکینگ روبه روی ورزشگاه شیرودی دیده شدند.<br /> <br /> <br /> <br /> درگیری های 13 آبان 88 به سوی خیابانهای شمالی تر تا میدان ونک نیز کشیده شد. تکه پاره های سنگ، سطل زباله های سوخته، بوی گدازنده گاز فلفل، شیشه ی شکسته ماشین هایی که سبزها سوارش بودند و بوقهایی که تا ساعتها حوالی نقاط درگیری به گوش می رسیدند، همه و همه نشانگر آغاز دومین راهبردِ جنبش سبز شدند، راهبردی که با شعارِ گهگاهیِ «ما بچه های جنگیم، بجنگ تا بجنگیم» و گاه «ما زن و مردِ جنگیم، بجنگ ...» تولدِ خود را اعلام می کرد.<br /> <br /> <br /> <br /> یادآور می شود نطفه ی راهبردِ "بچه های جنگ" در مقاومت هایی شگفت آور بسته شده بود که هزاران آنگاه دهها هزار جوانِ از جان گذشته در شنبه خونین 30 خرداد نشان داده بودند. این جوانانِ بیشتر بیست سی ساله، کمابیش در هشت سال جنگ تحمیلی با عراق زاده شده و بیش از چهل درصدِ جمعیت کشور را تشکیل می دادند.<br /> <br /> <br /> <br /> از پاییز می شد ده ها و گاه صدها هزار از این پارتیزان های سبز را تنها در خیابانهای تهران دید، همچنانکه هزارها و ده ها هزار از هماوردانِ بسیجی نمای آنان را؛ با این تفاوت که گروه دوم از انواع سلاحهای سرد و گاه آتشین همچنین وسایل نقلیه و امکانات دیگر به همراهِ پشتیبانیِ جدّی یگان های ویژه ضد شورش، حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران، قضات دستگاه قضایی و رسانه های داخلی برخوردار بودند، رسانه هایی که پیش و پس از درگیری به سودِ لباس شخصی ها تبلیغ می کردند. <br /> <br /> در زمینه تبلیغاتی، سبزهای دانش آموخته می توانستند در اینترنت اطلاع رسانی کنند همچنین از برنامه های برخی شبکه های ماهواره ای انگلیسی و عربی زبان که رخدادهای ایران را گزارش می کردند، بهره بگیرند. شبکه های بین المللی فارسی زبان که پخشِ اخبار داشتند، دست کم چند روز پیش و پس از راهپیماییِ سبزها پارازیتی می شدند.<br /> <br /> جنگابزارِ این پارتیزانهای سبز نیز به سنگ و ریگ موجود در جوی آب، سنگفرشِ معابر، سطل زباله، فندک، کبریت و دود سیگار محدود می شد. چاره ای جز دفاع در برابر حملات ددمنشانه ی موتورسوارهای مسلح به چماق، باتوم، گاز اشک آور، گاز فلفل و حتی اسلحه گرم نبود. بهره گیری دفاعیِ سبزها از همین به اصطلاح "سلاحهای سرد" نیز کافی بود تا در گزارشِ بازداشت به "همراه داشتن سلاح" متهم شوند و قضاوت قاضی به خودش واگذار شود. این پارتیزانها بدون سلاح نیز اغتشاشگر خوانده می شدند و دست کم محکوم به چند ماه زندان.<br /> <br /> "پارتیزان" نامِ اروپایی شده جنگاورانِ پارتی سلسله اشکانی است که سپاهیانِ زرهپوشِ روم را در نخستین سده میلادی شکست دادند آنگاه آوازه ای تاریخی یافتند. سوارانِ پارتی با جنگ و گریزهای پی در پی لژیون ها یا دسته های منظم سپاه روم را بارها به دنبال خود می کشاندند و به دام می انداختند.<br /> <br /> اروپاییانِ معاصر، صرف نظر از پیاده و سواره بودن، روش جنگ و گریز را برابر ارتشِ نیرومند آلمان نازی به کار گرفتند و آن را جنگِ پارتیزانی نامیدند. باز همین روشِ جنگی در نخستین سالهای جنگ ایران و عراق به ویژه به هنگامِ شکست حصر آبادان به کار گرفته شد و تا آغازِ مرحله خاکریزها ادامه یافت. از این دیدگاه، روش دفاعیِ سبزها یادآورِ واژه پارتیزان است؛ اگرچه این پارتیزانهای خیابانی به هنگامِ پیروزی نیز در محاصره نیروهای حکومتی بودند. <br /> <br /> <br /> <br /> شمار بازداشتی ها و زندانی های جنبش سبز تا پایان آبان 88 به هزاران تن سر زد و گویی این شمار هرگز کاهش نمی یافت. شماری از آنان پیش از انتخابات بازداشت شده بودند؛ شماری در خانه ها، شماری در دانشگاه و شماری در خیابانها. در برابر هر بازداشتی آزاد شده که معمولا در ازای وثیقه سنگین مالی آزادی موقت یافته بود، سبزهای دیگری بازداشت می شدند و زندانها باز پر می شد. کسی هم نبود که از رویدادهای بازداشتگاه کهریزک بی خبر مانده باشد.<br /> <br /> <br /> <br /> پرونده کهریزک<br /> <br /> <br /> <br /> اگرچه بازداشتگاه کهریزک در پی مرگِ محسن روح الامینی به دستور آیت ... خامنه ای ششم مرداد 1388 یعنی اواسط تابستان بسته شد؛ ولی جزئیات رسواکننده آن تا اوایل زمستان در جلسه علنی مجلس طرح نشد.<br /> <br /> وفق گزارش کمیسیون امنیت ملی و گروهی از نمایندگان که به "کمیته حقیقت یاب" معروف شدند، قاضی مرتضوی که سابقه ای سیاه در دادگاه مطبوعات و دادگاه انقلاب داشت و چندی پیش معاون دادستان استان تهران شده بود؛ شماری از بازداشت شده های دوشنبه 25 خرداد، شنبه خونین 30 خرداد و سرانجام پنجشنبه 18 تیر را با اصرار به بازداشتگاهِ غیراستانداردِ کهریزک فرستاده بود.<br /> <br /> بازداشتگاه کهریزک سوله ای در حومه جنوبی تهران است که بیشتر به یک گاوداری مدرن همانند می نماید. این سوله در دوره اول ریاست جمهوری احمدی نژاد بازداشتگاه شد و طی طرحی به نام "جمع آوری اراذل و اوباش" اشرار خطرناک را در آن گرد آوردند.<br /> <br /> گویی برخی از این اشرار توبه کرده و جزوِ لباس شخصی های طرفدار احمدی نژاد شده بودند زیرا هر کس که در محله های مستضعف نشینِ حامی احمدی نژاد زندگی می کرد، نمونه یا نمونه هایی از این اشرارِ حامیِ دولت شده را می شناخت و در دست برخی شان بی سیمِ نظامی نیز دیده بود.<br /> <br /> <br /> <br /> طبق گزارش زمستانی مجلس و دیگر گزارشهای درز کرده ی حکومتی، شمار بازداشتی های شنبه 30 خرداد و تنگیِ بازداشتگاه کهریزک موجب شده بود جایی برای دراز کردن پا در سلولهای بزرگ آن باقی نماند و در نتیجه بسیاری از بازداشت شدگان به علت شیوع بیماریهای مسری تا آستانه مرگ پیش روند. از این گذشته برخی از بازداشتی ها به شدت کتک خورده و سه تن از آنان پیامد شدت آسیب دیدگی و خونریزی جان سپرده بودند. ذکری از فحاشی و توهین به سبزها نیز در گزارش کمیته حقیقت یاب مجلس آمده بود. <br /> <br /> <br /> <br /> به گفته پلیسهای متهم همچنین شاکیانِ پرونده « سوسول ها و پسرهای خوشگل را به کهریزک می فرستادند». <br /> <br /> مهدی کروبی که سرانجام یکی از سران جنبش سبز خوانده شد، از اوایلِ تابستان 88 و سرانجام طی نامه 19 مرداد به مجلس شورای اسلامی، با ارایه اسناد و معرفی شاهدین، رخ دادنِ جنایات و تجاوزهای جنسی در بازداشتگاه کهریزک را افشا کرد. کمیته حقیقت یاب مجلس نیز در پاییز بر بخشی از جنایات انجام شده در کهریزک صحه گذاشته بود. چنین اخباری خنثی کننده رهنمودِ "جذب حداکثری" رهبر می نماییدند.<br /> <br /> کمیته حقیقت یاب مجلس در سراسر پاییز و زمستان زیر فشار کودتاگران قرار گرفت تا همه حقایق را بازگو نکند همچنین پزشک بازداشتگاه کهریزک در25 آذر 88 به شکل مشکوکی درگذشت تا حقایق تکان دهنده تری افشا نشوند. <br /> <br /> <br /> <br /> تیم کودتا و توطئه آزمایشی پاره کردن عکس امام خمینی:<br /> <br /> <br /> <br /> کودتاگران پیش از 16 آذر 1388 به این نتیجه رسیدند که اجرای رهنمودِ "جذب حداکثری" همراه با "سرکوب" راه به جایی نمی برد؛ مگر اینکه بتوان سبزها را بسیار بدتر از آنچه هستند نشان داد.<br /> <br /> در نگاهِ آنان با راهبردِ "توطئه برای تحریف واقعیت" می شد اکثریت خاموش را جذب کرد زیرا این دسته از مردم گیرنده ماهواره نداشتند و اگر داشتند به اخبار ایران گوش نمی کردند. چنین اکثریتی با اینترنت نیز بیگانه بود و بیشتر در محله ها یا روستاهایی زندگی می کرد که یکدست طرفدارِ احمدی نژاد می نمایید و خاستگاهِ مامورانِ لباس شخصی. بنابرین سبزهای چنین محله ها و روستاهایی نمی توانستند اطلاع رسانیِ چهره به چهره کنند و توطئه گران را به همسایه های خود بشناسانند. راهبردِ "توطئه برای تحریفِ واقعیت" هر روز توجیه دارتر به نظر می رسید. <br /> <br /> <br /> <br /> درباره ترکیبِ تیم کودتا و کیستیِ توطئه گرانِ یادشده، اخبار گوناگونی به گوش می رسید و تا آذر 88 کودتاگر بودنِ محمود احمدی نژاد و دست کم افرادی از بیتِ رهبری حتمی شده بود. شعارِ «مجتبی بمیری، رهبری رو نبینی» که گهگاه سر داده می شد و به مجتبی خامنه ای پسر دوم رهبر اشاره داشت، دست کم نشانگر باور شعاردهندگان به حضور برخی از اعضای بیت رهبری در تیم کودتا بود. <br /> <br /> در رده های پایین تر تیم کودتا، افرادی مانندِ عزت ... ضرغامی رییس صداوسیما، سردار جعفری فرمانده امسالِ سپاه و سرتیپ رادان رییس نیروی انتظامی تهران ناچار به حضور برابر مردم بودند؛ جزینکه نقش افرادی مانند آیت ... مصباح، طائب و سعید جلیلی هنوز آشکار نبود.<br /> <br /> باید چند ماهی می گذشت تا سبزهای خارج نشینی مانند علیرضا نوریزاد، محسن سازگارا و محسن مخملباف اطلاعاتشان را رو کنند، اطلاعاتی که منابعش کارمندانِ پیشین بیتِ رهبری و دیگر بریدگان از دولتِ کودتا بودند. هر چه سبزهای داخل پایدارتر می ماندند؛ دست کودتاگران روتر می شد و شمارِ این بریدگانِ پُراطلاع بیشتر. <br /> <br /> <br /> <br /> تظاهرات دانشجویی 16 آذر با چند هفته فاصله از راهپیمایی 13 آبان در پیش بود و دانشجویان طی پیامهایی از مردم خواستند تنهایشان نگذارند.<br /> <br /> حقیقتِ تلخ این است که مظلوم ترین و ستایش برانگیزترین سبزها همین دانشجویان بودند. آنان که توانسته بودند پس از پشت سر گذاشتنِ رقابت علمی با همتایانِ خود همچنین عبور از انبوهی از سهمیه ها وارد دانشگاه شوند، تازه با سهمیه دار هایی روبه روبه می شدند که همگی وام دار حکومت بودند و گاه عضو بسیجِ دانشگاه.<br /> <br /> با پایدارماندنِ جنبش سبز، بسیاری از سهمیه ای ها نیز به جنبش سبز ایران می پیوستند و کارِ حکومت برای در اختیار گرفتن فضای دانشگاهی دشوارتر می شد. یادآوری می شود هیچ قانونی اجازه سرکوبِ دانشجویان توسط نیروی انتظامی را نمی دهد و ورود نیروهای مسلح به داخل دانشگاه همیشه ممنوع بوده است.<br /> <br /> برای نمونه حمله به خوابگاه های کوی دانشگاه، کتک زدن دانشجویان و کشتن سه تن از آنان که با کمال قساوت در 24 خرداد 88 رخ داد، توسط مامورهای لباس شخصی انجام شده بود؛ تا حکومت بتواند این یورش ددمنشانه را به گروهی خودسر نسبت دهد.<br /> <br /> با اینهمه موج بازداشت ها، ممنوعیت از تحصیل و تدریس، پیش و بیش از دیگر سبزها گریبانِ دانشجویان و استادان دانشگاه را می گرفت.<br /> <br /> <br /> <br /> روز 16 آذر 88 حراستِ دانشگاه تهران روی در غربی و برخی دیگر از نرده های دانشگاه را با پرده هایی برزنتی پوشاند تا رهگذران آنگاه دیگر سبزهایی که به یاریِ دانشجویان می آمدند هیچ چیز نبینند. هزارها مامور لباس شخصیِ غیردانشجو نیز با هماهنگیِ حراست وارد دانشگاه شدند تا موازنه نیرو به سود حامیان دولت تغییر کند. سرانجام کارمندانِ صداوسیما دوربینهای خود را پشتِ لباس شخصی ها و گوشه کنارهایی مستقر کردند تا نخستین توطئه رسانه ای به آزمایش گذاشته شود، آزمایشی در راستای سومین راهبردِ کودتاگران. <br /> <br /> <br /> <br /> دومین راهبردِ حکومت یعنی "سرکوب برای ترساندن" در خیابان های اطراف دانشگاه تهران و هر جا که سبزها گرد آمده بودند، با راهکارِ "سرکوب خیابانی" همچنان در حال انجام بود. نیروهای یگان ویژه با بیشترین توان و خشونتی که ممکن است از یک ایرانی سر زند، به جوانانِ معترضی را که در روز دانشجو به خیابانها آمده بودند یورش می بردند. در بخش اولِ این مقاله از غیرایرانیانِ عضو در یگان ویژه رهبری نیز یاد شده است.<br /> <br /> فضای خیابانهای اطراف دانشگاه تهران مملو از گاز و دود شده بود جزینکه بهتر است همچون آیت ... خامنه ای از روز 16 آذر فضا را "غبارآلود" خواند، فضایی مناسبِ "توطئه برای تحریفِ واقعیت".<br /> <br /> <br /> <br /> شب هنگام برنامه 20:30 یا «بیست و سیِ» شبکه دو سیما که سبزها با شعارِ «بیست و سی، حیله ی عمروعاصی» از آن یاد می کردند، تصاویری از اعتراض دانشجوییِ 16 آذر 88 دانشگاه تهران را پخش کرد. شگفتا! نخستین بار بود که انبوهی از دانشجویان سبز از تلویزیون جمهوری اسلامی به نمایش در می آمدند. برخی از شعارهای اصلی جنبش سبز نیز شنیده می شدند و حتی یک سرودِ سبز پخش شد «محمود خائن، آواره گردی، خاک وطن را ویرانه کردی، کشتی جوانان وطن، الله اکبر، کردی هزاران بی کفن، الله اکبر، مرگ بر تو» عبارت مرگ بر تو چهار بار تکرار شد و چهارمین بار با بلندترین آوا. همه بینندگان به یاد سرود انقلابیِ «ای شاهِ خائن، آواره گردی» افتادند. این دست و دلبازی صداوسیما از کجا پدید آمده بود! <br /> <br /> تصاویرِ بعدی برنامه "بیست و سی" مورخ 16 و 17 آذر 1388 پرده از یک توطئه بزرگ برداشت، توطئه ای که برای انجام آن بایست گزارشی دروغ میان گزارشهایی راست جای داده می شد. به گزارشِ یک دوربینِ صداوسیما، چند دانشجو که چهره شان پیدا نبود، در روز دانشجو و در محوطه داخلی دانشگاه تهران، عکس امام خمینی (ره) بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران را پاره کرده و به آن توهین نموده بودند. این توطئه آزمایشی هفته ها خوراک تبلیغاتی برای رسانه های حکومتی فراهم کرد و مقدمه توطئه های دیگر شد.<br /> <br /> <br /> <br /> سبزها برای نشان دادنِ بیزاری خود از پاره کنندگان عکس امام به تکاپو افتادند جزینکه بیشترین توانِ رسانه ای در دست حکومت بود. اگرچه کاربرانِ اینترنتی بیش از هفت میلیون از ایرانیان را تشکیل می دادند؛ نزدیک به همه سایت های خبری سبز و حتی بین المللی فیلتر شده بودند. فقط وبلاگهای هنوز فیلترنشده و کاربرانِ فیلتر شکن دار می ماندند که شمارشان هر چه بود، بیش از چند صد هزار نمی نمود.<br /> <br /> سرنوشت کانال های ماهواره ای نیز همین گونه بود. بیشتر مردم جز زبانِ فارسی نمی دانستند و کانال های خبری فارسی زبان و حتی انگلیسی زبان هر روز بیشتر پارازیتی می شدند. علاوه بر این، بسیاری از ایرانیان گیرنده ماهواره نداشتند زیرا مجلس شورای اسلامی از سالها پیش برای استفاده کنندگان از دیش ماهواره مجازاتِ نقدی تعیین کرده بود.<br /> <br /> سبزها بارها خواستند راهپیمایی گسترده در حمایت از امام خمینی و بیزاری از پاره کنندگان عکسش برگزار کنند؛ جزینکه پیدا بود چنین اجازه ای به آنان داده نخواهد شد. وزارت کشور درخواستهای رسمی موسوی و کروبی برای برگزاری راهپیمایی را نادیده گرفت یا به آن جواب منفی داد. <br /> <br /> کار به "اکثریت خاموش" واگذار شده بود و اندازه شناختِ آنها از چیستیِ جنبش سبز «مگه سبزها دیوونه اند که بیان عکس امام رو جلوی دوربین پاره کنن!» ؛ «لابد منافقین این کار رو کردن» ؛ «خدا موسوی رو لعنت کنه که به منافقین فرصتِ توهین به امام رو داد» ؛ [با اشاره به تلویزیون و حکومت] «اینا که همش دروغ میگن». نمونه ای بود از گفتگوهای مردم در موضوعِ پاره شدن عکس امام.<br /> <br /> <br /> <br /> صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران برای اجرای دومین راهکار از راهبردِ حکومتیِ "توطئه برای تحریف واقعیت" جمعه 27 آذر 88 را «روزِ برائت از پاره کنندگان عکس امام و فتنه سبز» اعلام کرد. اصطلاح "فتنه سبز" به تازگی اختراع شده بود و آشکار بود تنها حامیان حکومت فرصت حضور در چنین مراسمی را دارند.<br /> <br /> تحریمِ این مراسم حکومتی از سوی سبزها، نشانگرِ ادامه راهبردِ "هماهنگیِ مورچه وار" در راهپیمایی های خیابانیِ پاییزی است. جنبش سبز دست کم تا پایان پاییز 88 از درآمیختن با مردمی که حامیان حکومت به شمار می آمدند، پرهیز داشته است. یادآوری می شود راهبردِ پاییزیِ "بچه های جنگ" نیز فقط برابرِ سرکوبگران و به عنوانِ ابزاری دفاعی به کار گرفته می شد.<br /> <br /> <br /> <br /> بر مبنای تصاویر پخش شده از صداوسیما و بدون توجه به کلماتِ گزارشگرانِ مامور و معذور، شمارِ حاضران در مراسم حکومتیِ جمعه 27 آذر از بیست سی هزار تن بالاتر نرفت. پس از ده روز تبلیغات پرحجم دولتی، جمعیتِ حامیان حکومت تنها فاصله کوتاه عرض دانشگاه تهران از خیابان شانزده آذر تا خیابان دانشگاه را اشغال کرده بود. بَنِر یا پارچه ای تبلیغاتی عرض خیابان فخر رازی را از نگاه ها پنهان می کرد تا خالی بودن خیابانی که درست روبه روی دانشگاه تهران قرار داشت نیز آشکار نشود. با اینهمه پارچه یادشده گاه کنار می رفت و تصویر اتوبوسهایی که حامیان دولت را به مراسم آورده بودند، لحظاتی آشکار می شد.<br /> <br /> <br /> <br /> کم جان بودنِ این راهپیمایی پرهزینه دولتی، به کودتاگران نشان داد به توطئه های خبیثانه تری از پاره کردن عکس امام نیاز دارند. مردم که بی خبر نبودند؛ خوب می دانستند میرحسین موسوی نخست وزیر منتخب امام است و چرا طرفدارانش باید عکس پیر او را پاره کنند «حالا یک نفر عکس امام رو پاره کرد؛ چرا تلویزیون هزار بار نشونش میده» ؛ «شاید هم کارِ خودشون باشه؛ از اینا همه چی بر می یاد» ؛ «اگه موسوی اعتراض نمی کرد که کار به اینجا نمی کشید» ؛ «موسوی باید اعلام برائت کنه» ؛ «می گن گفته هرکس من رو دوست داشته باشه به امام توهین نمی کنه» نمونه ای دیگر از گفتگوهای مردمی.<br /> <br /> <br /> <br /> سبزها از 16 آذر 88 کنار کشیده بودند و بجز درخواست از وزارت کشور برای برگزاری راهپیمایی"در پیروی از راه امام خمینی" کاری نمی کردند. قرارِ آنها دهه اول ماه محرم یعنی 26 آذر تا 6 دی بود و هیچ سبزی نمی خواست بهانه به کودتاگران بدهد. هر دو گروه کودتاگر و سبز می دانستند انقلاب اسلامی از آیین عزاداری ماه محرم سر بر آورده است و تاسوعا و عاشورای حسینی چه روزهای سرنوشت سازی هستند.<br /> <br /> <br /> <br /> ده روز 17 تا 26 آذر به سردی گذشت. جمعه 27 آذر برابر با نخستین روز محرم روز سبزها نبود و دومین روز محرم نیز اینچنین می نمود. گویی جنبش سبز از نه روز اول محرم چشم می پوشید و چاره ای جز حضور میلیونی در عاشورای حسینی نمی یافت. شاید به این علت که قرار و مدارهای عاشورایی سبزها در اینترنت پیشِ روی کودتاگران بود و دشمن به خوبی می دانست دسته های عزادار سبز در کدام مسجد و تکیه و امامزاده گرد می آیند.<br /> <br /> سرتیپ رادان رییس پلیس تهران هر روز مقررات تازه ای برای کنترل سبزها وضع می کرد.<br /> <br /> اینکه عزادارانِ حسینی حقِ داشتنِ هیچگونه سلاحی را ندارند، قانون تازه ای نبود؛ جزینکه کار به تعیین نوع زنجیر و ممنوعیت طبل و سنج نیز کشیده شد. با تصیمیم تیمِ کودتا پشت هر دسته عزادار چند لباس شخصیِ مسلح و چند نیروی انتظامیِ سوار بر خودرو روانه می شدند تا اجازه سر دادنِ نوحه ای مشکوک را نیز نداده باشند. یکی دو روز اول محرم برای سبزها بسیار ناامید کننده شد. گویی جز امیدبستن به معجزه عاشورای حسینی چاره ای نمانده بود.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مرگی جانبخش<br /> <br /> <br /> <br /> «آیت الله حسینعلی منتظری، فقیه عالیقدر شیعه، در نیمه شب دوم محرم 1431 قمری درگذشت». این خبر اندوهبار مانند یک شوکِ بسیاری قوی در 28 آذر 1388 خورشیدی بر پیکرِ جنبشِ سبز فرود آمد. هر که منتظری را می شناخت و از مرگش شنید، خاموش شد و در خاطراتی ژرف فرو رفت. چه بی گاه می نمود مرگِ عالیقدرترین پشتیبانِ سبزها. پسر بزرگش احمد، مرگ پدر را طبیعی دانسته و در اعلامیه ترحیمش نوشته بود: تشییع پیکرِ "آن اسوه ی تقوا" فردا سوم محرم از خانه اش تا حرم حضرت معصومه (ع) در شهر قم برگزار می شود.<br /> <br /> <br /> <br /> آیت ... حسینعلی منتظری بی گمان بزرگترین نظریه پرداز ولایت فقیه بود. او از جانشینی امام خمینی دست شست؛ زیرا اعدام زندانیان سیاسی را مشروع نمی دانست. منتظری که به گواهی بسیاری از فضلا و مراجع شیعه، مرجع اعلم شیعیانِ روزگار خود بود، جایگاهِ "ولی فقیه" را جایگاهی نظارتی می دانست و دخالت والی در جزییات حکومت را نادرست می انگاشت. این نظریه پرداز به ولایت مطلقه فقیه باور نداشت و در بیست سالِ پس از امام نیز دلیرانه بر خطاهای راهبردی نظام اسلامی خرده گرفته بود «با این روال که پیش گرفته اند، جمهوری اسلامی از امام خمینی شروع شده و به آقای خامنه ای ختم می شود». او بارها به حکومت هشدار داده بود.<br /> <br /> منتظری همچنین حامی سید محمد خاتمی رییس جمهور پیشین ایران و از دیگرسو ناقدِ او در برخوردِ ضعیف با ماجراهای قتل های زنجیره ای بود.<br /> <br /> آیت الله العظمی منتظری از آغاز جنبش سبز آشکارا از حق اعتراض مردم پشتیبانی کرد و سرکوب آنان توسط حکومت را حرام دانست. در واپسین ماههای زندگی نیز فتواهایی داد که در تاریخِ شیعه خواهند ماند. فتوا به حق شهروندیِ پیروانِ فرقه های گمراه، فتوا به مشروعیتِ حکومتِ برآمده از رای مردم، فتوا به نامشروع بودنِ حکومت مخالف مردم و سرانجام فتوا به باطل بودن ولایتِ حاکمِ جائر، از مهمترین فتاوی واپسین سال عمر او هستند.<br /> <br /> <br /> <br /> جنبش سبز ایران کمتر از 24 ساعت برای حضور در تشییع پیکر عالیقدرترین حامی خود فرصت داشت. از میانِ سبزهای خبریافته تنها آنانی توانِ حضور در قم را داشتند که دست کم از امکان یک سفرِ ناگهانی برخوردار باشند. بسیاری از این سبزهای برخوردار را برای نمونه در تبریز و مشهد از اتوبوس پیاده کردند و برخی نیز در تهران و دیگر شهرها بازداشت شدند.<br /> <br /> <br /> <br /> تشییع پیکر مرجع اعلم شیعیان ایران از ساعت نه صبح برگزار می شد و کسی نمی دانست چند تن از دوستدارانش در قم گرد خواهند آمد. در مسجدها و نمازخانه های بین راهی نمازگزاران سیاهپوش با سر تکان دادن و سینه ای مالامال از اندوه به یکدیگر آشنایی دادند، بی آنکه تا آن بامداد یکدیگر را دیده باشند.<br /> <br /> کمابیش از هشت صبح کاروانِ خودروهای رو به قم در اتوبان تهران و دیگر راههای منتهی به قم پیوسته شد. در عوارضی اتوبان قم لباس پلنگی های ضدشورش یکایکِ خودروها را از نظر می گذراندند تا نماد سبزی همراه نداشته باشند. <br /> <br /> <br /> <br /> هشت صبح 29 آذر 88 یعنی دو روز پیش از آغاز زمستان، چند ده هزار از دوستدارانِ منتظری کنار حسینیه او که چسبیده به بیت و خانه اش بود، گرد آمده بودند و هر دم بر شمارشان افزوده می شد.<br /> <br /> از هشت و نیم صبح اعلامیه ها خوانده شد. حجه الاسلام احمد منتظری در پیامی شفاهی از سوگواران خواهش کرده بود شعار سیاسی ندهند و سخنران نیز چنین درخواستی داشت. تا اینجا مردم نسبتا آرام بودند و جز چند «الله اکبر» و دست بالا چند «یا حسین میرحسین» نگفتند؛ اگرچه نیروهای حکومتی که لابلای جمعیت دیده می شدند با یکدیگر حرف می زدند و در نمونه ای ریشخندکردنِ سوگواران در حال جویدن آدامس مشاهده شد. <br /> <br /> نزدیک نه صبح از چهار بلندگوی مستقر بر یک وانت بار که خودرویی دولتی به نظر می رسید، تلاوت قرآن به گوش رسید. قاری قرآن از مردم خواسته بود در هنگامِ تلاوت به احترام قرآن و مرحوم مغفور سکوت کنند.<br /> <br /> چند دقیقه از تلاوت نگذشت که کسی فریاد زد «قرآنِ سرِ نیزه همین است همین است» این شعارِ فی البداهه از سوی دیگر سوگواران تکرار شد و مردم الله اکبرگویان بلندگوهای مستقر بر وانت را سرنگون کردند.<br /> <br /> سوگواران با پدیدار شدن پیکرِ آیت الله منتظری فریاد زدند «منتظری منتظری آزادی ات مبارک» همگی سالهای حصر خانگی منتظری را به یاد آوردند و رنجهایی را که از شخصِ رهبر کشیده بود.<br /> <br /> <br /> <br /> در طول یکی دو ساعت صدها هزار تا یک میلیون سوگوار که به زودی از شعارهاشان آشکار شد بیشترینه رهروان جنبش سبز هستند، پشت پیکرِ منتظری روان شدند. شعارهای سبز در این روز چنان بسط و تکامل یافتند که گویی منتظری با مرگ خود جانی تازه به جنبش سبز می دمید. شرح نسبتا کامل راهپیمایی سبزها در تشییعِ پیکر آیت الله منتظری در گزارشی به نام "تشییع پیکر آیت الله منتظری، نقطه عطفه جنبش سبز ایران" ارایه شده است. شعارهای ثبت شده در این گزارش، تا هفته ها پس از تشییع در داخل و خارج از ایران فریاد زده می شدند.<br /> <br /> <br /> <br /> کوتاه اینکه به پاسِ بزرگمردی که زندگی و مرگش جانبخش شد، سبزها بزرگترین حضور مذهبی خود را رقم زدند؛ آنهم در قم شهر فقاقت. این حضور در سردترین و ناامیدکننده ترین روزهای جنبش سبز ایران رخ داد.<br /> <br /> حضورِ صدها هزار سبزِ مذهبی دلِ مراجع بزرگ قم را نیز به دست آورد. کدام مرجعی است که آرزوی چنین تشییع کنندگانی را نداشته باشد. از نزدیک به ده مرجع بزرگ قم فقط نوری همدانی ضد این راهپیمایی سخن گفت؛ شاید به علت اینکه سبزها او را نادیده گرفته بودند. شعارِ «زنجانی زنجانی تسلیت تسلیت» که برابر دفترهای آیات عظام بیات زنجانی و شبیری زنجانی داده شد همچنین شعارِ «مجتهدِ واقعی، منتظری صانعی» و شعارهایی از ایندست، هرگز خطاب به آیت ... نوری همدانی یا مصباح یزدی نبود.<br /> <br /> پیامِ شعار «ما اشک تمساح نمی خوایم؛ دولتِ مصباح نمی خوایم» نیز روشن بود. سبزها هنگامِ قرائت پیام رهبر یکصدا فریاد زدند «تسلیتِ کینه ای نمی خوایم نمی خوایم» زیرا تسلیت رهبر عباراتی همچون "ابتلائات دنیوی ... کفاره عقوبات اخروی" را در خود داشت، عباراتی که ده ها سال آزارکشیدنِ منتظری و دوستدارانش را به یاد می آورد. <br /> <br /> <br /> <br /> حضورِ مذهبی سبزها در قم خنثی کننده بسیاری از توطئه های کودتاگران نیز بود، توطئه هایی مانند پاره شدن عکس امام که چندان پا نگرفته بود، همچنین توطئه هایی خطرناک تر که کودتاگران کمتر از هفت روز دیگر در ظهر عاشورا اجرا می کردند.<br /> <br /> <br /> <br /> به این پرسش که «چرا نیروهای پرشمار حکومتی در سوم محرم به صدها هزار سوگوار سبز حمله نکردند و به شعارهای تند آنان واکنشِ آنی نشان ندادند؟» سه پاسخ داده شده است:<br /> <br /> نخست اینکه کودتاگران توان سرکوب تشییع کنندگان پیکر آیت الله منتظری را در خود نیافتند.<br /> <br /> دوم اینکه از پیامدهای چنین سرکوبی هراسیدید زیرا کشتارِ مردم آنهم پیش چشم مراجع بزرگ تقلید و بزرگترین شخصیت های مذهبی ایران و حتی نماینده آیت الله سیستانی مرجع شیعیان عراق که به قم آمده بود، دستِ کودتاگران را لرزاند.<br /> <br /> سومین پاسخ اینکه کودتاگران دندان بر جگر گذاشتند زیرا تاسوعا و عاشورا نزدیک بود و چندین توطئه طراحی شده در دستور کار. <br /> <br /> <br /> <br /> سبزهایی که یکشنبه 29 آذر تا شب در قم ماندند، نخستین پاسخ یعنی ناتوانیِ کودتاگران را درست ترین پاسخ یافتند.<br /> <br /> سبزهای مذهبی از نخستین دقایق تشییع، با سرنگون کردنِ بلندگویی که در چند دقیقه "قرآنِ سر نیزه" نامیده شد، نشان داده بودند کیفی ترین رهروانِ سبز در قم گرد آمده اند، رهروانی که چشم در دوربینهای حکومت دوخته؛ برابر نیروهای حکومتی استوار بودند و از بیم باتوم و گاز اشک آور پیکرِ مرجع خود را رها نمی کردند.<br /> <br /> دلیل دیگرِ درستتر بودنِ نخستین پاسخ اینکه: لباس شخصی ها چند ساعت پس از بیرون رفتنِ تشییع کنندگان از قم، به مراسم ترحیم آیت ... منتظری، بیتِ او، خانه آیت ... صانعی و خودروی میرحسین موسوی حمله کردند. کودتاگران نه برای قم حرمتی قائل بودند؛ نه برای مراجعِ آن حریمی. هیئت حاکمه همچنان پایبند راهبرد "سرکوب برای ترساندن" بود؛ جزینکه از تشییع کنندگان منتظری هراسید و به خود دلداری داد «ظهر عاشورا انتقام خواهیم گرفت» <br /> <br /> <br /> <br /> درگذشت منتظری در دوم محرم 1388 یعنی در واپسین روزهای پاییز، یک بار دیگر حسابهای سیاسی هیئت حاکمه ایران را به هم ریخته بود. با اینهمه راهبرد زمستانیِ "توطئه برای تحریف واقعیت" به ویژه توطئه روز عاشورا، پیش از تشییعِ منتظری در سوم محرم طراحی شده بود. در نگاه کودتاگران این راهبرد هنوز تنها چاره اجرای رهنمودِ "جذب حداکثری و دفع حداکثری" می نمود. توطئه های طراحی شده بایست به نحوی اجرا می شدند که "اکثریتِ خاموش" یعنی مردمی که میانِ کودتاگران و سبزها دودل مانده اند، جذبِ حکومت شوند و خواصی که بر زبانِ کودتاگران "سران فتنه سبز" نامیده می شدند، دفع گردند. <br /> <br /> جملاتی مانند «باید ابتکار عمل را در دست بگیریم» ؛ «دیگر نباید واکنشی عمل کنیم» که از آغاز زمستان از زبان کودتاگران شنیده شد؛ همچنین به راه افتادنِ چند هزار کفن پوش در قم و تهران و سرانجام شعارِ «انتقام انتقام» که از شامگاهِ سوم محرم بر زبانِ برخی لباس شخصی ها افتاد، همگی نشان از کلیدخوردنِ راهبردِ"توطئه برای تحریف واقعیت" داشت، راهبردی خبیثانه که بایست در فصل زمستان به یاری دو راهبردِ شکست خورده "پنهان کردن برای فراموشی" و "سرکوب برای ترساندن" می شتافت. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-5339884196324730884?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-60519823375248267162001-10-18T18:11:00.000+03:302010-02-10T18:12:15.795+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> حلقه نخست یاران مهندس موسوی حلقه شرف است<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> کلمه: ابوالفضل فاتح رئیس کمیته رسانه و تبلیغات ستاد انتخاباتی موسوی در انتخابات دوره دهم در یادداشتی با اشاره به بازداشت های بعد از عاشورا و دستگیری حلقه اول یاران مهندس میرحسین موسوی نوشته است:شاید بسیاری از مردم حلقه ی نخست مهندس را نشناسند. باقریان، بهزادیان، بهشتی، عرب مازار، بهشتی شیرازی، مومنی ، فروزنده و … نیک اندیشانی هستند که در همه ی سالهای پس از انقلاب بی تمایل به ثروت و شهرت در اندیشه ی خدمت به دین و میهن بوده اند.<br /> <br /> <br /> <br /> به گزارش «کلمه»، او سپس با بررسی اوضاع کشور بعد از انتخابات دیدگاه خود را درباره بیانیه هفدهم مهندس موسوی نوشته است.<br /> <br /> <br /> <br /> متن کامل این یادداشت که در اختیارسایت کلمه قرار گرفته به شرح زیر است:<br /> <br /> <br /> <br /> برای تاریخ<br /> <br /> <br /> <br /> آنگاه که نادرشاه بر سریر قدرت نشست، در تصورش نمی گنجید که روزی کار به جایی خواهد رسید که دستور خواهد داد تا چشمان فرزندش را از حدقه بیرون آورند. روزی که امیر کبیر به صدر اعظمی برگزیده شد، در مخیله ناصر الدین شاه نبود که به دستور او امیر را به قتل خواهند رساند. تاریخ ما پر است از صحنه های حیرت انگیزی که سعایت پیشگان و تملق پیشگان دربار پدید آورده اند. و این منحصر به دربار نبوده که گاه گریبان حلقه های روشنفکران و بیوت علما را نیز گرفته است. کسانی بوده اند که سعایت این و آن را نزد مراجع و علما برده تا شاید رقیبی را از میدان به در برده یا آتش کین و حسدی را فرو نشانند. اما هنر تاریخ آن است که وقتی از رخدادها فاصله گرفته و غبارها فرو می نشیند، حقایق را برملا خواهد کرد.<br /> <br /> <br /> <br /> اگر مردم دوران امیر کبیر برای مدتی به دلیل تبلیغات حکومت تصور می کردند که امیر به مرگ طبیعی از دنیا رفته،امروز احدی نیست که نداند حقیقت چه بوده است و شرم نثار چه کسانی است. اگر با امیر چنان شد، اگر با میرزای جنگلی، اسد آبادی، فضل الله، مدرس، مصدق و کاشانی و نواب و شریعتی چنان رفت، همه و همه از سوی جریانات و کسانی بود که ملت ما علیه آنان انقلاب کرد. افسوس بزرگ آنگاه خواهد بود که در نظام جمهوری اسلامی با بزرگان و عزیزان چنان رود که سنت پیشینیان بوده است.<br /> <br /> <br /> <br /> شاید بسیاری از مردم حلقه ی نخست مهندس را نشناسند. باقریان، بهزادیان، بهشتی، عرب مازار، بهشتی شیرازی، مومنی و فروزنده و … نیک اندیشانی هستند که در همه ی سالهای پس از انقلاب بی تمایل به ثروت و شهرت در اندیشه ی خدمت به دین و میهن بوده اند. همراهی آنان با میرحسین نه به ایام انتخابات که به سالهای دوری بر می گردد که هیچکدام بازگشت مهندس به عرصه ی انتخابات را چندان محتمل نمی دانستند.<br /> <br /> <br /> <br /> اگر روزی مباحث این عزیزان در محضر مهندس علنی شود، همه خواهند دید که چه دلهای بی قرار خدمت به کشور و انقلاب و چه سرمایه های بزرگی حلقه ی نخست و پاک مهندس بوده اند. آنها نه حلقه ی تملق و دروغ و نه حلقه ی طمع و تطمیع و نه حلقه ی خشونت و تهدید و نه حلقه ی دروغ و تفسیق و نه حلقه ی نیرنگ و تزویر که حلقه ی شرف و صداقت، تقوا و فضیلت و انسانیت و مروت بوده اند. مردمانی به غایت خودساخته و رشید. آنان نظام را به ارزشها و کارکردش پایدار می دانستند و همت خود را مصروف آن کرده بودند نه آنکه نظام و آبروی دین را مصروف خود.<br /> <br /> <br /> <br /> طرفه آن که امروز همگی به قهر قدرت، باران تهمت و گوشه ی زندان را تجربه می کنند. البته افسوس بزرگتر، ظلمی است که به مردم منتقد کوچه و خیابان و این عزیزان و شخصیت هایی چون مهندس و خاتمی و سیدحسن و هاشمی و کروبی و صانعی و …می شود و جانکاهتر آنکه این نه در دوران تباه قاجار و پهلوی که در دوران انقلاب عزیزمان و به نام نظام عزیزی صورت می گیرد که به بهای صدها هزار شهید برای برهم ریختن این سنت های غلط پایه گذاری شده است.<br /> <br /> <br /> <br /> به بسیاری از مدعیان باید حق داد که متمسک به شعارهای اسلامی و انقلابی باشند، چرا که در غیر این صورت متاعی برای عرضه به مردم ندارند؛ نه سابقه ای نه لاحقه ای نه عملکرد افتخار آمیزی و نه علم و هنر و حتی ادبی،اما آنان حق ندارند یک انقلاب را از گذشته و هویت و موسسانش جدا کنند.<br /> <br /> <br /> <br /> آنان برای نیل به ترفند خود که همانا مصادره ی انقلاب و نظامی است که در آن سهم نداشته اند، جمهوریت و اسلامیت را توامان نشانه رفته، قانون اساسی را تحریف و با ایجاد دورهای به ظاهر قانونی، مردم را دور زدند. شهیدان بزرگی چون بهشتی و مطهری و حتی امام عظیم الشان را از تربیت فرزندان و اهل بیت و شناخت نزدیکان و همکاران عاجز معرفی کردند و حتی از جماران نگذشتند و عزم موسسه یا همان فدک اهل بیت امام و انقلاب را کردند. و اینک چنان از خویشتن غره اند که پا به وادی پیامبران الهی گذاشته و نستجیربالله آنان را نیز از طعن خود بی نصیب نساخته اند.<br /> <br /> <br /> <br /> انشاء الله ده سال دیگر روشن خواهد شد که اینان کیستند و که بودند و در مقابل دلسوزان واقعی کشور چه سودایی در دل و سر داشته اند. روزی به آقای مهندس موسوی عرض کردم که کشور ما از ماجرای دکتر مصدق و آیت الله کاشانی صرف نظر از آنکه حق به چه میزان و با که بود، بهره ی چندانی نبرد جز آنکه دیکتاتوری شاه سالهای بیشتری بر کشور سایه انداخت. این نگرانی هست که ماجرای شما و حضرت آیت الله خامنه ای نیز تکرار تاریخ شود و در پی آن دشواری ها افزونتر شود. گفت: “من همه ی تلاشم را کرده و می کنم که چنین نشود و هر قدم مثبتی را پاسخ خواهم داد”.<br /> <br /> <br /> <br /> چند روزی از انتخابات گذشته بود. مهندس را اندیشناک دیدم. پرسیدم، گفت: “هرگاه حقیقت غیر آن باشد که می دانیم، فورا به مردم اعلام خواهم کرد و باکی از آبروی خود ندارم. حتی اگر می دانستم که مسئولان امر تا این اندازه و با این میزان هزینه، به کاندیدای دیگر علاقه دارند، فکر دیگری می کردم”. می گفت: “اگر به راهپیمایی می رفتم برای آن بود که در کنار مردمی باشم که تقاضایی جز مطالبه ی مسالمت آمیز حق خود ندارند. بیم دارم که بر آنان بسیار سخت بگیرند. نمی توانم اینجا بنشینم و آنان را تنها رها کنم. شاید حضور ما تندخویان را به ملاحظه وادار کند”.<br /> <br /> <br /> <br /> پس از حوادث چند روز نخست پس از انتخابات و دستگیریها و برخوردها و خشونت های حیرت انگیز می گفت:”اگر چنین پیش برود، آینده آبستن تلاطم و بحرانهای سنگین و بسیاری است. جوانان این نسل متفاوتند. اگر بی تدبیری ها و بی مسئولیتی ها ادامه یابد، در آینده بسیاری به دست اندرکاران امروز اعتماد نخواهند کرد.اگر برای ما نیزآبرویی مانده باشد شاید بتوانیم به نفع امام وانقلاب و مردم و در عبور از دشواری های آن روز کمک کنیم. در غیر این صورت بیم است کعه از همه عبور کنند و این نگرانی بسیار بزرگی است”.<br /> <br /> <br /> <br /> آری این شانس بزرگ انقلاب و نظام ماست که رهبران منتفدانش شخصیت هایی چون موسوی و خاتمی و کروبی اند. شخصیت هایی که دست آخر هر بحران و رخدادی را هر چند بزرگ به نفع انقلاب اسلامی و مردم فیصله می دهند. و افسوس که کسانی به خیال خود و چه بسا به عمد و توطئه می خواهند نعمت بزرگ این مصلحان را از مردم و کشور سلب کنند و آن روز چه بسا اوضاع به دست کسانی همچون خودشان بیافتد که هر چه هزینه ها بیشتر شود، خوشحال تر خواهند بود و بیمی از هزینه های تحمیلی به مردم نخواهند داشت.<br /> <br /> <br /> <br /> به یاد دارم پس از شهادت سید علی موسوی می گفت: “دل من برای انقلاب، مردم و جمهوری اسلامی می سوزد که گرفتار این همه بی تدبیری، دروغ و ظلم شده است. به جای شنیدن صدای مردم و پاسخ منطقی و قانونمند به آنان تعدی می شود. برای خودم آبرویی قائل نیستم. از من می خواهند که مرزبندی هایم را روشن کنم؛ چیزی که بر همگان روشن است. ما را چه به بیگانه ما را چه به معاندان، ما را چه به ساختارشکنی؟ انشاء الله روزی ابعاد توطئه هایی نظیر پاره کردن تصویر حضرت امام و برخی وقایع تلخ عاشورا و ترور و قتل مردم بی دفاع آشکار خواهد شد. بگذار هرچه می خواهند بگویند و بکنند. ما را وابسته و بی دین معرفی کنند،اما خدایی هم هست.آنچه بود و هست سرمایه ای از امام و انقلاب است و فدای آن خواهد شد، ما چیزی نمی خواهیم جز آنچه برای آن انقلاب کرده ایم و این نظام برای تحقق آن بنا شده. راه درست برای تصمیم گیرندگان توجه به حقوق مردم و وفاداری به ارزشهای بنیادی اسلام و انقلاب است نه اتهام افکنی و خشونت و دستگیری و تک صدایی”.<br /> <br /> <br /> <br /> این کجا و دروغ های رسانه های دروغ کجا. انشاء ا…روزی خواهد رسید که یکایک خبرها و اظهار نظرها در پیشگاه تاریخ مورد مداقه خواهد بود و آن روز بانیان تو لید انبوه دروغ که تا مرز انگلیسی و آمریکایی و اسرائیلی خواندن مهندس و متهم ساختن او به ترور مشکوک و ناجوانمردانه ی خواهر زاده اش پیش رفتند، رسوا و شرمسار خواهند شد.<br /> <br /> <br /> <br /> با آنکه بسیاری از اعتراضات خودجوش بود، همواره همگان را به پرهیز از خشونت و مراقبت از افتادن در دام آشوب دعوت کردند و در هفده بیانیه ی خود ادب حضور و انتقاد سیاسی را به همگان آموختند و به شدت مراقب سطح مطالبات بودند. همه ی امکان ارتباطی و تشکیلاتی اش با مردم را قطع کردند تا صدایش به درستی شنیده نشود و آنگاه اگر در گوشه و کنار داخل یا خارج با نماد سبز یا به نام سبز موضعی گرفته شد یا عملی انجام شد همه را به نام او نوشتند، حال آنکه در مقابل با همه ی تشکیلات عریض و طویل، خود را از آنچه به نامشان و با لباسشان در خیابان یا زندان بر خلاف قانون و اخلاق و بر علیه مردم انجام می شد، مبرا می دانستند و مسولیتی متقبل نمی شدند و یک سره همه چیز را تکذیب می کردند.<br /> <br /> <br /> <br /> با آنکه حلقه ی نخست مهندس افرادی شناخته شده و جریان اصیل سبز مواضع روشن و مشخصی دارد و مهندس دیدگا ههای خود را از طریق بیانیه های رسمی بیان می کند، هر آنچه که در داخل و خارج از سوی هر کس و با هر انگیزه ای بیان می شود، به ناحق منتسب به ایشان می کنند و سپس می خواهند مهندس در برابر هر یک موضع بگیرد با آنکه می دانند نسبتی با مهندس ندارد. حال آن که از صبح تا شام،این سو و آن سو به نام دفاع از دولت و ولایت و حتی اسلام، بی شمار عمل ناصواب صورت می گیرد و کسی هم به خود زحمت تایید و تکذیب نمی دهد که بماند بسیاری را هم تحت حمایت و پوشش قرار می دهند.<br /> <br /> <br /> <br /> درایام انتخابات و بعد از آن علیرغم مضایق رسانه ای، ایشان و ستاد با هیچ مقام خارجی یا رسانه ی فارسی زبان بیگانه گفت و گو نکردند و بر عکس دیگران، هرگز پیغام و پسغامی نیز به دول خارجی نفرستادند که اگر طی انتخابات دولت را در اختیار بگیرند چه خواهند کرد، اما فتنه گرانی بودند که فتنه گری می کردند و به دروغ چهره ی دیگری از مهندس معرفی می کردند. چه صحنه ها و سایت ها از جمله سایت “انتخاب دهم” که خودشان راه نیانداختند و چه مطالب که خودشان منتشر نکردند و چه شعارها که خودشان سر ندادند و یا نسبت ندادند. کیست که نداند شعار “جمهوری ایرانی” و “نه غزه نه لبنان” و “توهین به اصل ولایت فقیه یا رهبری” ربطی به مهندس نداشت.<br /> <br /> <br /> <br /> به عنوان نمونه دیگر یادم هست که مصاحبه ای ساختگی از رییس ستاد آقای دکتر بهزادیان منتشر کردند که گفته است میلیارد ها از این و آن بودجه دریافت کرده، حال آن که کل بودجه ی ستاد به چهار میلیارد تومان نرسید، بودجه ای که در برابر هزینه های رسمی و غیر رسمی رقیب ارزنی هم محسوب نمی شد. یا یادم هست که مهندس از معدود مصاحبه با رسانه های غیر فارسی زبان خارجی، چند روز به انتخابات مصاحبه ی کوتاهی با تایمز لندن داشتند. هنوز که هنوز هست، خط و ربط تایمز در انتخابات ایران برایم روشن نیست. آنها همچون سی ان ان ارتباط وثیقی با ستاد کاندیدای رقیب داشتند.<br /> <br /> <br /> <br /> به هر حال در این مصاحبه ظاهرا نقل قولی به مهندس نسبت داده شده بود که ایشان گفته، قدرت رهبری پس از انتخابات با ادامه ی حضور مردم در خیابان مهار خواهد شد. آن را مستمسکی قرار دادند که بگویند ما برای بعد از انتخابات برنامه ای داشته ایم. بعدا نیز این مصاحبه گویا به نظر رهبری معظم انقلاب رسیده بود. یکی دو روز بعد از انتخابات آقای مرندی با من تماس گرفتند و پرسیدند. گفتم چگونه شما باور می کنید که مهندس موسوی چنین بگوید. حتی اگر کسی بخواهد چنین بکند عقل سیاسی اش حکم می کند که چنین نگوید. در همان فضای شلوغ بعد از انتخابات حضوری نیز از آقای مهندس پرسیدم. قویا تکذیب کرد و گفت من را که می شناسی. چرا باید چنین بگویم.<br /> <br /> <br /> <br /> می خواهم بگویم همواره کسانی بودند و هستند که بخواهند شکاف ها و بد بینی هایی را دامن بزنند و راه را برای اهداف شوم و استیلا طلبانه ی خود باز نمایند. کسی برنامه ای برای بعد از انتخابات نداشت و ما خود را پیروز طبیعی انتخابات می دانستیم، اما هر روز می شنیدیم که قرار است پس از انتخابات چنین شود و چنان شود و امروز می بینیم که احکام برخی دستگیری ها قبل از انتخابات صادر شده بود.<br /> <br /> <br /> <br /> باز هم می گویم ما به اندازه ی بعضی با هوش نبودیم که تا اینجای مسئله را ببینیم، چرا که در آن مشارکتی نداشتیم. آنها نیاز داشتند برای جا انداختن اقدامات خطرناک و تحلیل معیوب خود، شخصیت های موثری را دستگیر کنند تا امکان مدیریت فضا کم شود و سپس صحنه هایی یا اعترافاتی را بسازند و یا آنچنان بر برخی مردم سخت بگیرند که سطح مطالبات بالا رود، شعاری بدهند و یا اقدامی بکنند.<br /> <br /> <br /> <br /> حتی از این که احیانا پای معاندی باز شود، ذوق زده شوند که هان دیدید نگفتیم، این همان چیزی است که شما به دنبال آن هستید. و سپس این همه را سند کنند که آری کودتای مخملی در بین بوده و تصمیم بر براندازی ولایت فقیه و جمهوری اسلامی آن هم توسط موسسان آن، عجبا. آری ظلم به نظام ناصواب است، امااین صحنه سازی ها و این خشونت ها و رفتارها و سوء استفاده از قانون، ظلم به مردم و نظام بود نه انتقادها و دلسوزی های شخصیت هایی چون مهندس موسوی. اگر چنان ناجوانمردانه همه چیز و همه کس را نمی پاشاندند، کمترین ناهنجاری در این سو رخ نمی داد کما اینکه در تمام ایام منتهی به انتخابات، صبح تا شام مردم به خیابان ها آمدند و آب از آب تکان نخورد. اما خودشان با آن همه امکانات در این چند ماه به اندازه ی بیست سال اشتباه یا ظلم کردند و بدترین چهره از جمهوری اسلامی را معرفی کردند و یک بار هم یک سوزن به خودشان نزدند.<br /> <br /> <br /> <br /> اوج دلسوزی شخصیت هایی چون مهندس موسوی برای کشور و انقلاب و مردم آنجا هویدا می شود که وقتی می بینند برای باز کردن معبری باید آبروی خود را هزینه کنند، دریغی به میان نمی آورند. پس از صدور بیانیه تاریخی،بزرگ و مصلحانه ی هفدهم که انشاء الله برکاتش روز به روز آشکارتر خواهد شد، می گفت “باید کاری می کردم، این کمترین خواسته هایی بود که می توانستم برای خروج کشوراز بحران بیان کنم. امیدوارم درک شود”. گفتم با خدا معامله کردید، گفت “من کسی نیستم، هیچکس. اما امیدوارم خداوند در این خیر و مصلحت مردم و کشور و نظام را قرار دهد. من دلم روشن است به یاری خدا”.<br /> <br /> <br /> <br /> گرچه مهندس در قلوب مردم جای دارد، یکی از مظلوم ترین و تنهاترین مردان انقلاب است. یارانش را گرفته، تشکیلاتش را منهدم،ارتباطاتش را قطع و به هر تهمتی او را رانده اند. اگر صدایش را بشنوی تغییری در آن نمی بینی، جز همان صدای نجیب و امیدوار و آرام که نگران کشور است. او برای خود چیزی نمی خواهد و تنها به مردم می اندیشد. او می گوید: “مردم ما مردمان بسیار خوبی اند. با آنان شفقت کنید. بسیاری از امور بهبود خواهد یافت”. انشاء الله در گذر زمان حقایق به تدریج آشکار خواهد شد. چه سانسور و متهمش کنند و چه تحریفش، او سیمای صداقت و نجابت و شرف است و در پهنه ی تاریخ ما به عنوان مصلحی بزرگ و تعیین کننده، پایدار خواهد ماند. حیف است که چنین نسل کشی سیاسی و چنین مهمانکشی هایی به نام نظام جمهوری اسلامی ثبت شود و آنچه با نخست وزیر امام و روسای جمهور بعد و موسسان انقلاب و مردم منتقد رفته است، قصه ی تاریخ شود و سنت های غلط گذشته را تداعی کند. و همینطور حیف است که آبروی مدیریت انقلاب، گرو افراطی گری حلقه هایی شود که جز شرم نمی آفرینند.<br /> <br /> <br /> <br /> امام عظیم الشان، قانون اساسی و نظامی بی آلترناتیو را برای این ملت بزرگ معماری کرد. لذا با وجود انتقادهای وسیع و بعضا جدی تر به نحوه ی اجرای قانون اساسی و مدیریت کشور، هیچ عاقلی دل به نظام دیگری که مورد علاقه ی بیگانگان و غیر موحدان باشد نخواهد بست. اما روشن است که فاصله از مبنای مردمی و آزادیخواه انقلاب اسلامی و بستن باب اصلاح، سرنوشت همین نظام بی آلترناتیو را خدای ناکرده با سعودی ها و عثمانی ها بیوند خواهد زد. مگر تاریخ حکومت های پس از پیامبر اعظم (ص) جز دوره های کوتاهی جز این بوده است؟<br /> <br /> <br /> <br /> ترور های ناجوانمردانه و حساب شده ی اخیر در تداوم ترور معنوی شخصیت های ریشه دار به همراه شکاف آفرینیِ هدفمند و پروژه ای در سطوح تعیین کننده و تاثیرگذار، شرایط خطیری را یادآور می شود. نفوذی عمیق و خطرناک صورت پذیرفته است. تا فرصت هست، تا هنوز الفتی هست، تا نسل نخست انقلاب هست، تا هنوز احتمال اجماعی هست، تا خاطره ی همنشینی با امام هست، تا بزرگان و مراجع عظام هستند، تا رهبری انقلاب هستند، تا مهندس موسوی هست، تا خاتمی و کروبی و هاشمی هستند باید فکری کرد. در غیر این صورت، خدای ناکرده حسرت غفلت از امروز بر جای خواهد ماند.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-6051982337524826716?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-6855292554845456752001-10-10T18:09:00.001+03:302010-02-10T18:10:12.525+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> حجت الاسلام سعید منتظری در گفت و گویی با اشپیگل با اشاره به اشغال دفتر آیت الله العظمی منتظری توسط نیروهای رژیم و اعمال خشونت نسبت به مردم هشدارمی دهد که ادامه این وضعیت ممکن نیست. وی عذرخواهی از مردم و استعفای احمدی نژاد را از راهکارهای خروج از بحران می داند. متن کامل این گفت و گو از نظر خوانندگان می گذرد:<br /> <br /> <br /> <br /> س- حجت الاسلام منتظری، امکان تماس با شما فقط بوسیلۀ تلفن همراه ممکن شد. محل اقامت شما کجاست؟ آیا در خانه تان تحت نظر هستید؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- من در شهر قم هستم. در خانه‌ام که نزدیک خانۀ پدرم قرار دارد. حق تردد من رسماً محدود نشده است. ولی بعضی وقتها پنجره های خانه‌ام به لرزه در می آیند. این کار توسط عوامل رژیم انجام می گیرد. به این وسیله می خواهند مرا تحریک بکنند. دفتر پدر من بشدت تحت نظر نیروهای امنیتی قرار دارد. حسینیۀ او ۱۲ سال قبل توسط رژیم بسته شد و حالا هم تحت اشغال آنها قرار دارد.<br /> <br /> <br /> <br /> س- آیا توانستید پدرتان را - که یکی از مشهورترین روحانیان ایران و رهبر معنوی اپوزیسیون محسوب می شد- محترمانه به خاک بسپارید؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- نیروهای امنیتی فقط ۲۴ ساعت اول ما را راحت گذاشتند. آنها بلافاصله بعد از خاکسپاری پدرم با رفتاری اوباشانه جلوی خانۀ او تجمع کرده و توسط بلندگو به او توهین کردند. <br /> <br /> <br /> <br /> س- اینها چه کسانی هستند؟ پلیس، یا سربازان اونیفورم پوش؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- نه، مردان اونیفورم پوش فقط نظاره گر بودند. این، نیروهای بسیجی اعزام شده توسط حکومت بودند که دست به عمل زدند. البته باید گفت که برای اولین بار در شهر قم نیز مخالفین رژیم با شعارهای تعیین کننده‌ای مانند «مرگ بر دیکتاتور» وارد عمل شدند. لذا می‌توان گفت که ادامۀ این وضعیت ممکن نیست.<br /> <br /> <br /> <br /> س- هفتم پدر شما مصادف با روز عاشورا بود. در این روز، تظاهرات در شهرهای بزرگ به اوج خود رسید و با هشت کشته...<br /> <br /> <br /> <br /> ج- ... که مسئولیت آن به گردن حاکمیت است. مسبب آن عوامل رژیم هستند.<br /> <br /> <br /> <br /> س- در میان تظاهرکنندگان نیز آمادگی برای خشونت به چشم می‌خورد. آنها خود روهای پلیس را آتش زده و به نیروهای بسیج حمله کردند.<br /> <br /> <br /> <br /> ج- مردم عادی هیچ نفعی در به آتش کشیدن مایملک کسی ندارند. آنها برای ابتدائی ترین حقوق مشروع خود تظاهرات می کنند. آنها توسط نیروهای امنیتی تحریک شدند.<br /> <br /> <br /> <br /> س- آیا پدر شما که در فتواهایش مقاومت مسالمت آمیز را توصیه می‌کرد، می‌توانست همین نظر را داشته باشد؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- صد در صد. پدر من همیشه سرکوب توسط حاکمیت را محکوم کرده و مقاومت در مقابل حاکمانی که از قدرت خود سو استفاده می کنند را یک حق و حتی یک وظیفۀ دینی می دانست. او برای این کار سالهای بسیاری از عمرش را قربانی کرده بود. حتی اگر علت درگذشت او ایست قلبی باشد، ولی باز هم درمرگ او رژیم مقصر است. نه فقط تضییقات علیه شخص او، بلکه رفتار رژیم با مردم نیز به او فشار می آورد.<br /> <br /> <br /> <br /> س- آیا پدر شما در روزهای آخر عمرش بقای جمهوری اسلامی را ممکن می‌دانست؟ خود شما ادامۀ حیات حکومت مذهبی را ممکن می دانید؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- پدر من تا به آخر امیدوار بود که حاکمان فعلی سر عقل آمده و بدین ترتیب جلوی زیانهای بیشتری برای مردم گرفته شود. به نظر من سیستم حکومتی آیندۀ کشور چندان مهم نیست. این سیستم می تواند یک جمهوری اسلامی و یا یک جمهوری لائیک باشد. حتی اینکه یک رژیم سلطنتی باشد هم برای من چندان مهم نیست. آنچه که مهم است، اینست که مردم در آزادی و رفاه زندگی کرده و بتوانند اعتراضاتشان را به گوش حاکمان برسانند.<br /> <br /> <br /> <br /> س- آیا چنین تغییری با رهبری خامنه‌ای ممکن است؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- مشکل بتوان گفت. اولاً باید کسانی که مسئول جنایات و سرکوبهای اخیر هستند، از مردم عذر خواهی بکنند. این اولین شرط ادامۀ حیات رژیم جمهوری اسلامی است. ثانیاً با استعفای احمدی نژاد باید پست ریاست جمهوری به کسی که بیشرین آرا مردم را بدست آورده است، واگذار شود. این شخص هم میر حسین موسوی است.<br /> <br /> <br /> <br /> س- آیا موسوی برای این پست فرد مناسبی است؟ آیا رئیس جمهور سابق مردی نیست که به گذشته تعلق دارد؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- موسوی هیچوقت ادعا نکرده است که رهبر جنبش است. اگر صحبت از آیندۀ کشور باشد، در آن صورت باید شورائی که به غیر از موسوی متشکل از کسانی مثل روحانی و سیاستمدار مخالف مهدی کروبی و همچنین رئیس جمهور سابق محمد خاتمی – که طرفدار اصلاحات و در بین مردم محبوبیت دارد- باشد، تشکیل شود. من با آنها دوست هستم و نظریاتشان را قبول دارم. همچنین اکبر هاشمی رفسنجانی نیز باید در این شورا عضویت داشته باشد. موسوی و کروبی در مراسم تشییع پدرم شرکت کرده و برای تسلیت گوئی – البته به شکل غیر سیاسی- به خانۀ من آمدند. من نمی توانم (دراین شورا) رل مشورتی بازی بکنم. من می‌خواهم بیشتر یک فعال حقوق بشر باقی بمانم. چونکه نمی‌خواهم بشکل فعال در سیاست شرکت بکنم.<br /> <br /> <br /> <br /> س- آیا در این روزها می‌توان اینگونه فعالیتها را از هم جدا کرد؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- حق با شماست. امروزه با شرائط حاکم در ایران غیر ممکن است. در این روزها هر پلیس دون پایه‌ای، هر بازاری و هر معلمی از نظر سیاسی فعال است. وقتی که تظاهرات به خشونت کشیده می شود، در صفوف مقدم جوانان، دانشجویان و کارگران هستند. ولی در تظاهرات مسالمت آمیز از هر قشری و هر سنی، مردان، زنان، زنان چادری مومن و زنانی که چندان در بند حجاب نیستند، شرکت می کنند. کروبی و موسوی فقط بخشی از اپوزیسیون را نمایندگی می کنند....<br /> <br /> <br /> <br /> س- ... و بعضاً به نظر می‌رسد که آنها بیشتر رهبری سمبلیک جنبش را داشته و در اصل دنباله رو آن هستند. سمت و سوی جنبش را بیشتر کسانی که آمادگی هر نوع عملی را دارند، تعیین می کنند.<br /> <br /> <br /> <br /> ج- موسوی و کروبی خودشان تاکید کرده‌اند که رهبر همۀ کسانی که از این رژیم نامید شده‌اند، نیستند. آنها همچنین طرفدار خشونت نیستند. من و دوستانم همیشه به مردم توصیه می کنیم که در خیابانها آرامش‌شان را حفظ کرده و حوصله و صبر داشته باشند. مشکلاتی از نوعی که ما داریم، یک روزه حل نمی شوند. ولی وقتی که جوانان شاهد کتک خوردن، دستگیر شدن و حتی کشته شدن دوستان خود می شوند، در آن صورت هر گونه توصیه به رعایت اعتدال بی‌فایده خواهد بود. و شرافتمندانه بگویم در آن صورت برایم قابل فهم است. هر چند که من با آن موافق نیستم.<br /> <br /> <br /> <br /> س- خواهرزادۀ موسوی در تظاهرات عاشورا کشته شد. در این باره معلومات تازه‌ای دارید؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- این به هیچ وجه یک تصادف نبود. این یک عمل برنامه ریزی شده بود. ما از کانال های مختلفی شنیدیم که این عمل توسط عوامل معینی طراحی و اجرا شد. می‌توان آن را به عنوان آخرین اخطار به موسوی تلقی کرد. من فاقد پیش بینی پیغمبرانه‌ای هستم. نمی‌دانم که آیا روزی او را دستگیر خواهند کرد و یا حتی خواهند کشت. ولی اگر چنین کاری صورت بگیرد، در آن صورت نتایج آن فاجعه آمیز خواهد بود.<br /> <br /> <br /> <br /> س- چه نتایجی؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- حوادث تاریخی همیشه همراه با قربانی، رنج و درد بوده‌اند. تعداد زیادی دستگیر شده، شکنجه و اعدام می شوند. خیلی ها خانواده هایشان را از دست می دهند. فقط بعد از این پروسۀ خونین است که می توان در بارۀ نتایج آن به داوری نشست. ما می توانیم به سخنان تاریخی رهبر انقلاب اسلامی آیت الله خمینی استناد بکنیم که گفت: " پدران ما قیم ما نیستند. آنها چه حقی داشتند که این سیستم حکومتی را برایمان تعیین بکنند؟"<br /> <br /> <br /> <br /> س- آیا شما احتمال برآمد انقلابی و براه افتادن یک حمام خون را می دهید؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- امیدوارم که چنین نشود. امیدوارم که حاکمین سر عقل آمده، به یک توافق گردن گذاشته و بدین ترتیب راه را برای آشتی ملی باز بکنند. اگر این کار را نکنند، وطن من در یک سال دیگر وضعیت بدتری نسبت به حالا خواهد داشت.<br /> <br /> <br /> <br /> س- یک سال بعد آیا هنوز احمدی نژاد رئیس جمهور و خامنه‌ای رهبر کشور خواهند بود؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- احمدی نژاد برای پست ریاست جمهوری صلاحیت لازم را ندارد. ...<br /> <br /> <br /> <br /> س- ... پس صلاحیت چه سمتی را دارد؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- بیشتر برای شهرداری یک شهر کوچک. در مورد خامنه‌ای نمی‌خواهم نظر بدهم. ولی پدر مرحوم من یقین کامل داشت که خامنه‌ای فاقد صلاحیت لازم برای سمت رهبری است.<br /> <br /> <br /> <br /> س- شما با ابراز بی پردۀ نظریاتتان ریسک دستگیری را به جان می خرید. آیا ترسی از امنیت خودتان و خانواده تان ندارید؟<br /> <br /> <br /> <br /> ج- من بارها زندانی شده‌ام. دفعۀ آخر ۳۲۵ روز در سلول انفرادی بازداشت بودم. من هیچگونه ترسی ندارم. اگر دلشان می خواهد، می توانند مرا دستگیر بکنند.<br /> <br /> <br /> <br /> چهارشنبه, ۲۳م دی, ۱۳۸۸<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-685529255484545675?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-30224172964596472032001-10-10T17:56:00.001+03:302010-02-10T18:08:56.195+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://farreh.persiangig.com/تصاویر/jomhuri%20eslami.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="368" kt="true" src="http://farreh.persiangig.com/تصاویر/jomhuri%20eslami.JPG" width="640" /></a></div>&nbsp; <br /> &nbsp; <br /> پدر تو علیه رژیمی که آن را ستمشاهی می نامیدی انقلاب کردی.امروز من علیه حکومتی به خیابان میروم که تو با انقلابت به من هدیه کردی و نمی دانم آن را چه بنامم. این است جمهوری اسلامی؟</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-3022417296459647203?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-22763464100391676642001-10-09T17:53:00.003+03:302010-02-10T17:56:09.665+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> این آدرس <a href="http://www.persiangig.com/pages/download/?dl=http://farreh.persiangig.com/%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8%d9%87%d8%a7/janbaradar%20mehr%201388.pdf">دانلود منظومه جانبرادر</a> است. تنها مثنوی ای که با بیانی تاریخی درباره انقلاب ایران و سالهای پس از آن تا پایان جنگ ایران و عراق سروده شده. این کتاب نه فقط بخاطر شعر بودنش یکه است بلکه از معدود کتابهای غیرحکومتی است که به تاریخ ایران پس از انقلاب ۵۷ می پردازد و در نتیجه سالهاست در انتظار مجوز ارشاد مانده که مانده. آیت الله منتظری یکی از نخستین خوانندگانش بود و به سراینده اش دو بار صله داد یکی بار اول که کتاب را نزدش بردند و دیگری پس از آنکه نسخه بازسروده مثنوی جانبرادر را دید و البته گفت که من فقط قسمت های مربوط به خودم را خواندم. به گمان من که این مثنوی را بارها خوانده ام همه کتاب مربوط به منتظری هاشمی رفسنجانی و دیگر کسانی بود که این انقلاب را ساختند و در سالهای جنگ سرنوشت مردم ایران را رقم زدند. این روزها و در سکوت پیش از طوفان جنبش سبز یاد جانبرادر افتادم و نگاه متفاوتی که به انقلاب و بهترین مردانش دارد. کاش همه دوستان سبز پیش از ۲۲بهمن و فکر یک انقلاب تازه آن را بخوانند. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> یکم‌روز __________شاه‌رُخ _________ جان‌برادر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> شاهرُخ _ به برادر‌<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> اوج <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مرد توفان را چه بیم از موج‌ها<br /> <br /> <br /> <br /> هان چکادین‌ کوه دیده اوج را<br /> <br /> <br /> <br /> گفتی از نیرنگ و از این روزِ تنگ<br /> <br /> <br /> <br /> آب‌‌ دیده مردم‌م در خون و جنگ<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> دوم‌روز_________ شاه‌رخ __________جان‌برادر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> برادر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> گر دلاور نغمه‌ای پُرغم زنم<br /> <br /> <br /> <br /> از غم خود با برادر دم‌زنم<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سوم‌روز _________ شاه‌رخ_________ جان‌برادر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> هفت‌خوان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> یادت آید روزهای هفتخوان<br /> <br /> <br /> <br /> کوبِ تندر تیغ‌ها در استخوان<br /> <br /> <br /> <br /> شیر گر زخمی چشید از دشنه‌ای<br /> <br /> <br /> <br /> مرهم زخم‌ش اگر در چشمه‌ای<br /> <br /> <br /> <br /> چشمه‌ی داروی جان لبریز بود<br /> <br /> <br /> <br /> چشم بر سرچشمه‌ی کاریز بود<br /> <br /> <br /> <br /> دشنه گر از پشتِ‌سر هم بود و تیز<br /> <br /> <br /> <br /> گر شبیخون خودی‌ها ناگریز<br /> <br /> <br /> <br /> چاره‌ی ما فرّه‌ی یک پیر بود<br /> <br /> <br /> <br /> پیر چون خورشید پشت شیر بود<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> چهارم‌روز_________ شاه‌رخ________ جان‌برادر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> خنده<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> برگمان‌م آسمان خندید و دید<br /> <br /> <br /> <br /> آنچه را خود چیده‌بود و می‌چشید<br /> <br /> <br /> <br /> چیده‌های آسمانی گونه‌گون<br /> <br /> <br /> <br /> جنگلی از سروهای سرنگون<br /> <br /> <br /> <br /> جانِ جنگل داغ‌دار و ماندگار<br /> <br /> <br /> <br /> زخمی تیزی تیغ یادگار<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> هر‌ درختی که فروخفتید؛ راز<br /> <br /> <br /> <br /> گفت در جان نهالی سرفراز<br /> <br /> <br /> <br /> من همان لالی که شاید می‌شنید<br /> <br /> <br /> <br /> گرچه جز خنده کسی چیزی ندید<br /> <br /> <br /> <br /> خنده‌هایی از تهِ دل خون‌سرشت<br /> <br /> <br /> <br /> سرنوشتی که ~خدا بر من نوشت<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> پنجم‌روز _________شاه‌رخ__________ جان‌برادر <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> رنگ<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مانی ای دل! رنگِ لب‌ها لاله‌ها<br /> <br /> <br /> <br /> رنگ ~اَرژنگی پر از گُل‌ژاله‌ها<br /> <br /> <br /> <br /> 4هم چو دریایی دمِ ایوارِ هور<br /> <br /> <br /> <br /> رنگ خورشیدی که خشم‌آلود و دور<br /> <br /> <br /> <br /> ویژه این دریا که پشت آفتاب <br /> <br /> <br /> <br /> کوژ و کژ هم می‌خورد هی پیچ وتاب<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ششم‌روز________ شاه‌رخ__________ جان‌برادر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> بخت <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> جُفت‌شش آمد اگر دو تاس‌مان<br /> <br /> <br /> <br /> یار شد با تو اگر هفت ‌آسمان<br /> <br /> <br /> <br /> کور بودم که ندیدم جام را <br /> <br /> <br /> <br /> رنگِ زهری‌جامِ بدفرجام را<br /> <br /> <br /> <br /> "وقت من تنگ است"و بخت‌م خُفت و رفت<br /> <br /> <br /> <br /> ای ~خدا! اینک رسان یک هفت‌هفت<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> هفتم‌روز_________شاهرخ__________ جان‌برادر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> اینجا<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> نیک‌فرجام‌‌م که اینجا مانده‌ام<br /> <br /> <br /> <br /> یا که چون جامی‌زدم جا مانده‌ام<br /> <br /> <br /> <br /> شایدم آن روزها کوچک شدم<br /> <br /> <br /> <br /> کوچه‌شاد و اندکی کودک شدم<br /> <br /> <br /> <br /> نه که او در گوشه‌ی این کوچه گفت؟<br /> <br /> <br /> <br /> یا مگرنه گوش من از دل شنفت:<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> "می‌روم افسوس من از خانه‌مان<br /> <br /> <br /> <br /> باز تنها ماندی ای افسانه‌خوان<br /> <br /> <br /> <br /> پنج روزی پنجگان‌ت را بخوان<br /> <br /> <br /> <br /> روبه‌روی پنجره اینجا بمان...<br /> <br /> <br /> <br /> -پنج رمز سکه است و کار و بار<br /> <br /> <br /> <br /> رمز ‌و رازی بوده کار و بار یار-<br /> <br /> <br /> <br /> ...همچنین از این~زلیخا دور باش<br /> <br /> <br /> <br /> چشم بر من دار و بر او کور باش<br /> <br /> <br /> <br /> من در آن پسکوچه‌ام آن روبه‌رو<br /> <br /> <br /> <br /> رو به من کن وای اگر روی‌ت به او"<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> جان‌برادر! از که می‌گویی سخن<br /> <br /> <br /> <br /> روسپیذی یا که از خویشان من؟<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> "گفته‌بودم بود او از خویش‌ها<br /> <br /> <br /> <br /> چاره‌جویم زآنچه گفتم پیش‌ها<br /> <br /> <br /> <br /> گاه آگاهی پشیمان می‌شود<br /> <br /> <br /> <br /> مرد هم گاهی پریشان می‌شود<br /> <br /> <br /> <br /> تا بشوئی زخم این چرکین‌گناه<br /> <br /> <br /> <br /> شب بپاخیز و بخوان چاره بخواه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> خیز از جا نیمه‌شب‌ها بیش‌وکم<br /> <br /> <br /> <br /> چاره‌ای خواه از برای مردم‌م<br /> <br /> <br /> <br /> شاهراهی شاه راهی را بجو<br /> <br /> <br /> <br /> زآنچه یابی هرچه می‌خواهی بگو<br /> <br /> <br /> <br /> جزکه یادی کن ز دین و پیرِ ما <br /> <br /> <br /> <br /> پیرِ خورشیدی پشت شیرِ ما<br /> <br /> <br /> <br /> هان ز خورشیدی که ما را خواست گو<br /> <br /> <br /> <br /> تو اگر شیری هنوزم راست گو"<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> من چگونه گویم از ~ایران تو گو<br /> <br /> <br /> <br /> چونکه لال‌م در جهانِ گفتگو<br /> <br /> <br /> <br /> یا چه خوانم خوانم آیا من ز پیر <br /> <br /> <br /> <br /> بر جوانی کو ز جان خویش سیر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> "کودکان‌م را تو افسانه بخوان<br /> <br /> <br /> <br /> از من و از پیرِ این خانه بخوان"<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> خوانم از ~اسفندیاری تاج‌بخش<br /> <br /> <br /> <br /> یا که از یک ~رستمِ بی‌گرز و ~رخش<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> "هم بخوان از داستان شیر دین<br /> <br /> <br /> <br /> از گلستان آرزوی پیر دین"<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> "بشنوید ای دوستان این داستان"<br /> <br /> <br /> <br /> داستان روزگار ماست آن<br /> <br /> <br /> <br /> هشتم‌روز________ شاه‌رخ__________ جان‌برادر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> تبر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> بوده آیا پیرمردی باغبان<br /> <br /> <br /> <br /> پای بگذارد سرِ نیلوفران<br /> <br /> <br /> <br /> سرو را بیمارِ پیری نیمه‌جان<br /> <br /> <br /> <br /> می‌كُشد یا یك تبردار جوان؟<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> نُهم‌روز________شاهرخ__________ جان‌برادر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مژده<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مژده‌ای بخشید پیرِ روزگار<br /> <br /> <br /> <br /> واژگون‌شد مژده‌، ای بنیانگذار...<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> _شد دُژَم روز من و این شام‌ها<br /> <br /> <br /> <br /> می‌چشم نیشی ز خون‌آشام‌ها_<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ...بود آیا ریشخندی جان من<br /> <br /> <br /> <br /> آن دو قندی که چشید این جان من<br /> <br /> <br /> <br /> مژده‌ی خورشید دادی، شیرِ پیر!<br /> <br /> <br /> <br /> داد از تیره‌شبِ بی‌پیرِ شیر<br /> <br /> <br /> <br /> گفتی از مهری که تا ~چین می‌رسد<br /> <br /> <br /> <br /> مهرگان رفت آذر کین می‌رسد<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> خوانِ یک ________ دین‌رخ__________ جان‌برادر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> دینرُخ_ به پسرش ~خدابنده<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> داستان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سالِ چینی تا زمستان می‌كشد<br /> <br /> <br /> <br /> اسب دارد؛ نیش ماری می‌چشد<br /> <br /> <br /> <br /> سال اسبی شیركش پنجاه‌وهفت<br /> <br /> <br /> <br /> بود و اسب‌ش شیرِ پرچم كُشت و رفت...<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> _شیر بر دار و درفشِ ~داریوش<br /> <br /> <br /> <br /> شد نشان خون شاهی فرّ و هوش<br /> <br /> <br /> <br /> ~داریوش آموزگار ما نبود<br /> <br /> <br /> <br /> ~كوروشی بود و ازو خواهم سرود_ <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ...هان اگر شاخی ستم بر آورد <br /> <br /> <br /> <br /> چرخِ گردون شاخبُن را می‌برد<br /> <br /> <br /> <br /> هم اگر شیرست بنیادِ ستم<br /> <br /> <br /> <br /> ~رخشِ ~رُستم می‌درد این شیر هم<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> تو اگر شاهی مِهی یا شهریار<br /> <br /> <br /> <br /> گر شهنشاهی‌و گر خورشیدوار<br /> <br /> <br /> <br /> چهره‌ی خود را ببین در چشمِ ~رخش<br /> <br /> <br /> <br /> شیر ما را دور دار از خشم ~رخش...<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> _وای بر شیری که چون موشی شود<br /> <br /> <br /> <br /> آه از شاهی که خرگوشی شود<br /> <br /> <br /> <br /> کودکان‌ش پرشمار و کم‌هنر<br /> <br /> <br /> <br /> بوده‌باشند و دریغ از هوش و فرّ_<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ... ای ~خدا! شاهی‌ گناهان کرده‌است<br /> <br /> <br /> <br /> نیک‌خواهانی از ~ایران رانده‌است<br /> <br /> <br /> <br /> بیش‌از این‌ها دارد او دردِ گناه<br /> <br /> <br /> <br /> هر گناه‌ش شد هزاران درد و آه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> جز اگر بخشایدش آن ~مهربان <br /> <br /> <br /> <br /> مهربانی کرده بر ~ایران‌مان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> "سنگِ آمرزش بزن بر گور او<br /> <br /> <br /> <br /> شاهِ نو شو مردم‌م را چاره جو"<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سنگِ دین‌م را زدم بر گورِ کیش <br /> <br /> <br /> <br /> گورِ کیشِ شیروخورشیدی خویش<br /> <br /> <br /> <br /> بس نه من ~ایران به کیش‌ش پشت‌کرد<br /> <br /> <br /> <br /> رو به دینِ یک نوین‌~زرتشت کرد<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> "پیرِ دین! كو مژدگانی؟ شاه رفت<br /> <br /> <br /> <br /> چشم ما روشن بر این دریای نفت" <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> پیر دین چون پادشاهی دادگر<br /> <br /> <br /> <br /> گفت از آزادی و شادی و فرّ<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> گفت "~ایران بیست بستان می‌شود<br /> <br /> <br /> <br /> بود گورستان گلستان می‌شود<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سرو ما سایه‌ سر همسایگان <br /> <br /> <br /> <br /> می‌زند شانه به شان آسمان"<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> گفت و~ ایران‌ش سراسر شور شد<br /> <br /> <br /> <br /> خُفت شورش‌ سوگِ یاران‌ سور شد<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مادر‌‌م اسپند در آتش گذاشت<br /> <br /> <br /> <br /> بهمن و اسفند او دلشوره داشت<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> "ساده بود این؛ هفتخوان آغاز شد<br /> <br /> <br /> <br /> رفت شادی پای سد غم باز شد" <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> بشنوید از خوان‌به‌خوانِ هفت‌‌خوان<br /> <br /> <br /> <br /> ‌هفتخوانی می‌چشید ~ایران‌مان<br /> <br /> <br /> <br /> شد نخستین خوانِ ~رخشِ شیرکش<br /> <br /> <br /> <br /> چونکه ~رُستم خفته‌بود و ~رَخش هُش<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> دومین خوان تشنگی و جنگ شد <br /> <br /> <br /> <br /> بر سر آبی که با خون ‌رنگ شد<br /> <br /> <br /> <br /> خوان سوم کشتنِ ماراَژدها<br /> <br /> <br /> <br /> بود و شد نوخوانِ خانه‌مارها<br /> <br /> <br /> <br /> چارمین جادوی دل زن زندگی<br /> <br /> <br /> <br /> چاره‌اش جنگ و خدا را بندگی<br /> <br /> <br /> <br /> خوان پنجم مادرم چه راست گفت<br /> <br /> <br /> <br /> "هر که ماری کُشت آسوده نخفت" <br /> <br /> <br /> <br /> خوان شش آری که دیو سرخ‌ بود<br /> <br /> <br /> <br /> دیوجُفت‌ش از پی‌ا‌ش آمد چه زود<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ~رستم ما مست بود و راست بود<br /> <br /> <br /> <br /> آنچه پیرِ خانه‌اش می‌خواست بود<br /> <br /> <br /> <br /> شد هماوردش جهانی تن‌به‌تن <br /> <br /> <br /> <br /> بنده‌ی دیوِ بزرگِ ~آهرِمن<br /> <br /> <br /> <br /> پشت او دریای آتش روبه‌رو <br /> <br /> <br /> <br /> پیلِ جنگی آتشی دیوانه‌خو<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> زهر می‌بوئید و آتش می‌چشید <br /> <br /> <br /> <br /> جای فرمان دیو‌یاوه می‌شنید<br /> <br /> <br /> <br /> نوش‌دارویی نبود و هوش‌بَر<br /> <br /> <br /> <br /> بود در جامی که بر جان نیشتر<br /> <br /> <br /> <br /> خُفت ~رستم پیر او بی‌هوش گفت<br /> <br /> <br /> <br /> "جامِ زهری نوشم" ~ایران "نوش" گفت<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> نیمه‌کاره مانده خوانِ هفتم‌ش<br /> <br /> <br /> <br /> مانده‌ام من با شما، ای مردم‌ش!<br /> <br /> <br /> <br /> بشنوید از آنچه باید بشنوید<br /> <br /> <br /> <br /> گوش بسپارید شاید بشنوید <br /> <br /> <br /> <br /> جنگ من این ا‌ست و گُرز و تیشه‌ام<br /> <br /> <br /> <br /> واژه‌هایم این کلان‌اندیشه‌ام <br /> <br /> <br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-2276346410039167664?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-3076217943560959722001-10-09T17:49:00.000+03:302010-02-10T17:53:06.863+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">" سبزها" <br /> <br /> <br /> _سه راهبُردِ جنبش سبز ایران_<br /> <br /> <br /> <br /> نویسنده: ش.ا.ه<br /> <br /> <br /> <br /> بخش اول سه شنبه 15 دی 1388، بخش دوم شنبه 26 دی<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> دیدگاهِ راهبردیِ این مقاله:<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> راهبُرد یا استراتژی، برنامه ای کلی است که برای رسیدن به هدف پی می گیریم. هر راهبرد راهکارها یا تاکتیک هایی دارد.<br /> <br /> <br /> <br /> معمولا راهبردها پیش از آغاز یک عملیات نظامی یا جنبش سیاسی توسط رهبر یا گروهِ رهبری تعیین می شوند اما اگر توده های مردم جنبشی را آغاز کنند و رهبری یگانه نداشته باشند، راهبردهایشان در درازای جنبش پدید می آیند.<br /> <br /> <br /> <br /> گردآمده ی راهبردها را راهبردِ کلان یا کلانراهبرد می خوانیم. همه راهکارها و راهبردهای پیش گرفته شده، در راستای کلانراهبرد پیش می روند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> نخستین راهبردِ جنبشِ سبز را "هماهنگی مورچه وار" در برگزاری راهپیمایی های بزرگ نامیده ام زیرا در همه راهکارهایش غریزه مورچه وار نقش داشته است؛ دومین را "بچه های جنگ" در پایداری برابر سرکوب خیابانی خوانده ام که راهکارهایی پارتیزانی یافته است و سومین راهبرد را نیز می توان "سبزهای آگاهی بخش" خواند؛ که راهکارهایی آگاه کننده برای همسو کردن همه مردم می جوید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> نخستین راهبردِ دشمنان جنبش سبز ایران "پنهان کردن برای فراموشی" به نظر می رسد و دومین راهبرد آنان "سرکوب برای ترساندن". سومین راهبرد حریف نیز "توطئه برای تحریفِ واقعیت" برای برانگیزاندنِ اکثریت خاموش می نماید. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> دو راهبرد پیشین جنبش سبز بیشتر در تابستان و پاییز سال 1388 پی گرفته شده اند و سومین را می توان راهبرد زمستانی سبزها دانست. هر راهبرد تازه این جنبش از دل راهبرد پیشین سر بر آورده است و بی آنکه راهبردهای پیشین را نفی کند، راهبردِ کلان یا کلانراهبردِ جنبش سبز را شکل می دهد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> درخواستهای پنجگانه جنبش سبز در بیانه شماره 17 برجسته ترین رهبر آن میرحسین موسوی بیان شده اند و دیگر برجستگان این جنبش نیز به تفسیر و گاه گسترش دادنِ آن درخواستهای حداقلی پرداخته اند. دست کم تا اوایل زمستان 88 بر سر اهداف نهایی جنبش سبز همچنین کلانراهبردِ آن، توافق نظری نشده است. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> یکی دو روزِ پر شتاب:<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> فردای انتخابات جمعه 22 خرداد 1388، میر حسین موسوی، مهدی کروبی و محسن رضایی که سه نامزد از چهار نامزد ریاست جمهوری بودند، شمارش آرا را نادرست دانستند و خواهان برگزاری دوباره انتخابات شدند.<br /> <br /> <br /> <br /> وزارت کشورِ دولت محمود احمدی نژاد در کمتر از 24 ساعت از برگزاری انتخابات نتیجه آن را به سود رییس جمهور پیشین اعلام کرده بود و سرانجام پس از یکی دو هفته آرای کروبی چند صد هزار، موسوی نزدیک به چهارده میلیون و آرای احمدی نژاد بیش از بیست و چهار میلیون رای اعلام شد. نتیجه زودهنگام نیز کمابیش به همین نسبت اعلام شده بود. شگفت اینکه نتیجه نهایی نخست اعلام شد و نتایج شهرستانها چند هفته پس از آن. چنین شمارشی تردیدها را بیش و بیشتر کرد.<br /> <br /> <br /> <br /> در همان شب انتخابات هر دوی موسوی و احمدی نژاد مدعی پیروزی شده بودند و فردای انتخابات، رهبر جمهوری اسلامی ایران آیت … سید علی خامنه ای به محمود احمدی نژاد تبریک گفت. مفاد قانون اساسی ایران همچنین رویه ای که در نه انتخابات گذشته وجود داشت، اقتضاء می کرد تنفیذ و تبریک به رییس جمهور پس از اعلام نظر شورای نگهبان به ترتیب انجام و اعلام شود. این اقدام رهبر یادآور دیگر حمایتهای او از احمدی نژاد از انتخابات سال 1384 بود.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> برجسته ترین رودیدادهایی که به پیدایش "جنبش سبز ایران" انجامید:<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> رییس جمهوری چهار ساله احمدی نژاد به افزایش بیکاری، فقر، فساد، تنش شدید سیاسی با غرب، تصویب سه قطعنامه ضد ایرانی در شورای امنیت سازمان ملل و دیگر بحرانهایی انجامیده بود که احمدی نژاد تقریبا همه آنها را انکار می کرد. این بحران ها و گاه بحران سازی ها در زمانی پدیدار شده بودند که ایران بالاترین درآمد ارزی حاصل از فروش نفت و فرآورده های نفتی _نزدیک به یکصد و چهل میلیارد دلار_ را در تاریخ خود داشت.<br /> <br /> <br /> <br /> از دیگر سو به گزارش بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران حجم پول داخلی دو و نیم برابر شده بود و از کمابیش هفت هزار میلیارد به سوی بیست تریلیارد تومان پیش می رفت. به عبارت دیگر هر چه ایران از روزگار ناصرالدین شاه قاجار تا آغاز دولت احمدی نژاد پول چاپ کرده بود، احمدی نژاد به همان اندازه و نیم برابر بیشتر چاپ می کرد.<br /> <br /> <br /> <br /> معلوم نبود پول ها کجا رفته اند و همچنان می روند. احمدی نژاد از اختصاص یافتن فقط سی تا چهل درصد درآمد ارزی به دولت سخن می گفت و از گفته های نمایندگان مجلس بر می آمد که حساب های ریالی نیز مغشوش شده اند. احمدی نژاد سازمان برنامه و بودجه را هم منحل کرد تا حساب کشیدن از دولتِ او باز دشوارتر شود. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> محمود احمدی نژاد در پاسخ خبرنگارانی که در چهار سال گذشته از این بحرانها پرسیدند به طنز و هجو پاسخ داد. این شیوه پاسخگویی رییس جمهور، از سوی نمایندگان مجلس شورای اسلامی همچنین اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام که منتخب رهبر بودند و آیت … هاشمی رفسنجانی رییس آن بود، بارها مورد انتقاد قرار گرفت.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مناظره های پربیننده انتخاباتی که در شبهای خرداد 88 از شبکه های تلویزیونی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد، پرده از پنهان ترین زوایای درگیری داخلی میان هیئت حاکمه نظام ایران برداشت. نوک حمله احمدی نژاد به سوی هیچیک از سه نامزد رقیب نبود؛ بلکه علی اکبر هاشمی بهرمانی رفسنجانی را نشانه گرفته بود. هاشمی رفسنجانی به تازگی مقام ریاست شورای خبرگان را نیز بر دیگر مقامهای خود افزوده بود. طبق قانون اساسی خبرگان مسئول تعیین رهبر، نظارت بر او همچنین عزل وی هستند.<br /> <br /> <br /> <br /> در آن مناظره های تلویزیونی شدیدترین حمله احمدی نژاد متوجه خانواده و وابستگان هاشمی رفسنجانی و به ویژه ثروت و نفوذ آنها در کشور شد. روزنامه های حامی دولت و حکومت همچون کیهان و جام جم نیز بر طبل رسواکردن هاشمی و خانواده اش کوفتند.<br /> <br /> <br /> <br /> در مناظره ها کمابیش هیچ انتقادی به شخص میرحسین موسوی و کارنامه نزدیک به هشت ساله سیاسی او صورت نگرفت، تا آنجا که میر حسین متعجبانه به این نوع انتقادهای خارج از موضوع اعتراض کرد و خواست به خود او انتقاد کنند.<br /> <br /> <br /> <br /> موسوی نخست وزیر منتخب امام خمینی (ره) در جنگ هشت ساله ایران با عراق بود که یک سند از فساد مالی او در این مناظره های تلویزیونی ارایه نشد .<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مجموعه مناظره های تلویزیونی و سخنان اعضای هیئت حاکمه همچنین تیتر رسانه های حامی دولت، گمانِ نمایشی بودن انتخابات را بالاتر برد. ظاهرا یک پاکسازی بزرگ سیاسی در کار بود که انتخابات ابزارش می نمود.<br /> <br /> <br /> <br /> از دیگر سو پیدایش شبکه های اجتماعی که وبلاگهای اینترنتی در راس آنها بودند، امکان نظرسنجی پیش از انتخابات را فراهم آورد. در بیشتر نظرسنجی ها آرای احمدی نژاد نزدیک به آرای موسوی گمانه زده می شد. چنین آرایی انتخابات را به دور دوم می کشاند جزینکه وزارت کشور آرای احمدی نژاد را تا دو برابر آرای موسوی اعلام می کرد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> فردای انتخابات یعنی 23 خرداد میرحسن موسوی و مهدی کروبی خواستار ابطال انتخابات ریاست جمهوری و برگزاری مجدد آن شدند. ظاهرا کمیته صیانت از آراء که وابسته به ستادهای موسوی و احتمالا کروبی بود، مستنداتی به آنان ارایه می کرد که انتخابات را کاملا ناسالم نشان می داد. رییس این کمیته حجه الاسلام محتشمی پور سرانجام در سه شنبه دوم تیر 1388 گزارش مستند و مدلل خود را رسما ارایه داد. <br /> <br /> <br /> <br /> محتشمی پور از یاران امام خمینی و یکی از چهره های پرنفوذ و نسبتا پنهان نظام جمهوری اسلامی ایران است که از پایه گذاران حزب الله در لبنان و حماس در فلسطین دانسته می شود. اعلام تقلب از سوی محتشمی پور دلیل دیگری بر انشقاق داخلی هیئت حاکمه ایران و پاکسازی سیاسی شمرده شد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> امکان داشت حضور انتخاباتی مردم به همین جا پایان پذیرد و چانه زنی های سیاسی بر سر ابطال انتخابات یا تقسیم قدرت در درون هیئت حاکمه آغاز شود زیرا هنوز هیچیک از کاندیداها مردم را به حضور در خیابانها دعوت نکرده بودند و اوپوزیسیون خارج از کشور نیز ناتوانتر از آن می نمود که مردم را به خیابانها بکشاند.<br /> <br /> <br /> <br /> با این همه از شنبه شب گروههای پراکنده ای متشکل از جوانان و گاه میانسالان با شعارهایی همانند "تقلب تقلب" ، "رای من کو" ، "موسوی موسوی، رای من رو پس بگیر" دستکم در گوشه و کنار تهران دست به اعتراض بلند کردند.<br /> <br /> <br /> <br /> این اعتراضها که روز یکشنبه و شب آن نیز ادامه پیدا کرد با هجوم موتورسوارهایی خشن روبه رو شد که چه در لباسهای پلنگی شبه نظامی و چه با لباس شخصی همگی مسلح به باتوم، چوبدستی یا سلاحهایی از این دست بودند.<br /> <br /> <br /> <br /> بعدازظهر یکشنبه یک راهپیمایی مسالمت آمیز به نام "زنجیره سبز" با شرکت دانشجویان آنگاه دیگر معترضین برگزار شد که قرار بود از میدان راه آهن تا تجریش در طولانی ترین خیابان تهران برگزار شود؛ جزینکه به دلیل دخالت نیروهای انتظامی دست کم در حوالی تقاطع ها منقطع شد.<br /> <br /> <br /> <br /> شامگاه یکشنبه 24 خرداد نیروهای لباس شخصی و گروهی به نام انصار حزب الله که حامی حکومت بودند و آلت دست کودتاگران می نمودند، به خوابگهای کوی دانشگاه تهران حمله کردند؛ دانشجویان را کتک زدند و ددمنشانه سه تن از آنان را کشتند.<br /> <br /> <br /> <br /> در خیابانهای تهران جنگ و گریز شبانه تا دیرگاه یکشنبه شب ادامه یافت و آنچه قطع نشد دعوت مردم به اعتراضِ گسترده خیابانی فردا بود. در میان معترضین به نتیجه انتخابات، زنان و دخترانی چابک و مصمم دیده شدند که بیشتر مانتو و گاه پوشش چادر داشتند. گویی همین زنان انتخاب شعارها و مدیریت دسته های معترض را بر عهده داشتند.<br /> <br /> <br /> <br /> در یک نمونه مشاهده شد هنگامی که یکی دو جوانِ معترض سنگ برداشتند تا با "چماق دارها" مقابله کنند، زنی میانسال گفت: «درگیر نمی شیم؛ فرار می کنیم». جمله هایی از ایندست بسیار شنیده می شدند و دعوت به خودداری، علی رغم ضربه های باتوم و چوبی بود که از موتورسوارهای لباس شخصی و گاه انتظامی می خوردند.<br /> <br /> <br /> <br /> سن پیشتازان مبارزه اعم از زن و مرد میان پانزده تا چهل سال متفاوت بود و اکثریت با بیست سی ساله ها می نمود. با این همه دعوت به حضور در خیابان را کمابیش همه اقشار با همه گونه سن و پوششی انجام می دادند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> در دو روز 23 و 24 خرداد که درگیریهای پراکنده و دعوت به راهپیمایی خیابانی 25 خرداد پی گرفته می شد، چانه زنی های سیاسی میان کاندیداهای معترض و اعضای هیئت حاکمه ادامه داشت. اصرار از کاندیدهای معترض بود و انکار از هیئت حاکمه. اندک اندک جبهه های دو سوی یک مبارزه آشکار می شدند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> "هماهنگی مورچه وار" نخستین راهبرد جبنش سبز:<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> بعدازظهر دوشنبه 25 خرداد 1388 میانِ دو و نیم تا سه میلیون ایرانی فاصله میدان امام حسین تا میدان آزادی تهران و بخشی از جاده مخصوص کرج را پر کردند. خیابانهای جانبی و متقاطع با خیابان آزادی نیز مملو از جمعیت معترض به انتخاب مجدد محمود احمدی نژاد شده بود. تراکم جمعیت به حدی بود که راهپیمایان ناچار بودند بخشی از مسیر را در خیابان های جانبی بپیمایند.<br /> <br /> <br /> <br /> هیچکس پیشبینی چنین اعتراضی را نکرده بود. رسانه های بزرگ جهان شمار راهپیمایان را ابتدا ده ها هزار آنگاه سدها هزار و چند روز بعد چند میلیون اعلام کردند. هیئت حاکمه نیز یکه خورده و نیروهای پلیس تنها نظاره گر انبوه جمعیت بودند، جمعیتی که در سکوت راه می رفت و اگر از کسی شعاری می شنید با "هیس هیس" گفتن آرامش می ساخت. تنها نشانِ اعتراض راهپیمایان دستهایی بود که با دو انگشت باز و گاه پارچه های سبز، به نشانِ پیروزی، سوی آسمان رفته بود.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ساعتی پس از آغاز راهپیمایی 25 خرداد، میر حسین موسوی سوار بر یک خودروی شاسی بلند به میان جمعیت آمد. پیدا بود برخی همراهان وی ماموران حکومت و احتمالا اعضای حفاظت اطلاعات سپاه هستند. خودروی موسوی با شتاب جمعیت را می شکافت و انبوه مردم را به عقب می راند. این نیز دلیلی بر درست بودن فرضیه تحت نظر بودن موسوی شمرده شد.<br /> <br /> <br /> <br /> کمابیش نیم ساعت بعد مهدی کروبی فرصت یافت از فراز پشت بام مسجدی که نزدیک دانشگاه شریف بود، با مردم سخن بگوید. با این همه نه صحبتهای او شنیده شد و نه حرفهایی که موسوی از بلندگوی دستی زد.<br /> <br /> <br /> <br /> نشانی از محسن رضایی چهارمین کاندید ریاست جمهوری نبود و او چند روز بعد اعتراض خود را پس گرفت، شاید به علت برخی نقطه ضعفهای شخصی و خانوادگی مانند پناهنده شدن فرزندش به آمریکا.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> با این همه، در خیابانهای متقاطع خیابان آزادی کسانی به چشم آمدند که تا چند ساعت پیش از راهپیمایی در بازداشت، حصر خانگی یا زندان اوین بودند: برای نمونه اصلاحگرایانی مانند بهزاد نبوی و محسن آرمین که از اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی بودند و محمدرضا خاتمی برادر سید محمد خاتمی رییس جمهور پیشین که سالهایی نایب رییس مجلس نیز بود. پیرامون هر یک از این افراد محافظینی کت و شلواری و ریش دار دیده می شدند و پاسخ های آنان به پرسش مردم و خبرنگاران کاملا احتیاط آمیز به نظر می رسید. آری شادی در چشمهایشان نمایان بود جزینکه گویی هنوز از اتاق بازجویی بیرون نیامده بودند. آشکار شد حکومت از حضور میلیونی مردم در آن دوشنبه شگفت خورده و به ناچار از هر امکان و شخصیتی برای آرام کردن جمعیت بهره گرفته است.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> میرحسین موسوی نه تنها مردم را به حضور در خیابانها دعوت نکرده بود؛ بلکه همسر خود بانو زهرا رهنورد را صبح 25 خرداد به دانشکده های فنی و هنر تهران فرستاد تا از دانشجویان خواهش کند در راهپیمایی ظهر شرکت نکنند. مشهورترین سایت های حامی او نیز مملو از این هشدارها و گاه خواهشها بود. تنها سیگنال مثبت موسوی ساعتی پیش از راهپیمایی شنیده شد : "میر حسین پیام داده در راهپیمایی شرکت خواهد کرد" این سخن میان راهپیمایان پیچید و برخی لحظه ای پیش از دیدن موسوی پیغامش را شنیدند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> "راهپیمایی های خودجوش" در راستای راهبردِ "هماهنگیِ مورچه وار":<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ساز و کارِ گردآمدن چند میلیون معترض در بعدازظهر دوشنبه 22 خرداد 1388 و برپایی تظاهراتی که ایران از 22 بهمن 57 به یاد نداشت، هر چه بود دعوتِ موسوی و کروبی نبود. زیرا چه در این راهپیمایی و چه در هر راهپیمایی برگزار شده و نشده تابستان 88 یک فرمول صادق بود: اگر موسوی می گفت «بیایید»؛ مردم نمی آمدند. اگر می گفت «نیایید»؛ احتمالا می آمدند. آنجا هم که خواهش کرده بود نیایید؛ چند میلیون آمده بودند. درستی این فرمول را می توان در هر یک از راهپیمایی های برگزارشده و نشده تابستان و حتی پاییز بررسی کرد. بارزترین نمونه ی این فرمولِ معکوس: آمدنِ مردم در همین 25 خرداد بود و نمونه ی نیامدن: قراری که موسوی در روز یکشنبه1تیر پای مجسمه فردوسی میدان فردوسی گذاشت و مردم نیامدند که نیامدند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> چرا حامیان جنبش سبز از فرمانهای برجسته ترین رهبرش پیروی نمی کنند؟<br /> <br /> <br /> <br /> «می خواهیم بدانند آمدن ما بسته به موسوی نیست تا برای او مشکل درست نشود» این یک پاسخ بود و پاسخهای دیگر: «من برای موسوی نیامده ام؛ برای رای خودم آمده ام» ؛ «آمده ایم تا حکومت بفهمد خر نیستیم» ؛ «هر جا که موسوی می گوید؛ پر از مامور می شود و احتمال درگیری هست». چنین پاسخهایی بسیار شنیده می شدند و همه یک پیام داشتند: موسوی رهبر جنبش سبز نیست بلکه دبیرکل یا سخنگوی این جنبش است. <br /> <br /> <br /> <br /> میرحسین موسوی نخستین کسی بود که پیام حامیانش را دریافت و از آنپس با عباراتی همچون"من دنبال مردم می روم" و "من همراه آنها هستم ... رهبر مردم نیستم" جایگاه خود را برای هیئت حاکمه ایران روشن کرد. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> می دانیم مورچه ها رهبر ندارند و آنچه که به نام ملکه مورچه ها خوانده می شود نیز کردارهای آنها را رهبری نمی کند؛ بلکه بیشتر مسئول حفظ نسل آنهاست. البته مورچه هایی هستند که راهنما نامیده می شوند. مورچه های راهنما پیشتازند و در هر سوی قلمرو ملکه می چرخند. مورچه های راهنما اگر خوراکی پیدا کنند مسیر آن را با ترشح مواد بودار نشانه گذاری می کنند تا دیگر مورچه ها با پیگیری بو به هدف برسند. جنبش یا راهپیمایی هزاران مورچه و شیوه برخورد آنها با هدفی بی جان یا جاندار نیز چنان پیچیده است که جز اصطلاح رفتار غریزی تعریفی ندارد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> با این تعریف و مورچه وار خواندنِ نخستین راهبرد جنبش سبز، می توان فهمید از شنبه 23 خرداد تا پنجشنبه 28 و حتی شنبه 30 خرداد چه رخ داده است:<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> اعتراضات پراکنده ای که در شبهای پیش از راهپیمایی دوشنبه 25 خرداد آغاز شده بود، همچنین اخبار این حضور چند میلیونی همراه با دعوت به راهپیمایی های گسترده دیگر که دهان به دهان در شهر و شهرستان می گشت، پیش از هر کس کار افرادی همچون اعضای ستادهای رسمی انتخاباتی همچنین ستادهای غیررسمی او بود. موسوی هر طرفدار خود را یک ستاد انتخاباتی خوانده بود و این دعوت را بارها تکرار کرده بود.<br /> <br /> <br /> <br /> از دیگرسو کروبی نیز از فردای انتخابات با موسوی و مردم معترض هماهنگتر شد و ایرانیان خارج از کشور هم که دارای رسانه بودند، پیرو حرکت داخلی به نظر می رسیدند.<br /> <br /> <br /> <br /> اعضای رسمی و غیررسمی ستادهای انتخاباتی موسوی و کروبی همچون مورچه های راهنما پیش رفته؛ هدف را یافته و نشانه گذاری کرده بودند. آنان همه این کارها را بدون رهبری مستقیم موسوی و کروبی انجام می دادند و موفق نیز بودند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> پس از دوشنبه چند میلیونی 25 خرداد، در چهار روز پایانی هفته، چند راهپیمایی چند صد هزاری و گاه میلیونی در مسیرهایی همچون میدان هفت تیر به میدان ولی عصر، میدان ونک به چهاره راه پارک وی و دیگر میدان ها و خیابانهای مرکزی شهر انجام شد.<br /> <br /> <br /> <br /> در راهپیمایی های هفته اول، پلاکاردهایی در مسیر دیده می شدند. بیشتر پلاکاردها در دست جوانانی بودند که چهره هاشان پیدا نبود. نوشته ی پلاکاردها مسیر راهپیمایی روز بعد را نشان می داد.<br /> <br /> <br /> <br /> پلاکاردها از همان دوشنبه چند میلیونی به چشم آمدند؛ نقش راهنما داشتند و یادآور مورچه های راهنما بودند. با این همه، هماهنگ کردنِ راهپیمایان فراتر از توانِ گروهی راهنما بود و نشانه برخورداری از یک غریزه پیچیده مورچه وار.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> شگفت انگیزترین "هماهنگی مورچه وارِ" جنبش سبز در تغییر ناگهانی مسیر راهپیمایی ها به چشم آمد. برای نمونه در همان هفته اول و به ویژه در روز سه شنبه 26 خرداد که ده هزار تن از حامیان احمدی نژاد مراسمی در میدان ولی عصر برگزار کردند، این هماهنگی غریزی آشکار شد. میدان ولی عصر بخشی از مسیر از پیش اعلام شده "جنبش سبز" بود که پلاکاردها یک روز پیش اعلامش کرده بودند.<br /> <br /> <br /> <br /> "جنبش سبز" تیتری جدید بود که راهپیمایان بر سرش توافق می کردند. پیش از انتخابات رنگ سبز تنها متعلق به ستادهای انتخاباتی میر حسین موسوی بود جزینکه این رنگ در هفته اول پس از انتخابات نماد همه معترضان اعم از حامیان موسوی، کروبی و دیگر معترضانی شد که به محسن رضایی رای داده یا در انتخابات شرکت نکرده بودند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> در نمونه سه شنبه 26 خرداد "سبزها" با آگاهی یافتن از اینکه "احمدی نژادی ها" بخشی از مسیر راهپیمایی آنان را اشغال کرده اند، برای جدا شدن از حامیان دولت مسیر راهپیمایی را به چند کیلومتر بالاتر از میدان ولی عصر انتقال دادند و راهپیمایی را از میدان ونک به سوی تجریش آغاز کردند. خبر گردهمایی "احمدی نژادی ها" در نقطه آغاز راهپیمایی سبزها شب گذشته از صداوسیما اعلام شده بود.<br /> <br /> <br /> <br /> تغییر یافتن مسیر راهپیمایی سبز از آغاز مشخص نبود و با گرد آمدن سبزهایی در بخش شمالی خیابان ولی عصر آشکار شد. از آن پس نیز این خبر بیشتر دهان به دهان یا به نوعی تله پاتی مورچه وار منتشر شد تا اینکه با پلاکارد یا تلفن منتشر شود؛ زیرا فقط چند ساعت به پایان روز مانده بود و تلفن های همراه نیز دچار اختلال شده بودند. این تغییر مسیر یادآور غریزه مورچه های کارگر در دور زدن یک مانعِ ناگهانی بود؛ با این تفاوت که سبزها روی چهارچرخه ماشینها مانعِ پیش رو را دور زده یا مستقیما به میدان ونک و بالاتر از آن رفته بودند. غریزه مورچه وار راهپیمایان در برخورد با مانع بعدی، تماشایی تر شد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> همان بعدازظهر سه شنبه 26 خرداد، نیروهای پلیس در حوالی چهارراه پارک وی که میان دو میدان ونک و تجریش واقع است، میان دو گروه راهپیمایان حایل ایجاد کردند. در برخورد با این مانعِ ناگهانیِ میانی، راهپیمایان نه تنها مسیر را تغییر دادند بلکه هدف جغرافیایی را نه رسیدن به نقطه انتهای مسیر؛ بلکه رسیدن به نقطه میانی یعنی چهارراه پارک وی قرار دادند. در دست نیروهای پلیس که میان دو گروه راهپیمایان سبز حایل شده بودند، تجهیزات ابتدایی ضد شورش دیده می شد.<br /> <br /> <br /> <br /> در همین نمونه سه شنبه 26 خرداد، راهپیمایانی که از پایین یعنی از سوی میدان ونک می آمدند با جابه جایی هایی توده وار و نامنظم فاصله خود را با پلیس کم و کمتر کردند چنانکه عملا مامورین انتظامی را به چند ده متر بالاتر از چهارراه راندند. هنوز شعاری شنیده نمی شد و اگر می شد در "هیس هیسِ" جمعیت گم می شد.<br /> <br /> <br /> <br /> فاصله راهپیمایان و صفهای شمالی و جنوبی نیروی انتظامی به اندازه ای کم شد که صفهای جلویی جمعیت به سپرها فشرده شدند. فشرده می شدند و هیچ شعاری سر نمی دادند. دقایقی دیگر راهپیمایانی که از سوی بالا یعنی میدان تجریش می آمدند با ردیفهای دیگری از نیروی پلیس ضد شورش روبه رو شدند. اینجا بود که سبزها اندک اندک فریاد زدند "نترسیم نترسیم ما همه با هم هستیم" گویی به خود و گروه دیگر دلداری می دادند.<br /> <br /> <br /> <br /> اندک اندک فاصله صف های نیروهای انتظامی کمتر شد تا آنجا که ماموران به راهپیمایانِ سبز حمله بردند و در این میان پرتاب گاز اشک آور و ضربات باتوم نتیجه بخش نبود. چند دقیقه ای نگذشت که فرمانده انتظامی حاضر در محل فرمان عقب نشینی نیروهای خود را صادر کرد و با سپاسگزاری مردم کنار کشید «نیروی انتظامی تشکر تشکر». نمونه ای بود از هماهنگی مورچه وارِ "سبزها" در برخورد با موانع ناگهانی.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مشاهداتِ راهپیمایی 26 خرداد را کمابیش مو به مو وصف کردم تا دیباچه ای باشد بر پیدایش دومین راهبرد جنبش سبز در تاریخ شنبه 30 خرداد 1388 که سرانجام "شنبه خونین" نام گرفت.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> زمینه پیدایش دومین راهبرد، در دلِ راهبردی مورچه وار:<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> شنبه خونین 30 خرداد یک استثناء در راهپیمایی های تابستانی جنبش سبز به شمار می رود جزینکه ریشه ی راهبرد دوم این جنبش یعنی "بچه های جنگ" است. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> پس از راهپیمایی هایی مسالمت آمیز که از 24 تا 28 خرداد برگزار شدند، رهبر جمهوری اسلامی ایران آیت ... سید علی خامنه ای در خطبه دوم نماز جمعه 29 خرداد 1388، با درست انگاشتن انتخابات ریاست جمهوری، برگزاری هر راهپیمایی اعتراضی را ممنوع اعلام کرد همچنین با گریستن و یادآوری ضعف بدنی خود عملا به نیروهای وفادارش اجازه سرکوب جنبش سبز را داد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> فردای آن روز یعنی شنبه 30 خرداد میلیونها تهرانی و شاید شهرستانی، انگار که سخنان دیروز رهبر را نشنیده باشند، به سوی مسیر راهپیمایی حرکت کردند: «انقلاب تا آزادی». پلاکاردها مسیر یادشده را در راهپیمایی پیشین، به ویژه چهارشنبه 27 خرداد، پیشنهاد داده بودند. در این سه روز نیز خبررسانی به روشهای چهره به چهره، اینترنتی و ماهواره ای انجام شده بود.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> آنچه پیش روی سبزها بود، باورکردنی نمی نمود. از صبح شنبه 30 خرداد هزارها آنگاه ده ها هزار نیروی حکومتی سراپا مسلح به همه ی سلاح های ضد شورش و گاه کلت کمری، مسیرهای منتهی به راهپیمایی را بستند و هلی کوپترها نیز از بعدازظهر به پرواز درآمدند. درگیری از حوالی میدان انقلاب آغاز شد و به سوی میدان آزادی کشید. نخستین درگیری میدان انقلاب، پیامدِ اعتراض زنی پنجاه شصت ساله به نیروهای ضد شورش و باتوم خوردن وی بود.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> 30 خرداد 1388 شنبه خونین نامیده شده است جزینکه می شد روز زنان انقلابی نیز نامیده شود؛ زیرا اعتراضهای تند این روز بیشتر از زبان زنانی پنجاه تا شصت ساله بر می خاست، زنانی که در انقلاب بهمن 57 بیست تا سی ساله بوده اند. <br /> <br /> <br /> <br /> در آغاز مقاله نمونه هایی از نقش زنان جوان و میانسال در گروه های پیشتاز آورده شده است. تشخیص جنس زنانه جنبش سبز یا نقش فوق العاده زنان در برپایی و استمرار آن چندان دشوار نیست. می توان گفت انقلاب اسلامی، نهضت نفت، جنبش مشروطه و حتی قیام تنباکو رنگی زنانه داشته اند. برای نمونه قیام تنباکو از ماجرای شکستن قلیانها در حرم ناصرالدین شاه فراگیر شد و انقلاب اسلامی نیز با شکستن مقررات حکومت نظامی توسط زنان به پیروزی رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> اعتراض های شنبه خونین بیشتر از زبان زنان میانسال بر می خاست زیرا نه تنها گمان می رفت مصونیتی نسبی داشته باشند؛ بلکه فضای مبارزه اجازه شعاردادن را از مردان و جوانان گرفته بود، فضایی پر از دود و سنگ و صدای گلوله. درگیری های شنبه 30 خرداد چندان خشن شد که زنانِ انقلاب 57 نیز چاره ای جز پناه گرفتن در پیاده روها و دستِ بالا پاسخ دادن به دشنامهای نیروهای چماق به دست نیافتند.<br /> <br /> <br /> <br /> «شما دیگه از این بی ناموس ها دفاع نکنید» یک لباس شخصیِ شصت ساله ی چاق و چماق به دست، خطاب به زنانی در همین حدود سنی در گوشه ای از کوچه های باریک منتهی به خیابان آزادی گفت و پاسخش «اینا دانشجوهای مملکتن؛ بی ناموس شمائید که اونا را می زنید». گونه چپ و بخشی از فک این مادر انقلابی بر اثر اصابت شیئی سخت _احتمالا باتومِ ضدشورش_ کاملا ارغوانی شده بود.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> در خیابانهای فرعی متقاطع با خیابان آزادی، به ویژه در تقاطع اتوبان یادگار امام، درگیری به اوج رسید. از یکسو جوانانی پرشور و چابک با کندن سنگهای پیاده رو و هر چه دم دستشان می آمد، بارانی از سنگ را به سوی نیروهای ضد شورش پرتاب می کردند و از دیگرسو نیروهای ضدشورشِ موتور و وانت سوار در دسته های چند ده و گاه چند صد تایی به جوانان حمله می بردند، به جوانانی بیست سی ساله که میان 1359 تا 1368 یعنی سالهای جنگ تحمیلی با عراق زاده شده بودند.<br /> <br /> <br /> <br /> پرتاب سنگهای جوانان چنان هماهنگ و پرحجم شد که گویی آسمان در لحظاتی از انبوه کلاغها سیاه می شد. افسوس که بیشتر موبایلهای دوربین دار در آن روز توقیف شدند. در چنان گیر و داری کمتر کسی به ارزش مستند صحنه های درگیری می اندیشید .<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> رفتار نیروهای ضدشورش چنان سهمگین شد که شمار کشته ها به بیش از هفتاد تن و شمار زخمی ها به هزاران تن رسید. چند هزار تن نیز بازداشت شدند که احتمالا بیشترشان از زخمی ها بودند. نیروهای سپاه رانندگی بسیاری از ماشین های آمبولانس را بر عهده داشتند و گاه با کاورهای امدادی در میان جمعیت به دنبال سران شورش بودند. جزاینکه آیا چنین شورشی سرانی کم شمار داشت؟<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مقامات رسمی شمار کشته ها را سی و چند تن دانستند و برخی از کشته ها را از نیروهای بسیج شمردند. بخش اول چنین گزارشی جای تردید بود ولی بخش دوم آن درست می نمود و نشانگر آغاز یک راهبرد دفاعی از سوی جوانانِ جنبش سبز.<br /> <br /> <br /> <br /> گروهی از "سبزها" بی آنکه از میرحسین و کروبی دستوری گرفته باشند، در برابر سرکوب واکنشی مناسب به نمایش گذاشته بودند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی نخستین بار بود که نیروهای حکومتی مسلح به باتوم، گاز و حتی اسلحه های گرم که صدای شلیکشان به شکل پراکنده شنیده می شد، با مردم درگیر شده و طبق گزارش های رسمی بیش از ده کشته داده بودند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> نبرد خیابانی شنبه خونین در تابستان دوباره تکرار نشد، دست کم با این حجم تکرار نشد، جزینکه نشان داد راهبردِ "هماهنگی مورچه وارِ" به سادگی می تواند به راهبرد " بچه های جنگ" تبدیل شود. راهبرد جدید را به این نام خوانده ام تا تغییر غریزه سبزها را بهتر به نمایش گذاشته باشم.<br /> <br /> <br /> <br /> برای درک بهتر غریزه دوم، نخست به یاد می آورم پرشورترین سبزها و به ویژه آنانی که در شنبه خونین روبه روی نیروهای ضدشورش جنگیدند، در سالهای جنگ و بسیاری به نیت جنگیدن با دشمنان اسلام پدید آمده اند؛ دوم اینکه این جوانان فرزندانِ همان پدران و مادرانی هستند که دست کم تا پیروزی انقلاب اسلامی پشتیبان دهها گروه مسلح بودند و مبارزه مسلحانه با حکومت شاه را کرداری قهرمانانه می دانستند.<br /> <br /> <br /> <br /> درباره این تغییر غریزه، در بخش پاییزی این مقاله یعنی "بچه های جنگ" بیشتر خواهیم اندیشید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> شنبه خونین ده ها نکته کلیدی دیگر را نیز به نمایش گذاشت و باورنکردی ترین نکته ترکیبِ نیروهای ضد شورش و به ویژه نیرویی به نام یگان ویژه رهبری بود، نیرویی سراپا سیاه پوش و چندان مسلح که گویی به جنگ غول و دیو می رود.<br /> <br /> <br /> <br /> مردم از همان شنبه خونین این یگان ویژه را به یاد گاردِ شاهنشاهی" گارد" خواندند و بارها سوگند خوردند افرادی عرب زبان و افغانی هایی از نژاد شیعه ی هَزاره را در میان آنها دیده اند. عربهای مشاهده شده بیشتر چهره و لهجه شیعیان جنوب عراق و گاه لهجه لبنانی داشتند. <br /> <br /> <br /> <br /> جامه یگان ویژه رهبری نیز یادآور زره های جنگی چینی ها و به ویژه زره جنگاوران سریالی تلویزیونی به نام جومونگ بود، اگرچه اینبار لاستیکی. ریشهایشان را با پایین ترین نمره تراشیده بودند و گویی از جایی در تاریخ یا از یک سیاره دورست به رهگذران می نگریستند.<br /> <br /> <br /> <br /> برخی از مردم نیروهای یگان رهبری را هجو می کردند «جومونگ هستن؟» مردی کمابیش چهل ساله گفت و زنی پنجاه شصت ساله «حالا فهمیدیم پولامون کجا رفته؛ توی شکم اینها» چنین جملاتی بارها شنیده شد و برای یک بار هم شده حق را به احمدی نژادی داد که بارها گلایه کرده بود «همه درآمد نفت که سهم دولت نیست».<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ماه ها بعد محسن مخملباف در گزارشی به نام "رازهای زندگی خامنه ای" که باز حاوی نکاتی باورنکردنی می نمود، شمار محافظان رهبر را ده هزار تن اعلام کرد. شماره ده هزار یادآور شمار نیروهای گارد شاهنشاهی همچنین شمار ارتش جاویدان داریوش بود. گزارش مخملباف که به گفته خودش بر مبنای اظهارات کارمندان سابق بیت رهبری تهیه شده است، از خانه های میلیاردی و حقوقهای گزاف نیروهای یگان ویژه رهبری نیز اطلاعاتی شگفت آور ارایه کرده است.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> درگیریهای پراکنده مردم با دیگر نیروهای حکومتی یکی دو شب پس از شنبه خونین ادامه یافت. تا اینجا حکومت فقط چند هزار تن از جوانان معترض را بازداشت کرده بود و بنابرین صد تا هزار برابرِ زخمی ها و کشته ها از معرکه جان سالم به در برده بودند، جان به در بُردگانی که اینک تجربه جنگیدن با یگان ویژه ضد شورش را نیز داشتند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> فضای جنبش سبز تا مدتها اجازه یک راهپیمایی گسترده دیگر را نمی داد زیرا از یکسو رهروانش مردمی بودند که از جایی پول مفت نمی گرفتند و توان حضور میلیونی هر روزه را نداشتند و از دیگر سو "سران جنبش سبز" یعنی موسوی، کروبی، خاتمی و بزرگانی از ایندست که کم کم سران جنبش سبز نام می گرفتند، با بیانیه ها و گفته های خود مردم را به آرامش دعوت می کردند.<br /> <br /> <br /> <br /> از همه اینها گذشته با نماز جمعه رفسنجانی کمابیش یک هفته فاصله بود. آن هفته داغ گذشته از راهپیمایی 18 تیر که در یادبود سرکوب دانشجویان در سال 78 برگزار شد و بازداشت شدگانش به کهریزک فرستاده شدند، همچنین درگیریهای شبانه جوانانی پرشور با لباس شخصی ها و فریادهای الله اکبری که از پشت بامها شنیده می شد، رخداد بزرگ دیگری نداشت.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> یکی دو ماهِ نسبتا آرام:<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> همه در انتظار جمعه بودند و خطبه دوم هاشمی رفسنجانی. او پیش از شنبه خونین به قم رفته و در جایگاه "رییس خبرگان رهبری" با مراجع بزرگ شیعه گفتگوها کرده بود.<br /> <br /> <br /> <br /> «آیا رفسنجانی رفته است تا با کمک مراجع رهبر را برکنار کند؛ یا می خواهد ببیند باد از کدام طرف می وزد؟» در پاسخِ چنین پرسشهایی مسن تر ها پند می دادند «رفسنجانی می خواهد در تاریخ بماند و روبه روی مردم نخواهد ایستاد». برخی اهل سیاست نیز یادآوری می کردند «هاشمی تبلور اندیشه های سیاسی ماکیاول است و معنای سیاست ورزی در ایران».<br /> <br /> <br /> <br /> موضع میانه رو هاشمی رفسنجانی از پیش مشخص بود و باز همه در انتظار شنیدنش بودند. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> از هاشمی رفسنجانی در نماز جمعه 26 تیر 1388 جز سخنانی معتدل که نه سیخ را بسوزاند و نه کباب را بپزد شنیده نشد، سخنانی که برپاماندن نظام جمهوری اسلامی بر مبنای ولایت اصل فقیه را اصلی ترین مسئله می شناساند؛ کمترین خطر را برای خانواده اش پدید می آورد و از دیگرسو خشونت و چنددستگی هواداران نظام را با اشک و آه محکوم می کرد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> نکته جالب این نماز، رفتار چند صد هزار نمازگزار سبز بود که در خیابانهای اطراف دانشگاه تهران شعارهای جنبش را فریاد می زدند و سرانجام با یا بدونِ رعایت التزاماتی مانند لزوم عقب تر بودن زنان از مردان به هنگام نماز و گاه تیمما نمازجمعه را به امامت امام عادل آیت ... هاشمی رفسنجانی برپا کردند. شعارهای سبزها پس از نماز نیز قطع نشد؛ مگر با پرتاب گاز فلفل و حمله نیروهای حکومت.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مردم نسبتا آرام شده بودند. یکی دو ماه دیگر "روز قدس" بود که از ایام الله جمهوری اسلامی به شمار می آید و حضور مردم در آن با منع قانونی روبه رو نیست. 27شهریور 1388 خورشیدی برابر با 28 رمضان1431 قمری مصادف با روز قدس شده و به روزهای پایانی تابستان افتاده بود. <br /> <br /> <br /> <br /> پیش از شرح روز قدس 88 باید توضیح داد این مناسبت یک یوم الله سیاسی_عبادی است که مصادف با واپسین جمعه ماه رمضان قرار داده شده است. پیشنهاد برگزاری روز قدس در واپسین جمعه رمضان از سوی آیت الله منتظری به امام خمینی (ره) داده شد تا روزی مشخص برای حمایت از فلسطینیانِ برابر رژیم صهیونیستی وجود داشته باشد. امام خمینی این پیشنهاد را پذیرفت و به آن رسمیت داد تا اینکه سرانجام روز قدس برای بیشتر مسلمانان روزی جهانی گشت.<br /> <br /> <br /> <br /> احتمالا بیشتر "سبزها" چنین اطلاعاتی نداشتند اما غریزه مورچه وار آنها روز قدس را برای نشان دادن اعتراض بعدی خود درست تشخیص می داد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سراسر ماه رمضان با آرامش نسبی گذشت؛ جزینکه کوچکترین خبر یا نقل قولی از سرانِ جنبش سبز، یا ابراز مخالفتِ حامیانِ احمدی نژاد با آنان و به ویژه سخنانی ضد "سبزها" کافی بود تا قرارِ روز قدس یادآوری شود.<br /> <br /> <br /> <br /> در این میان اظهارات تند برخی از حامیانِ بزرگ "ولایت مطلقه فقیه" مانند آیت ... جنتی و حجه الاسلام احمد خاتمی، امام جمعه های موقتی تهران، در تحریک سبزها و یادآوری قرار روز قدس موثرتر به نظر می رسید. گویی راهبردِ حکومتی "پنهان کردن برای فراموشی" به چنان حامیانی ابلاغ نشده یا درست توجیه نبودند.<br /> <br /> <br /> <br /> توضیحا اینکه: "ولایت فقیه" بنیان نظری حکومت جمهوری اسلامی است که وفق دیدگاه نظریه پردازِ آن آیت الله منتظری جنبه "نظارتی" دارد؛ در زمان زمامداری امام خمینی (ره) جنبه "حاکمیتی" پیدا کرد و پس از درگذشت امام، طی بازنگری قانون اساسی، به "ولایت مطلقه فقیه" تبدیل شد. افرادی مانند آیت... جنتی و احمد خاتمی کاسه های داغتر از آشی به نظر می رسیدند که از خود رهبر بر مطلقه بودنِ مقامش بیشتر پای می فشردند و درنتیجه بیمی از تکفیر کردنِ معترضان نداشتند. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> در فاصله شنبه خونین تا روز قدس جبهه های همراهان مردم و حکومت جداتر شد. جلوگیری از سخنرانی سید محمد خاتمی در حرم امام خمینی که حتی پیش از دوران ریاست جمهوری اش در شبهای قدر در همین مکان برگزار می شد، خبر داغ شد و از آن داغتر خبر غیبت اعتراض آمیز سید حسن خمینی نوه امام از مراسم شب قدر بود که هر ساله در حرم بنیانگذار جمهوری اسلامی برگزار می شد.<br /> <br /> <br /> <br /> اندک اندک آشکار می شد بازماندگان امام خمینی نیز معترض به سرکوب مردم هستند. همچنین خانواده های بهشتی، مطهری، باکری، همت و ده ها خانواده نامدار دیگر انقلاب و جنگ که از پشتوانه های معنوی انقلاب و جمهوری اسلامی بوده اند، اعتراض خود را در این یکی دو ماه ابراز کردند و از حامیان کودتا جدا شدند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> هر چه روز قدس نزدیکتر می شد اخبارِ جنبش سبز داغ تر. آیت ... حسینعلی منتظری در پاسخ یک پرسش فتوا داد : "ولایت حاکم جائر باطل است" این فتوا با توجه به زمان و مضمونِ پرسش، شخص رهبر یعنی آیت ... سید علی خامنه را به چالشی بزرگ می کشاند. آیت ... منتظری گذشته از نظریه پردازِ ولایت فقیه بودن، جانشین امام خمینی در سالهای 1364 تا 1368 و مرجع اعلم شیعیان ایران به شمار می رفت.<br /> <br /> <br /> <br /> موضع بیشتر مراجع به سود دولت محمود احمدی نژاد نبود و بجز آیت ... نوری همدانی که کارنامه مالی خانواده اش بسیار دولتی به نظر می رسید، هیچ مرجعی پیام تبریک به محموداحمدی نژاد نداده بود. از اینها گذشته، شماری از نامدارترین مراجع به دولتِ احمدی نژاد و به ویژه انتصابات سیاسی اش منتقد بودند و برای نمونه بیشترین انتقاد نسبت به انتصابِ اسفندیار رحیممشایی در بالاترین پست های حکومتی بود.<br /> <br /> <br /> <br /> گذشته از مراجعِ ظاهرا غیرسیاسی که با احمدی نژاد همراهی نکردند، آیت الله محمود صانعی شاگرد آیت ... منتظری هچنین آیت ... موسوی اردبیلی و گاه آیات دیگری چون مظاهری، دستغیب، بیاتِ زنجانی و شبیری زنجانی آشکارا به رفتار حکومت در سرکوب مردم خرده می گرفتند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> در این میان حساب آیت ... مصباح یزدی جدا بود. او نه تنها حامی جدی دولت و حکومت، بلکه نیرومندترین حلقه قدرت معنوی رهبر به شمار می آمد. اخبار قدرت فوق العاده او اندک اندک به گوشها می رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> آیت ... مصباح که در انقلاب و در حکومت امام خمینی نقش چندانی نداشت و تقریبا بر کنار بود، از آغاز رهبری آیت ... سید علی خامنه ای در پنهانترین لایه حکومت جای گرفته بود. از سالها پیش شنیده می شد که وی در آستانه انتصاب آیت ... خامنه ای مقام اجتهادش را امضا کرده است تا نصب آقای خامنه ای در مقام رهبری با مانع قانونی روبه رو نشود. همچنین شنیده می شد که رساله عملیه آیت ... خامنه ای نوشته آیت ... مصباح یزدی است. این نقل قولها اندک اندک بیشتر می شد؛ جزینکه هنوز جایی برای مخالفت یا پرسش از پنهان ترین حلقه قدرت نبود. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> روزی جهانی:<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> «فردا روز قدس است» تقریبا همه روزنامه ها نوشتند و مردم نیز به یکدیگر می گفتند. فریادِ الله اکبر شب جمعه پایانی ماه رمضان برابر 27 شهریور 1388 از شبهای پیش بلندتر شد. سر دادن شعار "الله اکبر" به نشان اعتراض و به ویژه در شبهای راهپیمایی یکی از ابتکارات میرحسین موسوی بود و شاید تنها فرمانی که مردم همیشه از آن پیروی کردند. حکومت بارها تلاش کرده بود این شعار سیاسی_عبادی را از سبزها پس بگیرد و تقریبا همیشه ناکام مانده بود. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سرانجام صبح واپسین جمعه رمضان یعنی روز جهانی قدس فرارسید. محوطه پیرامونی برگزاری نمازجمعه را تا چند صد متر از سوی شرق و غرب و شمال به نمازگزاران روزه دار حامی دولت اختصاص داده بودند. این فضا توسط انواع نیروهای حکومتی محاصره شده و قرنطینه به نظر می رسید .<br /> <br /> <br /> <br /> در حلقه ی بیرونی که ماشین ممنوع بود، ماموران پلیس راهنمایی و رانندگی حضور داشتند. در آغاز محوطه قرنطینه نیز که خیابان های انقلاب، ولی عصر، بلوار کشاورز و کارگر شمالی را در بر می گرفت، نیروهای پیاده ضدشورش رج زده بودند و در منطقه نماز نیروهای لباس شخصی. خبری از یگان ویژه رهبری نبود و احتمالا در مراکز دولتی نزدیک به دانشگاه تهران پنهان شده بودند. پیدا بود در هر جایی خرج نمی شدند.<br /> <br /> <br /> <br /> خبرنگاران خارجی نیز فقط در داخل محوطه نماز و خیابان انقلاب جای داده شده بودند تا شاهد حضورِ سبزها نباشند. با اینهمه شمار نمازگزاران به هیچ وجه برای پر کردن محوطه بزرگ قرنطینه کافی نبود و در نتیجه فاصله بزرگی میان نمازگزاران و سبزهایی افتاده بود که برخی روزه دار بودند و برخی نبودند؛ جزینکه هیچیک و به ویژه هیچ دسته ای از آنان اجازه حضور در نماز نداشتند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> دسته ها، گروهها و سرانجام توده های چند ده هزاری سبز کمابیش از ساعت 10 صبح تلاش کردند با سردادنِ چند شعار سبز به محوطه نماز یا دست کم خیابان انقلاب که محل استقرار برخی خبرنگاران خارجی بود، وارد شوند.<br /> <br /> <br /> <br /> تلاش گروههای سبز از غرب و شمال و حتی شرق ناکام ماند زیرا پس از کنارکشیدنِ نیروهای انتظامی که از درگیری با مردم پرهیز داشتند، ماموران لباس شخصی وارد عمل شدند. این ماموران از ساعت 11 صبح با ضربات مشت و لگد و پرتاب گاز دسته های سبز را پراکنده می کردند. همچنین خودروهایی شاسی بلند و غالبا بلندگودار، پیشاپیشِ لباس شخصیها، انبوهِ سبزها را می شکافتند.<br /> <br /> <br /> <br /> با وجود شعارهای گاه تندی که از هر دو گروه سبز و ماموران شنیده شد، تا حوالی ظهر پیرامونِ محوطه نماز درگیری های خونین رخ نداد و به کتک زدن های محدود بسنده شد «نزنید؛ ما روزه هستیم» ؛ «روزه ما رو با کتک افطار می کنن» ؛ «مگه مسلمون نیستن؛ چرا با گاز روزه مردم رو باطل می کنن» سبزهایی خشکیده لب و چادری زیر مشت و لگد و گازِ فلفل می گفتند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> خودداری ماموران از انجام حملات وحشیانه تر، از یکسو نشانگر درک نسبتا درست حکومت از قداست یوم الله جهانی قدس بود و در راستای راهبردِ "پنهان کردن برای فراموشی"؛ از دیگرسو نشانه پایبندی سبزها به راهبردِ "هماهنگی مورچه وار". رهروانِ چنین راهبردی هیچ تمایلی به خشونت نداشتند، حتی اگر با زبانِ روزه "منافق" خوانده شوند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> برای نمونه شعارهای سبز روز قدس 88 در خیابان های فلسطین، بلوار کشاورز و ولی عصر کمابیش از ایندست بود: "الله اکبر"، "یا حسین میر حسین"، " کروبی باغیرت! حمایت حمایت" و در هنگام درگیری"نصر من الله و فتح قریب مرگ بر این دولت مردم فریب" ،"زندانی سیاسی آزاد باید گردد"، "مرگ بر دیکتاتور".<br /> <br /> <br /> <br /> البته یک شعار بی جا هم داده شد" نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران" که با مخالفت برخی سبزها نیز روبه رو شد و برای مثال با شعار "ای غزه، ای لبنان! جانم فدای ایران" با آن مقابله شد؛ جزینکه چه سود!<br /> <br /> <br /> <br /> سر دادنِ شعار بیجای "نه غزه نه لبنان" به لباس شخصی ها مجال داد تا شعارهای "مرگ بر منافق" آنگاه "مرگ بر آمریکا" و "مرگ بر اسرائیل" را بلندتر سر دهند و به جمعیتی که بیشترش زنان و دخترانِ محجبه بود، یورش ببرند.<br /> <br /> <br /> <br /> فریادهای "مرگ بر منافق" آنگاه "مرگ بر آمریکا" و غیره مامورین لباس شخصی با شعار متقابل "مرگ بر روسیه" پاسخ داده می شد، شعاری واکنشی که کنایه به وابستگی شدید نظامی و سیاسیِ جمهوری اسلامی ایران به فدراسیون روسیه داشت و در راهپیمایی های پیشین نیز از شعارهای کلیدی بود. شعارِ واکنشی "مرگ بر روسیه" روز قدس نیز نخست از زبان زنان و دختران شنیده شد آنگاه همه تکرارش کردند.<br /> <br /> <br /> <br /> با این همه "هماهنگیِ مورچه وارِ" سبزها به سبب سر دادن همان چند شعار بی جا و در نتیجه گستاخ شدن لباس شخصی ها و حمله شدید آنها از میان رفت؛ اگر چه سبزها از غرب و شرق از میدان انقلاب تا میدان هفت تیر همچنان حضور داشتند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> نکته تماشایی روز قدس حضور سبزهایی از همه اقشار و سنین و گرایشها بود. زنانِ چادری، پیران سپیدمو، رزمندگان دفاع مقدس و حتی جانبازهایی که بر ویلچر مسیر راهپیمایی را می پیمودند، میانِ جمعیت سبز به چشم آمدند. گاه چنین رزمندگان و جانبازانی به هم آشنایی می دادند و از منطقه جنگی یکدیگر می پرسیدند. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> شدیدترین درگیری روز قدس حوالی ظهر از میدان هفت تیر تا میدان ولی عصر و به ویژه اوایل خیابان کریمخان زند روی داد، اگرچه خیابانهای آزادی و شانزده آذر نیز شاهد درگیری هایی بودند.<br /> <br /> <br /> <br /> برای نمونه شواهد نشان می داد جوانان سبز در حوالی پل کریمخان با یگان ضد شورش شدیدا درگیر شده و به سادگی شکست نخورده اند. زمین مملو از پاره سنگ بود و سطل آشغالهایی که می سوختند، نشانه پرتاب گازهای فلفل و اشک آور. یک آتش سوزی بزرگ نیز از درگیری بزرگتری پایین تر از خیابان کریمخان خبر می داد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ظاهرا نخستین درگیری خونبارِ روز قدس حدود ساعت 11:30 صبح در میدان هفت تیر رخ داده بود. به گفته شاهدان، مامورینِ لباس شخصی به شیخ مهدی کروبی حمله کرده؛ عبا و عمامه او را کنده؛ یک محافظش را زخمی و به ماشینش نیز آسیب زده بودند.<br /> <br /> <br /> <br /> همین هتاکی ها کافی بود که جوانانِ سبز پرشور شوند و به لباس شخصی های مهاجم حمله ببرند. از آنپس نیز نیروهای ضد شورش مداخله کرده و کار بالا گرفته بود.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> رخدادهای خشنِ واپسین روزهای تابستان 1388 یک بار دیگر نشان داد که هر جا حکومت با اعتراضهای مسالمت آمیز خیابانی جنبش سبز برخوردی سرکوبگرانه داشته باشد، راهبردِ سبزها به سادگی از "هماهنگی مورچه وار" به "بچه های جنگ" تبدیل می شود. اینجا هند نیست و دشمن جنبش سبز نیز انگلیس نیست که "ساتیاگراها" یا مبارزه منفی مسالمت آمیز، یگانه راهبرد پیروزی باشد.<br /> <br /> <br /> <br /> راهپیمایی میلیونی "روز قدس" چند ماه پس از "شنبه خونین"، بازداشت گسترده فعالان جنبش سبز همچنین تبلیغات گسترده رسانه ای برگزار شده بود و انگار هیچیک از این اقدامات تاثیری در اراده سبزها نداشت. به نظر می آمد سبزها خود را ناب تر و شکست ناپذیرتر کرده اند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ادامه دارد...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-307621794356095972?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-81373197886998106112001-10-08T17:48:00.000+03:302010-02-10T17:49:07.047+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> مهدی کروبی، جو فعلی حاکم بر کشور را سخت ترین شرایط برای نیروهای انفلابی در طول ۳۰ ساله اخیر دانسته و گفت: .گروهی معتقدند راهی به سوی برون رفت از طریق نرمش باید یافت . اما ما میبینیم گروهی از عمر سعد گرفته تا الی آخر را به مردم و فعالان با سابقه و شناسنامه دار سیاسی نسبت داده اند که اتفاقا اینان گردانندگان اصلی مسئله خشونت و سرکوب و برخورد هستند . فلذا باید قدری در بیانات گروه اول تامل نمود .<br /> <br /> <br /> <br /> رئیس سابق مجلس که در دیار با جمعی از فعالان سیاسی و مدنی سخن می گفت افزود: در حال حاضر به شخصه سخت ترین شرایط را تحمل می نمایم . نه از لحاظ محدودیت و توهین و … بلکه بخاطر مردم، بخاطر شما، بخاطرفعالان سیاسی، بخاطر اینکه جمهوری اسلامی به اینجا رسیده است.<br /> <br /> <br /> <br /> کروبی با تاکید براینکه اصلا فکرش را هم نمی کردیم کار جمهوری اسلامی به اینجا برسد که با نیروهای خود چنین کند. خاطرنشان کرد: همین خواهرزاده مهندس موسوی ، روزگاری به خانه ایشان می رفتیم و ۳ برادر بودند. یکی به شهادت رسید و مادر ایشان بقیه فرزندان را به جبهه رفتن ترغیب می نمودند و حالا ما باید یک روزی به منزل ایشان برویم و بگوییم آن یکی پسر شما در روز عاشورا کشته شده است، ببینید به ما چه می گذرد.<br /> <br /> <br /> <br /> رئیس سابق مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: الان راه رایزنی های ما بسته اند . نه صدا و سیما ، نه روزنامه و هیچ. فقط اینکه اعلام موضع کنیم که مطمئنا می کنیم.<br /> <br /> <br /> <br /> وی افزود: روزگاری ما به آقای خلخالی در مجلس می گفتیم چرا این همه دعوا در مجلس باید باشد و ایشان اذعان می داشتند « نان ما در دعواست » حالا هم دولت که خدمت رسانی اش معلوم است، چیزی ندارد. پس باید چنین کارهایی بکند. از خدا می خواهیم عقلا کمی بیشتر وارد معرکه بشوند .<br /> <br /> <br /> <br /> کروبی تصریح کرد: ما به یاد شما هستیم، التهاب هم داریم، اضطراب هم داریم، پیگیری هم داریم از وضعیت پرونده های هم با خبریم …. برای همه چیز هم آماده هستم ، هیچ خوفی از هیچ واقعه ای هم ندارم … من وقتی می شنوم این همه جوان از تحصیل و آزادی محروم شده اند من بیشتر از شما نگران خودتان می شوم … دوست دارم به این نکته تکیه کنم که به ما خیلی سخت می گذرد که حالا می بینیم حاصل عمر و جوانی و جان فشانی ما به این روز افتاده است ….روزگاری ما می رفتیم و می گفتیم فلانی اساسا با مجاهدین رابطه ای ندارد و نه در این حین به فرد فرصت میدادیم ولی حالا با دست خودشان به زور دلسوزان را به مجاهدین وصل می کنند و یک سازمان مرده منافق صفت را زنده می کنند، آن هم به دست خودشان.<br /> <br /> <br /> <br /> کروبی ضمن تاکید بر وجود اقلیت پنهان در نیروهای سرکوب گر که به تشنج و جنایت و توهین دامن می زنند نسبت به حضور این نیروها ابراز نگرانی نمود.<br /> <br /> <br /> <br /> وی در پاسخ به انتقاد نماینده شورای دفاع از حق تحصیل مبنی بر عدم موضع گیری صریح علیه سپاه از عدم همبستگی نیروهای اصیل سپاه با جریان سرکوب و جنایت خبر داد و با اشاره به رنج نیروهای دلسوز سپاه از وضعیت حاکم ، سکوت آنان را دلیل نارضایتی ایشان دانستند .<br /> <br /> <br /> <br /> براساس گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، در این دیدار نمایندگان خانواده های زندانیان سیاسی ، کمیته گزارشگران حقوق بشر ، شورای دفاع از حق تحصیل ، اعضاء دفتر تحکیم وحدت و فعالین دانشجویی دانشگاه های آزاد و سراسری حضور داشتند<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-8137319788699810611?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-30087810584246154262001-10-08T17:47:00.000+03:302010-02-10T17:48:11.171+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> تلويزيون العربيه به نقل از يک گزارش محرمانه از درون رژيم خبر داد در تظاهرات روز عاشورا در تهران، تنها در ميدان انقلاب[حوالی میدان و خیابان های اطراف] نيم ميليون تظاهركننده حضور داشته اند.<br /> <br /> <br /> <br /> اين منبع خبری گفت، در يک خبرنامه ويژه وزارت كشور در ایران كه العربيه نسخه ای از آن را به ‌دست آورده، آمده است كه مقامات امنيتى اعتراف كرده اند كه در روز عاشورا حدود نيم ميليون تظاهركننده تنها در ميدان انقلاب تهران تجمع كرده بودند، موضوعى كه نگرانى جدى نسبت به آينده رژيم ايجاد كرده است.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-3008781058424615426?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-90888956156481867182001-10-07T17:46:00.000+03:302010-02-10T17:47:31.052+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> پنج شنبه ۱۷ دی<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> “جنبش سبز”، اکنون دیگر واقعیتی غیر قابل انکاراست. این را از واکنش‌های “هر روز به یک رنگِ” مخالفان این حرکت اصیل و عمیقا ملی و مسالمت آمیز و اصلاح طلبانه به خوبی می شود فهمید. بد و بیراه گویی ها، بگیر و ببندها، پرونده سازی ها و حتی ضرب و شتم های خیابانی و معرکه گیری های به اصطلاح رسانه ای ، چه در صدا و سیما و چه در کیهان و اذناب و اصحابش و چه حتی در تریبون های فرمایشی به ظاهر مذهبی، نباید کسی را به اشتباه بیاندازد. اگر جنبش سبز‌ چیزی نبود، پس این همه “بسیج و مانور و تغییر سازمان و آماده باش شبانه روزی و اخطار تلفنی و پیامکی و احضار و تهدید و اخراج از محل کار و محرومیت از تحصیل و ممنوعیت خروج از کشور و امثال این‌ها” برای چیست؟<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> برای یک “جنبش اجتماعی” پیزوری و وارفته و در حال خاموشی و فراموشی که این همه قبول زحمت لازم نیست. حتی چه بسا عاقلانه تر این باشد که برای جلوگیری از بزرگنمایی اش، نسبت به آن بی محلی و کم اعتنایی کنند و اندک تحرکات “مذبوحانه اش” را زیر سبیلی نادیده بگیرند! اما چرا واقعیت ها خلاف این را می گویند؟ عاقلان دانند.<br /> <br /> <br /> <br /> جنبش سبز بر خلاف تصور نادرست یا ادعا و القای برخی ، مولود انتخابات اخیر نیست. نوجوان برومند و قبراق و یاهوش و پرهمتی است که پس از دوازده سال – از دوم خرداد هفتاد و شش تا بیست و دوم خرداد هشتاد ودو_ از پرده مستوری به در آمده و شناسنامه اش را آشکار ساخته است‌.<br /> <br /> گناه مردم چیست که عده ای در خواب خرگوشی بوده اند یا به دلیل ابتلا به بیماری کوررنگی ،رنگ سبز را عوضی دیده اند! اما هنوز هم دیر نشده است. هر کس می خواهد از خواب خرگوشی بیدار شود،خوب بیدار شود. اندکی چشمانش را بمالد ، شستشو کند، بی هیچ نیازی به هر گونه عینک به میان مردم برود و واقعیت را آنگونه که هست مشاهده کند. جنبش سبز واقعیت دارد. همچون هر پدیده واقعی، چیز‌هایی “دارد” و چیزهایی “ندارد”.<br /> <br /> <br /> <br /> اهالی این جنبش آن را به خوبی می شناسند، این ها را برای از ما بهتران می گویم. در این مجال می خواهم به آنچه که جنبش سبز “ندارد” اشاره کنم:<br /> <br /> <br /> <br /> ۱- جنبش سبز “عجله” ندارد‌.<br /> <br /> شاید برای نخستین بار در تاریخ تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران است که ، یک جنبش مردمی برای اصلاح امور و رسیدن به هدف هایش شتابزده نیست. قصد ندارد با سه حرکت کار را تمام کند. چون دنبال شورش و انقلاب و برانداز ی رژیم و از این دست نیست . چون می داند از کجا شروع کند‌، چگونه راه برود و به کجا برسد. عجله ای در کار نیست. رهرو آنست که آهسته و پیوسته رود.<br /> <br /> <br /> <br /> ۲- جنبش سبز، “رهبر کاریزماتیک ” ندارد.<br /> <br /> موسوی،کروبی و خاتمی؟ نه! اینها اگر به هر اندازه “کاریزما” هم داشته باشند ،خوشبختانه به همان اندازه “ادعای رهبری” ندارند! هر چه نقش و خاصیت کاریزماتیک این سه شخصیت بیشتر، داعیه رهبری آنها برای جنبش کمتر! به گمانم این نخستین بار است که “کاریزما” ابزار رهبری طلبی نمی شود.مردم- یعنی حامیان جنبش سبز_ نیز به تجربه در یافته اند که نیازی به این یک قلم جنس ندارند. در یافته اند که رابطه مرید و مرادی را نه در عرصه سرنوشت اجتماعی بلکه باید در قلمروانتخاب های شخصی وانهند. در جنبش سبز، دعوا بر سر رهبر ی طلبی این و آن نیست، دعوا بر سر این است که : من هم یکی از شماها هستم!<br /> <br /> <br /> <br /> ۳- جنبش سبز، “سیاه و سفید” ندارد.<br /> <br /> درست بر عکس جبهه مخالف جنبش سبز که همه چیز را یا “سیاه”و یا “سفید” می بیند، و البته خودش را از موضع مطلقا حق به جانب، “سفید” و مخالف و حتی منتقد خود را “سیاه” می انگارد. در جنبش سبز برای همه،هر کس – با کمترین میزان و نسبت نزدیکی به خواسته ها و هدف های اصلاح طلبان- جا هست. “جنبش سبز″، طیفی رنگین از انگیزه ها، آرمان ها و چشم انداز هاست.هر کس به اندازه سر سوزنی داعیه حق طلبی دارد ، عضو جنبش سبز است.<br /> <br /> <br /> <br /> ۴- جنبش سبز، “ترس و واهمه ” ندارد.<br /> <br /> از قدیم گفته اند: الخائن خائف: خیانتکار می هراسد. در این پنج ماه اگر هر چیز پنهان مانده باشد، این واقعیت به درستی آشکار شده که :”جنبش سبز″ را با شیوه های رایج نمی توان به هراس و واهمه وادار ساخت. چرا باید ترسی درمیان باشد؟ آیا حقیقت جویی، اصلاح طلبی، تاکید بر حاکمیت اراده ملی و قانون گرایی و حقوق شهروندی و حقوق بشر، خیانت است؟ که باید از پیامدهای آن ترس و واهمه داشت؟<br /> <br /> <br /> <br /> ۵- جنبش سبز، خود شیفتگی ندارد.<br /> <br /> “آنچه خوبان همه دارند، من تنها دارم”، ” این منم طاووس علیین شده”، در این جنبش داغ باطله خورده است. می داند که هر حرکت اجتماعی، کم و کاستی دارد ، فراز و نشیب دارد ، تند و کند دارد ، همراه و ناهمراه دارد و البته گاهی رفیق نیمه راه دارد و از همه اینها خطرناک تر، گاهی رفیق های نا همراه دارد. این جنبش از خودش، شعارهایش، شخصیت های سرشناس و چهره های مورد اعتمادش، “بت” نمی سازد ، آنها را ” قدیس″ . ” قبه نور” و ” ماورایی” نمی داند.<br /> <br /> <br /> <br /> ۶- جنبش سبز، “تشکیلات و تشریفات” ندارد.<br /> <br /> این یکی از″عیب” های جنبش سبزاست که از هزار ” حُسن” بهتر است. اشتباه می کنند عزیزانی که شب و روز زحمت می کشند، خواب از چشمان آنها رمیده در به در دنبال محفل و تشکیلات و سازمان رهبری کننده جنبش سبز می گردند و البته چیزی هم پیدا نمی کنند. صادقانه و صمیمانه می گویم: چیزی از این دست وجود ندارد. جنبش سبز، تشکیلات و تشریفات حزبی و سازمانی ندارد.البته جنبش سبز، سازمان یافتگی دارد اما از جایی سازمان دهی نمی شود .هماهنگی آن حاصل هم اندیشی و همدلی و همسویی طبیعی یک جنبش مدنی درون زای اجتماعی است.<br /> <br /> <br /> <br /> ۷- جنبش سبز “زنده باد، مرده باد” ندارد.<br /> <br /> مساله جنبش سبز، چه کسی برود ، چه کسی بیاید نیست. این باشد، آن نباشد نیست . دغدغه جنبش سبز،” کرامت شهروند ایرانی” است. هر کس در هر مقام و مرتبه، به این دغدغه وفادار باشد، وجاهت دارد و اگر نه، نه! جنبش سبز ، نه با هیچکس پدر کشتگی دارد و نه با هیچکس عقد اخوت نود و نه ساله. همه چیز به شرط چاقو. اگر کسی را محترم می شمارد به خاطر آن است که مردم را محترم می شمارد و بالعکس.<br /> <br /> <br /> <br /> ۸- جنبش سبز، “کینه ورزی و خشم و عصبانیت ” ندارد.<br /> <br /> با همه کژرفتاری ها و بداخلاقی ها و بی حرمتی هایی که در این پنج ماه از سوی معرکه گیران و دست اندر کاران پروژه سرکوب علیه جنبش سبز صورت گرفته گمان من این است که جنبش سبز ، نسبت به هیچ کس حتی دشمنان خود کینه ندارد، در رفتارش از خشم و عصبانیت نشانه ای نیست. برعکس، بسیار خونگرم و آغوش گشوده است که به کمترین نشانه ای از هم نوایی یا حتی ابراز پشیمانی از سوی هر کس که ” آن طرف” بوده خوشامد بگوید.<br /> <br /> <br /> <br /> جنبش سبز، حتی مخالفان و سرکوب کنندگان خود را – اگر به راه راست برگردند- دوست خواهد داشت. چهره جنبش سبز، بر خلاف چهره اخموی جبهه مخالفش، بسیار بشاش و خندان و سرخوش و خوش اخلاق است.از خشم خبری نیست. اگر هست عزم استوار است.<br /> <br /> آیا جنبش سبز،”نداشته ها”ی دیگری هم دارد؟ آری. اما برای این مجال ، بس است . عزت زیاد.<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-9088895615648186718?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-41524802037451641882001-10-06T17:45:00.001+03:302010-02-10T17:46:29.163+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> چهارشنبه 16 دی 1388<br /> <br /> <br /> <br /> شبکه جنبش راه سبز (جرس): ایرانیان حاضر در ورزشگاه سنگاپور که جملگی هوادار جنبش سبز ایرانیان هستند، از دقایقی پیش شعارهایی را علیه دولت کودتا سر دادند.<br /> <br /> <br /> <br /> به گزارش خبرنگار جرس، پلیس از تماشاگران ایرانی که همه نشانه های سبز با خود داشتند خواست تا این نشان ها را "بنا به دستور مقامات مافوق " کنار بگذارند که تماشاگران نیز در برابر این درخواست پلیس فریاد "مرگ بر دیکتاتور" را به زبان انگلیسی سر دادند و پلیس نیز ناچار شد تا از درخواست خود عقب نشینی کند.<br /> <br /> <br /> <br /> گفتنی است هم اینک هواداران جنبش سبز شعارهایی چون "صفایی آزاد باید گردد" در حمایت از صفایی فراهانی می دهند. آنها همچنین شعارهای دیگری همچون "نصرمن الله و فتح القریب مرگ بر این دولت مردم فریب را سر می دهند."<br /> <br /> <br /> <br /> گزارش های تکمیلی متعاقبا ارسال خواهد شد. شبکه جنبش راه سبز <br /> <br /> <br /> <br /> (جرس): تماشاگران ایرانی دیدار تیم ملی فوتبال کشورمان با سنگاپور همگی از نشان های سبز استفاده کردند.<br /> <br /> <br /> <br /> به گزارش خبرنگار جرس، تماشاگران ایرانی حاضر در استادیوم سنگاپور با بستن مچ بندهای سبز و یا در دست گرفتن پرچم های سبز حمایت خود را از جنبش سبز ایرانیان به نمایش گذاشتند.<br /> <br /> <br /> <br /> در دست برخی از این تماشاگران تصاویری از صفایی فراهانی و دادکان به چشم می خورد. همچنین هنگامی که یکی از کارمندان صداوسیما در حال فیلمبرداری چهره به چهره از تماشاگران حامی جنبش سبز بود، تماشاگران با سردادن "مزدور برو گم شو" مانع ادامه کار او شدند و پلیس حاضر در استادیوم او را به بیرن ورزشگاه هدایت کرد.<br /> <br /> <br /> <br /> اخبار تکمیلی متعاقبا ارسال خواهد شد.<br /> <br /> <br /> <br /> شبکه جنبش راه سبز (جرس): در حالی که مسئولان برنامه فوتبالی 90 تعداد شرکت کنندگان در نظر سنجی اس ام اسی این برنامه را بیش از یک میلیون و هشتصد هزار نفر اعلام کردند، خبرنگار جرس توانست آمار دقیق شرکت کنندگان در این برنامه را به دست بیاورد. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> در برنامه دوشنبه شب 90 ، هواداران جنبش سبز اعلام کردند که بدون در نظر گرفتن سئوال مسابقه و پاسخ ها، گزینه آخر را انتخاب خواهند کرد و این برنامه را به نمایشی از وحدت خود تبدیل خواهند کرد. آنچه نتیجه این نظر سنجی اعلام شد شرکت بیش از یک میلیون و هشتصد هزار نفر بود که از این تعداد یک و نیم میلیون نفر به گزینه سوم رای داده بودند ، آماری که حکایت از حضور 77 درصدی هواداران جنبش سبز داشت.<br /> <br /> <br /> <br /> اما یک مقام آگاه در شرکت مخابرات ایران از پائین آوردن و کند کردن سرعت ارسال اس ام اس ها خبر داد و گفت: مخابرات سرعت ارسال اس ام اس ها را به شدت کاهش داد به گونه ای که تا ساعت 9 صبح روز سه شنبه نیز همچنان اس ام اس های مردم روانه شماره 200090 بود.<br /> <br /> <br /> <br /> این منبع آگاه که نخواست نامش فاش شود در ادامه اظهار داشت:تا ساعت 9 صبح روز سه شنبه بالغ بر 7 میلیون اس ام اس روانه نظرسنجی برنامه 90 شده بود اما از آنجایی که کار تفکیک اس ام اس ها با برنامه 90 بود، مخابرات نمی دانند که چه تعداد از این 7 میلیون گزینه سه را انتخاب کرده بودند.<br /> <br /> <br /> <br /> گفتنی است دو شنبه شب بسیاری از شهروندان از عدم ارسال اس ام اس های خود خبر داده بودند.<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-4152480203745164188?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-60164728105894523842001-10-06T17:44:00.000+03:302010-02-10T17:45:48.249+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> شبکه جنبش راه سبز (جرس): در پی ادامه حملات نیروهای امنیتی و لباس شخصی به دانشگاههای مشهد و بازداشت دانشجویان این دانشگاهها، دانشجویان هوادار جنبش سبز دانشگاههای این شهر بیانیه ای مشترک را منتشر کردند.<br /> <br /> <br /> <br /> به گزارش جرس، متن این بیانیه بدین شرح است:<br /> <br /> <br /> <br /> باسمه تعالی<br /> <br /> بار دیگر ساحت مقدس دانشگاه مورد هجوم فرزندان خلف شعبان بی مخ قرار گرفت. اوباش مشهد كه گویی خود را نسبت به چماق به دستان پایتخت در خدمت به حكومت جهل عقب می پنداشتند تحت حمایت كامل نیروهای انتظامی، حراست و مدیران دانشگاه های مشهد وظیفه خود را در به خاك و خون كشیدن دانشگاه های مشهد به وحشیانه ترین شكل ممكن به انجام رساندند.<br /> <br /> این افراد كه چهره های شناخته شده و محبوب دستگاه های قضایی و امنیتی شهر مشهد می باشند در ابتدا مراسم بزرگداشت آیت الله منتظری در دانشگاه فردوسی را هدف حمله خود قرار داده و پس از این كه هیچ گونه برخوردی با این افراد شناسنامه دار نشد این بار دانشگاه آزاد مشهد هدف هجوم وحشیانه این اراذل قرار گرفت.<br /> <br /> پس از آن در كمال ناباوری این افراد به همراه نیروی انتظامی اقدام به دستگیری گسترده دانشجویان دانشگاه های آزاد، خیام، سجاد و فردوسی مشهد و تلاش در جهت برخورد امنیتی با قربانیان حوادث دانشگاه های مشهد كردند. در این میان دادستان خراسان و مدیریت دانشگاه آزاد ضمن اشاره گذرا به حمله انصار به دانشگاه های مشهد در اقدامی وقیحانه با تضمین برخورد با دانشجویان معترض زخمی دیگر بر تن دانشگاهیان و خانواده های آنان زدند.<br /> <br /> نظر به اطلاعات به دست آمده از پروسه برخورد قضایی با دانشجویان معترض، ما جمعی از دانشجویان دانشگاه های مشهد اعلام می كنیم در صورتی كه نهادهای امنیتی به تلاش خود جهت پرونده سازی برای دانشجویان در بند و مجرم نمایاندن هم كلاسی های ما در فاجعه دانشگاه آزاد كه بی شك خود ایشان قربانیان اصلی این ماجرا می باشند ادامه دهند باید منتظر سخت ترین واكنش های ما در روز های آتی باشند.<br /> <br /> در پایان بار دیگر خواسته های بر حق و ابتدایی خود را مبنی بر معرفی و مجازات كلیه عوامل حمله به دانشگاه آزاد، برخورد با كلیه پرسنل و مدیران خاطی این دانشگاه، شفاف سازی نسبت به سرنوشت مجروحین یا شهدای این فاجعه و آزادی سریع و بدون شرط كلیه دانشجویان معترض اعلام می داریم<br /> <br /> <br /> <br /> جنبش راه سبز (جرس): به دنبال عدم حضور دانشجویان در کلاس های درس و خودداری از شرکت در امتحانات، فشار بر دانشجویان به منظور بازگرداندن دانشگاه ها به شرایط عادی ادامه دارد. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> به نوشته خبرنامه امیرکبیر تا پایان روز دوشنبه بیش از ۴۰ امتحان پایان ترم توسط دانشجویان لغو شده است. در دانشکده عمران ۸ امتحان، دانشکده فیزیک ۶ امتحان، دانشکده شیمی ۵ امتحان، دانشکده مهندسی پزشکی ۳ امتحان، دانشکده مکانیک ۴ امتحان، دانشکده معدن و متالورژی ۴ امتحان، دانشکده کامپیوتر ۳ امتحان، دانشکده نساجی ۲ امتحان، دانشکده برق ۱ امتحان و دانشکده کشتی سازی ۱ امتحان تاکنون لغو شده است.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> یکی از اعضای دفترتحکیم وحدت وانجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر در این مورد به روز گفت: "پس از مراسم روز عاشورا که با حضور گسترده دانشجویان برگزار شد، فضای دانشجویی به شدت تحریک شده است. با اعلام خبر درگذشت آیت الله منتظری به عنوان یکی از وزنه های منتقد دولت و حاکمیت ،جمع گسترده ای از جوانان و روشنفکران در مراسم تشییع پیکر باشکوه ایشان شرکت کردند... اما برخورد حاکمیت با آن ها برخلاف گذشته بسیار وحشیانه بود. بسیاری بازداشت و یا مجروح شدند. در اعتراض به این اتفاقات دانشجویان در دانشگاه ها نسبت به این قضیه بی تفاوت نماندند و درنتیجه به برگزاری مراسم روز سوم ایشان دست زدند."<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> در دانشگاه علم و صنعت هم این اعتراض با برخورد و یورش وحشیانه روبه رو شد. در دانشگاه آزاد مشهد بااین مراسم با چنان خشونتی برخورد شد که به درگذشت دو دانشجو با ضربات چاقو و بازداشت بیش از 100 دانشجو انجامید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> به این ترتیب بود که اعتراض و سرکوب به همه دانشگاه های کشور سرایت کرد و اینک مجموعه فضای دانشگاهی کشور را به شدت ملتهب کرده است. اعتصاب و خودداری از شرکت در امتحانات،از جمله نشانه های واکنش به این وضعیت است.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> در همین راستا دانشگاه پلی تکنیک ـ امیرکبیرـ که امتحانات آن زودتر از تمامی دانشگاه ها برگزار می شود روز دوشنبه صحنه اعتصاب و خودداری از شرکت در آزمون های پایان ترم بود.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> عضو انجمن اسلامی دانشگاه امیر کبیر با شرح وضعیت دانشجویان طی این روزها به روز می گوید: "دانشجویان وروری جدید دانشگاه به شکل گسترده ای نسبت به این تهدید ها بی تفاوت اند. دانشجویان سال های بالاتر که در شرف فارغ التحصیلی یا خروج از کشور می باشند تا حدودی نسبت به این قضایا بی میل ترند اما در کل می توان گفت اکثر دانشجویان توجهی به این تهدیدها نمی کنند. برای نمونه اگر در یک امتحان بیش از 80 درصد شرکت نکنند دانشگاه تهدید می کند که به همه شما صفر می دهیم. اماوقتی در یک کلاس 100 نفری 80 نفر صفر بگیرند آیا معدل این دانشکده یا دانشگاه به میزان واقعی می رسد؟ یا دانشگاه تهدید به ممنوعیت از دادن امتحان به متخلفین می کند... آیا می توان برای 200 نفر حکم محرومیت از برگزاری امتحان داد؟ بنابراین مسئولین دانشگاه خودشان نیز می دانند که تهدیدهایشان کارگر نیست و صرفاً برای ترساندن از آن بهره می برند."<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> به گفته برخی دانشجویان دانشگاه امیر کبیر مسوولین این دانشگاه برای واردآوردن فشار بر دانشجویان مقرر کرده اند که از ترم جاری والدین را در جریان تمام امور آموزشی فرزندانشان قرار خواهند داد و ریز نمرات و کارنامه رابرای خانواده ها ارسال می کنند. آنها فکر می کنند به این ترتیب خانواده ها نیز که از شرایط آگاهی ندارند با شنیدن اینکه به همه صفر می دهیم فرزندانشان را تحت فشار می گذارند که حتماً در امتحانات شرکت کنند. در واقع اینها راهکارهای دولت نهم و آقای احمدی نژاد و روسای دانشگاه های ایشان برای دبیرستانی کردن دانشگاه ها و کنترل دانشجویان است.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> اما برنامه جنبش دانشجویی طی روزها و هفته های اینده چه خواهد بود. عضو انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر در این خصوص می گوید: "در طول 7 ماه گذشته هزینه های بسیاری پرداخت شده از جمله حمله به خوابگاه های متعدد و شهادت دانشجویان بسیار. نه از این بابت که خون دانشجو رنگین تر از دیگران باشد بلکه از این بابت که برخلاف مردم این جنبش تشکیلات و عقبه دارد،زمانی که هزینه می پردازد با دید تشکیلاتی به آن نگریسته می شود. اعتصابات فراگیر و شرکت نکردن در امتحانات اولین گام در این شروع این مسیر است. با این کار دانشجویان می خواهند کانون توجه بحران را از مردم به دانشگاه معطوف کنند."<br /> <br /> <br /> <br /> ): ستاد کودتا قصد دارد در ادامه پروژه های خود برای حذف رقیبان سیاسی دست به اعمال جدید و هولناک دیگری بزند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> طبق گزارش های رسیده به سایت امروز، کودتاچیان قصد دارند در دفاتر احزاب و منازل فعالین سیاسی اسلحه های آمریکایی تازه خریداری شده کار بگذارند، تا بدین وسیله بتوانند آن ها را محارب و ضد نظام اعلام کرده و به حذف سریع آنها اقدام نمایند. کودتاچیان پیش از این به انواع و اقسام روش های ماکیاولیستی برای رسیدن به اهداف خوداستفاده کرده بودند ولی به نظر می رسد با پیچیده شدن بیشتر اوضاع، ستاد کودتا دست به اعمال کثیف تری خواهد زد. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ): سعید مرتضوی دادستان پیشین تهران از سوی نمایندگان مجلس به عنوان متهم اصلی پرونده جنایات بازداشتگاه کهریزک شناخته شد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سایت اصولگرای الف وابسته به احمد توکلی نوشت: سرانجام پس از چند ماه بررسی دقیق، هیات ویژه مجلس برای بررسی ماجرای بازداشتگاه كهریزك عصر یكشنبه گزارش خود را نهایی و به اتفاق آرا تصویب كرد. برای تنظیم این گزارش كه امروز چهارشنبه تقدیم رییس مجلس شد، بازدیدهای مختلف از بازداشتگاه‌‌های نیروی انتظامی صورت گرفت، بازداشت شدگان، عوامل انتظامی، مقامات قضایی گفتگو و مصاحبه انجام شده است.<br /> <br /> <br /> <br /> گزارش هیات تحقیق و تفحص مجلس، تقصیر اصلی را متوجه سعید مرتضوی؛ دادستان سابق تهران كه به دستور رییس وقت قوه قضاییه اختیار بازداشتگاه كهریزك را بر عهده داشته است، می‌داند.<br /> <br /> <br /> <br /> قابل ذكر است كه دستور اعزام بازداشت شدگان 18 تیرماه 88 به كهریزك را مرتضوی شخصا صادر كرده بود. در اثر رفتارهای خشونت بارماموران با بازداشت شدگان، محیط غیربهداشتی و ضرب و شتم بازداشتی‌ها به دست ماموران و زندانیان شرور تحت امرشان؛ سه جوان به اسامی مرحوم محسن روح‌الامینی، مرحوم امیر جوادی‌فر و مرحوم محمد كامرانی جان باختند.<br /> <br /> <br /> <br /> سازمان قضایی نیروهای مسلح در بیست و هفتم آذرماه در اطلاعیه ای کشته شدن سه نفر از دستگیر شدگان در بازداشتگاه کهریزک را قتل عمد به دلیل ضرب و جرح دانسته و از مجرم شناخته شدن 12 نفر از متهمان در پرونده کهریزک خبر داده بود.<br /> <br /> <br /> <br /> سعید مرتضوی به درخواست دولت از قوه قضائیه به قوه مجریه منتقل و از امروز مسئول ستاد مبارزه با قاچاق كالا و ارز شده است.<br /> <br /> <br /> <br /> انتظار می‌رود گزارش هیات ویژه مجلس در هفته آینده در مجلس قرائت شود. اسامی اعضای این هیات عبارتند از: آقازاده (نماینده رشت)، اسداللهی ( تربت جام)، الهیان (تهران)، بروجردی ( بروجرد)، تجری (قصرشیرین)، جلالی (شاهرود)، رضایی (مسجدسلیمان)، سروری (تهران)، سنایی (نهاوند)، علیخانی (قزوین)، كرمی(كرمان) و كرمی راد (كرمانشاه)<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-6016472810589452384?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-81485461495113773252001-10-06T17:43:00.000+03:302010-02-10T17:44:06.535+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> نامه سرگشاده خانواده محمد نوریزاد خطاب به حاکمیت<br /> <br /> <br /> <br /> توجیه فرضی این همه ظلم، جهل ناگزیرمان را ریشه دارتر و جبران ناپذیرتر خواهیم کرد<br /> <br /> <br /> <br /> شبکه جنبش راه سبز (جرس): خانواده محمد نوری زاد، روزنامه نگار دربند با انتشار نامه ای سرگشاده، خطاب به حاکمیت نوشتند: در قبال نگاه متحیر و مبهوت شهدای تاریخی مان چگونه سرمان را بلند خواهیم کرد؟ و برای آینده ی معصومی که ناراستی ها و کج رفتاری های امروز و دیروز ما را به ارث خواهد برد، چه پاسخی خواهیم داشت؟ <br /> <br /> <br /> <br /> به گزارش جرس، متن کامل این نامه بدین شرح است:<br /> <br /> <br /> <br /> اوَلم یسیروا فی الارض فینظروا کیفَ کانَ عاقبه الذینَ من قبلهم و کانوا اشدّ منهم قوّهً و ما کان اللهُ لِیُعجِزَه من شئٍ فی السمواتِ و لا فی الارضِ انّه کانَ علیماً قدیراً»- سوره فاطر/ 44<br /> <br /> <br /> <br /> ما روزهاست که منتظر معجزه نشسته ایم. تنها دست روی دست گذاشته ایم و گوش سپرده ایم به ناله های ازلی این زمین. به سرنوشت غریبی که از پدرانمان به ارث برده ایم و برای فرزندانمان به ارث خواهیم گذاشت، بی آنکه در این میان، ردی از آن رسالت دینی و مدنی که روزی بر شانه هایمان سنگینی می کرد، بر پیکر سی ساله ی این انقلاب، نمایان باشد.<br /> <br /> <br /> <br /> ما پدران و مادران این افلیج ناهمگونیم. ما –اگرچه به زعم خود- هر روز دست برده ایم به نوازش این فرزند، در عالم واقع ، آیا این جای انگشت های ما نیست که در گودی چشم هایش فرو رفته است؟ این جای لگدها و سیلی های ما نیست که جای جای این جسم متلاشی را کبود کرده است؟ این شمایل آبله گون چه می ماند به آن جوان برومند آرمانی که زمانی قرار بود اسوه ی بی بدیل زمان باشد؟ آیا بعد از سی سال وقت آن نرسیده که در آینه قامت ناموزون فرزندمان را برانداز کنیم؟ چرا هنوز جرات این را نیافته ایم که تاثیر دروغ و جهل و بدکارگی مان را در عفونت های سی ساله ی این پیکر انکار نکنیم؟ <br /> <br /> اگر تا دیروز این فرزند در خفا دست به گریبان ما می برد، امروز بی محابا و آشکارا سر به انتقام بلند کرده است. به راستی ما در پیشگاه خدا و وجدان های همیشه بیدار و زنده چه چیزی برای عرضه خواهیم داشت؟ در قبال نگاه متحیر و مبهوت شهدای تاریخی مان چگونه سرمان را بلند خواهیم کرد؟ و برای آینده ی معصومی که ناراستی ها و کج رفتاری های امروز و دیروز ما را به ارث خواهد برد، چه پاسخی خواهیم داشت؟<br /> <br /> <br /> <br /> ای کاش می دانستیم با بسته نگاه داشتن چشمانمان رو به حقیقت معترض، خسته و داغدار این مردم، به لحظه ی مرگ و فراموشی ابدی این سرزمین نزدیکتر می شویم. ای کاش می دانستیم با توسل به استدلال و توجیه فرضی این همه ظلم، جهل ناگزیرمان را ریشه دارتر و جبران ناپذیرتر خواهیم کرد. و امروز زمانی است که اگر در آینده ای نزدیک، نقطه ی بازگشتی برای این منحنی رو به زوال متصور نشویم، همین سهم ناچیز ما از تاریخ، به زمانی نامشخص، مکانی نامعلوم و مردمانی ناشناس بدل خواهد شد.<br /> <br /> <br /> <br /> خانواده ی محمد نوری زاد- دی ماه<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-8148546149511377325?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-75528656481700121202001-10-06T17:42:00.001+03:302010-02-10T17:43:08.353+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> شبکه جنبش راه سبز (جرس): مرتضی نبوی مدیر مسئول روزنامه رسالت و عباس سلیمی نمین مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران در سیما حضور پیدا کرده و به بحث درباره وقایع اخیر در کشور پرداختند.<br /> <br /> <br /> <br /> به گزارش عصر ایران، در برنامه زنده تلویزیونی" رو به فردا " که سه شنبه شب از شبکه 3 سیما پخش شد، هنگامی که مجری برنامه درباره موضوع دستگیری سران مخالفان دولت ( موسوی و کروبی ) پرسش کرد، بحث داغی بین نبوی و سلیمی نمین در گرفت.<br /> <br /> <br /> <br /> مهندس نبوی در پاسخ به این سوال با یادآوری راهپیمایی روز چهارشنبه 9 دی در حمایت از نظام و در اعتراض به هتک حرمت عده ای در روز عاشورا، گفت که قاطبه مردم با حضور در آن راهپیمایی خواستار دستگیری و مجازات آنچه که " سران فتنه " خواند، شده اند.<br /> <br /> <br /> <br /> اما در این هنگام سلیمی نمین از نبوی پرسید:" شما این استنباط را از کجای مردم در آورده اید ؟ " سلیمی نمین در مخالفت با دستگیری موسوی و کروبی اشاره کرد که حوادث روز عاشورا با بیانیه میرحسین موسوی مرتبط نبوده و کنترل جریان حتی از دست موسوی هم خارج شده است.<br /> <br /> <br /> <br /> سلیمی نمین همچنین در مخالفت با دستگیری موسوی ضمن توصیف موسوی و کروبی به " سرمایه های نظام " گفت: دستگیری " نخبگان به خطا رفته " راه چاره نیست و ممکن است به التهابات و فضای احساسی در جامعه دامن زده و طیف های حامی آنها را بار دیگر به خیابان ها بکشاند.<br /> <br /> <br /> <br /> سلیمی نمین با اشاره به اینکه عده ای در کشور نمی خواهند با تقویت " بصیرت " مردم موضوع حل شود و غبارهای فضای سیاسی فروکش کند، از صداوسیما نیز به دلیل دعوت از برخی از عناصر تندرو به برنامه های تلویزیونی در روزهای گذشته و دامن زدن به بحث های تندروانه درباره دستگیری و مجازات رهبران معترضان انتقاد کرد.<br /> <br /> <br /> <br /> در این حال بارها از سوی مجری برنامه اعلام شد که وقت برنامه تمام شده اما سلیمی نمین از مجری خواست تا وقت بیشتری برای بحث در این باره به این برنامه زنده تلویزیونی اختصاص داده شود.<br /> <br /> <br /> <br /> نقطه اختلاف سلیمی و نبوی در این برنامه حول موضوع دستگیری موسوی و کروبی بود و نبوی با اشاره به بیانیه میرحسین موسوی پس از اتفاقات روز عاشورا گفت که او در این بیانیه نه تنها از اقدامات ساختار شکنانه عده ای از معترضان در روز عاشورا تبری نجسته بلکه تلویحا آنها را تایید نیز کرده است.<br /> <br /> <br /> <br /> نبوی افزود که صبر نظام حدی دارد و نباید اجازه داد تا سران فتنه با اقدامات خود فضای جامعه را ملتهب کرده و در مقابل نظام و ولایت فقیه صف آرایی کنند.<br /> <br /> <br /> <br /> اما سلیمی نمین با اشاره به اینکه موسوی و کروبی دشمن نیستند و باید به مردم بصیرت داد تا دشمن اصلی را که از نظر او " آمریکا و صهیونیسم " هستند، بشناسند از موسوی و کروبی با عنوان " نخبه های خطاکار یا به انحراف رفته یا قدرت طلب " نام برد.<br /> <br /> <br /> <br /> اما نبوی اشاره کرد که اقدامات موسوی و کروبی پس از انتخابات زمینه را برای دشمنی صهیونیسم و آمریکا مهیا کرده و از این رو مردم در راهپیمایی روز 9 دی ماه خواستار دستگیری و مجازات سران داخلی فتنه هستند و منظور مردم از مجازات سران فتنه، سران داخلی این جریان است.<br /> <br /> <br /> <br /> با این حال سلیمی نمین با پافشاری بر نظر خود اعلام کرد که راه چاره تقویت بصیرت مردم و انزوای این نخبگان خطاکار است ، نه دستگیری و مجازات آنها.<br /> <br /> <br /> <br /> سلیمی با این وجود افزود که در 7 ماه گذشته کاسته شدن تدریجی از جمعیت معترضان خیابانی ناشی از همین تقویت بصیرت مردم است و هشدار داد که نباید با میدان داری عده ای تندرو و انجام اقدامات تندروانه و تحریک کننده بار دیگر بر لشگر معترضان خیابانی افزود.<br /> <br /> <br /> <br /> نقطه داغ بحث از آن جایی شروع شد که نبوی در اظهاراتی گفت که موضوع اعتراضات تقریبا فیصله یافته و نظام موفق شده است که این فتنه اخیر را بخواباند اما سلیمی نمین در مخالفت با این نظر گفت که هنوز موضوع پایان نیافته است.<br /> <br /> <br /> <br /> گفتنی است معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری 88 همچنان از صداوسیما به دلیل عدم دعوت از چهره های اصلاح طلب و مخالف دولت برای حضور در برنامه های تلویزیونی و ارایه برنامه های یک طرفه و یک جانبه از سوی صداوسیما، انتقاد می کنند<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-7552865648170012120?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-21147074629834178772001-10-06T17:41:00.000+03:302010-02-10T17:41:57.911+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">سبز یعنی ریشه ی سلطان زدن<br /> <br /> بی خشونت، بی شعار مرگ باد!<br /> <br /> <br /> <br /> با گل و مل، بی گلوله، بی دهل <br /> <br /> سبز یعنی دشمنم هم زنده باد!<br /> <br /> <br /> <br /> سبز یعنی قطره قطره قطره با <br /> <br /> اجتماع قطره ها دریا شدن<br /> <br /> <br /> <br /> سبز یعنی انتهای تشنه گی<br /> <br /> <br /> <br /> تا ابد سیراب با دریا شدن <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سبز یعنی وحدت مرغان سی<br /> <br /> نیست جز سی مرغ کس فریاد رس<br /> <br /> <br /> <br /> آری، آن سیمرغ را گویم که شد<br /> <br /> خار و خس در چشم آن مسکین مگس!<br /> <br /> <br /> <br /> سبز یعنی یک بغل تدبیر سبز<br /> <br /> دست بند سبز در دستان یار<br /> <br /> <br /> <br /> سبز یعنی دست در دست نگار<br /> <br /> <br /> <br /> سبز یعنی استقامت تا بهار </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-2114707462983417877?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-6043577745983908232001-10-05T18:45:00.002+03:302010-02-10T19:00:22.577+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> بنده ی دیوان شدی<br /> قاضیِ شیطان شدی<br /> ای داورِ دوزخی<br /> جلاد ایران شدی<br /> --------------------------------------------------------------------------------<br /> اعدام زندانیان محکوم است محکوم است<br /> پیروزی راه سبز حتمی شده محتوم است <br /> --------------------------------------------------------------------------------<br /> کار محارب جنگه<br /> با مردمش می جنگه<br /> به من نگو محارب<br /> تو دست کی تفنگه <br /> --------------------------------------------------------------------------------<br /> می شناسمت چماق کش<br /> برو خجالت بکش <br /> --------------------------------------------------------------------------------<br /> منافق یعنی دورو<br /> خودت دورویی یارو<br /> (با سپاس از بهرام عزیز. شعارهات عالی بود)<br /> <br /> ***********************************************<br /> <br /> این شعارها روهم از وبلاگ ۲۲بهمن سبز که عضو ستاد هماهنگی شعارهاست گرفتم:<br /> <br /> ایران زمین یکصدا / مرگ بر کودتا <br /> --------------------------------------------------------------------------------<br /> ولایت یزیدی / خشم ما رو ندیدی <br /> --------------------------------------------------------------------------------<br /> می رزمم می میرم / ایران رو پس می گیرم <br /> --------------------------------------------------------------------------------<br /> سپاهی جدا شو / با ملت همصدا شو <br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-604357774598390823?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-17033535837541033752001-10-05T17:39:00.000+03:302010-02-10T17:40:35.687+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> زمینه ها و زمانه ها<br /> <br /> بحران جمهوری اسلامی و سرنوشتی که تدارک می بیند<br /> <br /> به قلم : ناصر اعتمادی<br /> <br /> <br /> <br /> تاریخ انتشار مقاله 08/11/2009 به روز شده 08/11/2009 16:46 TU<br /> <br /> <br /> <br /> قریب پنج ماه از اعتراض های سراسری در ایران می گذرد، هر چند عالیترین مقامات این کشور همچنان آنها را با الفاظی چون "دسیسه"، "فتنه"، "اغتشاش" یا "غائله" توصیف می کنند. <br /> <br /> <br /> <br /> اما، اگر این اعتراض ها حقیقتاً با چنین الفاظی قابل توصیف بودند، یعنی اگر اقدام هایی کور و بی هدف و باصطلاح "هدایت شده" می بودند، قاعدتاً نمی بایست به طرح مطالبات بی سابقه ای در جامعه منجر می شدند و یا چنان شکافی در ساختار قدرت به وجود می آوردند که بیش از هر زمان ناتوان از فرونشاندن چیزی است که خود بعد از پنج ماه "غائله" می نامد. <br /> <br /> <br /> <br /> تازگی این تحولات لزوماً این نیست که صاحبان کنونی قدرت با نمایندگانی از جناح های رقیب درافتاده اند. تازگی - اگر هست - این است که برای اولین بار طی سی سال اخیر قدرت سیاسی و اکثریت جامعه رو در روی یکدیگر قرار گرفته اند و این رویارویی دامنۀ عمل و گزینه های حکومت اسلامی را سخت تنگ و پرمخاطره کرده است. <br /> <br /> <br /> <br /> در توصیف این وضع شاید تنها علی اکبر هاشمی رفسنجانی از همان آغاز مفهومی را به کار برد که بیش از همه گویای وضعیت موجود کشور بوده است. او گفت : با دهمین انتخابات ریاست جمهوری، ایران وارد بحران شد. <br /> <br /> <br /> <br /> اما، مشخصۀ بحران جدید این است که از عمق جامعه می جوشد و کثیرترین گروه ها و هویت های اجتماعی را حول مضامین و مطالبات مشترک به هم می پیونداند و در این کار مهمترین نمادهای قدرت سیاسی، به ویژه رهبر جمهوری اسلامی را نشانه می گیرد.<br /> <br /> <br /> <br /> مفهوم بحران که از علوم پزشکی به علوم اجتماعی راه یافته بیش از همه نشانۀ وضعیت اندامی است که کارکرد معمولش مختل شده و فرآیند بحران نشان می دهد که اندام مورد نظر خواهد توانست با غلبه بر عوامل پدیدآورندۀ اختلال کارکرد طبیعی خود را بازیابد یا اینکه بالعکس عاقبت محکوم به نابودی خواهد بود.<br /> <br /> <br /> <br /> در واقع، با تعمیم این نظر می خواهیم بدانیم که اگر جمهوری اسلامی ایران با بحران روبروست این بحران در حال تدارک چه سرانجام و سرنوشتی برای این جسم بیمار است. <br /> <br /> <br /> <br /> این پرسش موضوع زمینه ها و زمانه های این هفته است در گفتگو با آقایان قاسم شعله سعدی، استاد علوم سیاسی در تهران، و مهدی خانباباتهرانی، فعال سیاسی مقیم آلمان.<br /> <br /> <br /> <br /> آقایان با تشکر از شرکت شما در این گفتگو، اجازه بدهید بحث را با این پرسش از آقای مهدی خانباباتهرانی آغاز کنیم : علائم بحران در نظام جمهوری اسلامی کدام است و این نظام را به کدام سو می برد؟<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مهدی خانباباتهرانی : من معتقدم که رهبر جمهوری اسلامی ایران از مدت ها پیش چشمانش را به روی واقعیات بسته است، به طوری که بحرانی را که سراسر کشور را گرفته انکار می کند. چنین رهبرانی بیشتر علاقمندند که به جای حل بحران صورت مسألۀ بحران را پاک کنند. <br /> <br /> <br /> <br /> ماههاست که میلیون ها ایرانی صدای اعتراض خود را در خیابان های شهرهای ایران پیش نگاه جهانیان بلند کرده اند و تعجب آور است که رهبری چشمان خود را به روی این واقعیت ببندد، مگر اینکه بخواهد به سرنوشت بسیاری از دیگر رهبران جهان مبتلا شود که در نتیجۀ انکار واقعیات، عاقبت اعتراض های اجتماعی بر روی آنان آوار شدند و از پیش راه برشان داشتتند.<br /> <br /> <br /> <br /> بحران عمومی ایران همه سویه است : بحران اقتصادی رژیم نیز رو به وخامت گذاشته است. گمان نمی کنم که مشکلات اقتصادی در آیندۀ بسیار نزدیک گریبان رژیم را نگیرد. برای نمونه، حذف یارانه ها دشواری جدیدی است که بر دیگر مسائل جامعه اضافه خواهد شد و ابعاد عمومی تری به جنبش اعتراضی جاری خواهد داد. <br /> <br /> <br /> <br /> رهبری که اینچنین چشم بر واقعیات ببندد، سرنوشت دیگری ندارد جز اینکه غزل خداحافظی را از نظام و حکومت کنونی بخواند. <br /> <br /> <br /> <br /> واقعیت بحران تا آنجاست که حتا حکم حکومتی رهبر را گماشتۀ خود او، محمود احمدی نژاد، تا شش روز بی پاسخ گذاشت، زمانی که ولی فقیه با گماردن اسفندیار رحیم مشایی به مقام معاون اول رئیس جمهوری مخالفت کرده بود. همین کافی است تا احساس بکنیم که پستچی هم دیگر پست را قبول ندارد. <br /> <br /> <br /> <br /> اراف ای : آقای قاسم شعله سعدی معروف است که بحران ها فرصتی است برای بازسازی کل یک نظام. آیا شما در مورد نظام جمهوری اسلامی ایران نشانه هایی ملاحظه می کنید که بر اساس آنها بحران کنونی به فرصتی برای بازسازی و اصلاح درونی ساختار قدرت بدل شده باشد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> قاسم شعله سعدی : نه هیچ نشانه ای دال بر این معنا مشاهده نمی شود. درست برعکس : حکومت با انکار و نفی بحران موجود در واقع می خواهد کل صورت مسأله را پاک کند. اینکه وضعیت بحرانی است، در آن شکی نیست. از نظر سیستمی به شرایطی بحرانی می گویند که شوکی به سیستم اصلی یا فرعی وارد شود و پایداری و استمرار آن را مختل بکند. در شرایط ایران پی آمدهای انتخابات بیست و دو خرداد مصداق چنین شوکی به سیستم و اتفاقاً به اجزای اساسی سیستم بوده است... <br /> <br /> <br /> <br /> اگر در دیگر جاها سعی می شود با مدیریت درست بحران راه خروج مناسبی از آن جستجو شود، در ایران مقامات رودرروی بحران ایستاده اند بدون آنکه توان حل آن را داشته باشند. این مقابله با بحران در عمل نقش ارتقاء مطالبات جنبش اعتراضی را داشته است، بطوری که اگر در آغاز مردم معترض شعار می دادند : "رأی ما کجاست؟"، اکنون بعد از گذشت پنج ماه شعارهای باصطلاح "ساختارشکن" می دهند و مثلاً می گویند : "استقلال، آزادی، جمهوری ایرانی"، یا "مرگ بر دیکتاتور!"<br /> <br /> <br /> <br /> دلیل ارتقای مطالبات این است که مقامات به جای حل بحران به زور و سرکوب متوسل شده اند و در مقابل مردم نیروهای نظامی و شبه نظامی را قرار داده اند که در نتیجۀ آن در این "ام القُرای حکومت اسلامی" مردم بیگناه در خیابان ها کشته و شهید شدند.<br /> <br /> <br /> <br /> با این اقدام ها مردم متوجه شده اند که حکومت اجازه نمی دهد که از راه مسالمت آمیز حقوق آنها برآورده شود. این است که مردم اکنون به سمت عبور از نظام حرکت کرده اند. <br /> <br /> <br /> <br /> اراف ای : آقای مهدی خانباباتهرانی، با این توضیحات به نظر می رسد تنها کسانی که امروز معتقد به حل بحران موجود در درون ساختار نظام هستند آقایان مهدی کروبی و میرحسین موسوی اند تا آنجا که مثلاً آقای موسوی چارچوب و هدف اعتراض های موجود را تحقق واقعی قانون اساسی جمهوری اسلامی یا دست کم اصول مغفول ماندۀ آن می داند. به نظر شما اقبال و محدودیت های چنین رویکردی چه می تواند باشد؟<br /> <br /> <br /> <br /> مهدی خانباباتهرانی : حل بحران کنونی نیازمند دو طرف است : از یک طرف اپوزیسیون و از طرف دیگر خود حکومت ایران. آقایان خاتمی، کروبی و موسوی در کنار مردم معترض ایستاده اند. اما، از زمانی که ولی فقیه به راه اشتباه رفت، یعنی وقتی که او بعد از کودتای انتخاباتی حکومت محمود احمدی نژاد را تأئید کرد، چنین به نظر می رسد که او دیگر از راه رفته پا پس نمی کشد و می خواهد با استفاده از سرنیزه به وضعیت کنونی استمرار بخشد. <br /> <br /> <br /> <br /> من معتقدم که مطالبات سیاسی-اجتماعی مردم حذف کردنی نیست. رژیمی که از مدیریت بحران و حل آن درمانده باشد، راهی جز خداحافظی از قدرت ندارد. <br /> <br /> <br /> <br /> اراف ای : اگر خارج از نظام بدیل شایستۀ این نام نباشد، این فقدان، آقای شعله سعدی، جامعه را با چه بن بسست هایی روبرو خواهد کرد و آن را به کجا خواهد بُرد؟<br /> <br /> <br /> <br /> قاسم شعله سعدی : اگر تحولات و بحران جاری را با بحران هیجده تیر سال ٧٨ مقایسه کنیم، متوجه می شویم که روند اعتراض ها، روندی ارتقایی شده است. یعنی آن موقع، اعتراض دانشجویان به بسته شدن روزنامۀ سلام بود. اینبار اعتراض های گسترده به تقلبات انتخاباتی بسیار فراتر از چارچوب های گذشته رفته است. دلیلش هم این است که راه های قانونی برای برون رفت از بحران مسدود شده و موقعی که راه های قانونی بسته می شود، طبیعتاً معترضین به سمت راه های فراقانونی می روند و شعارهای کنونی جنبش که فراتر از نظام موجود را هدف دارند بارزترین مصداق این امر به شمار می روند. برای اولین بار تصاویر آقای خامنه ای در خیابان ها به زیر کشیده و از سوی معترضان لگدکوب شد. این یعنی رویارویی بخشی از جامعه با آقای خامنه ای که نماد نظام اسلامی است. با این تفاوت ها، در واقع ماهیت جنبش کنونی ساختار شکن شده است. وقتی که جنبش ساختارشکن شود، طرف اصلی جنبش می شود مردم و جامعه ایران، زیرا آقایان موسوی، کروبی و خاتمی می خواهند در چارچوب نظام موجود، اصلاحی – اگر امکانپذیر باشد – صورت بگیرد. <br /> <br /> <br /> <br /> از نتایج این تحول این است که جنبش اعتراضی موجود در فرآیندهای آینده اش رهبرانی از جنس خود انتخاب خواهد کرد. از دیگر سو، نه آقایان موسوی و کروبی می توانند – به فرض اینکه بخواهند – با حکومت سازش بکنند و نه حکومت حاضر به انجام سازشی با آنهاست. <br /> <br /> <br /> <br /> حکومت برای رفع بحران به راه حل نظامی متوسل شده و راه حل نظامی نمی تواند وقتی که یک بحران همگیر شد آن را مدیریت کرده یا حل بکند. <br /> <br /> <br /> <br /> از اینرو، من فکر میکنم که سیر صعودی بحران سیاسی همچنان ادامه خواهد یافت و در نتیجۀ آن ساختارها خواهند شکست و نوعی حالت انفجاری شکل خواهد گرفت، مگر آنکه مسئولان بتوانند زود هنگام وخامت اوضاع را درک کنند.<br /> <br /> <br /> <br /> یادمان نرفته است که در اواخر انقلاب ٥٧، شاه گفت : مردم صدای انقلاب شما را شنیدم. اما او دیر این صدا را شنیده بود. در همان انقلاب ٥٧ هم مطالبات اولیه مردم تغییر نظام نبود، کم کم به این سو تمایل پیدا کرد، وقتی که در واقع حکومت به خواسته های اولیه مردم بی توجه ماند...<br /> <br /> <br /> <br /> الان هم وضعیتی به وجود آمده که در آن نه آقای خامنه ای و نه نظام وی قادر به عقب نشینی نیستند. چون، هر نوع عقب نشینی به معنای دادن امتیازهای بعدی تلقی می شود که به هر حال نتیجۀ نهایی اش حذف خودشان خواهد بود. <br /> <br /> <br /> <br /> از طرف دیگر، رهبران اپوزیسیون هم نمی توانند کوتاه بیایند. چون کوتاه آمدن آنان به منزلۀ رودررویی شان با مردم است. بیانیه شماره ١٣ آقای موسوی یک ضربۀ بزرگی به خود او بود. زیرا، او در این بیانیه تأکید کرده بود، "جمهوری اسلامی نه یک کلمه بیشتر، نه یک کلمه کمتر" که این حرف در تقابل با شعار اصلی جنبش یعنی : "استقلال، آزادی، جمهوری ایرانی" است. <br /> <br /> <br /> <br /> اراف ای : آقای مهدی خانباباتهرانی، گویا با تحولی در ایران روبرو هستیم که در آن عاملین جنبش، یعنی مردم، جلوتر از رهبران شناخته شده اش هستند. پرسش این است که آیا این جنبش می تواند بحران تاریخی دیگر ایران را که به جایگاه سنت و شرع و نسبت اش با قدرت مربوط است حل کند؟<br /> <br /> <br /> <br /> مهدی خانباباتهرانی : این بحران تاریخی که ریشه در مشروطه دارد تا امروز به اشکال مختلف ادامه داشته و امروز نیز به نوع دیگر ادامه دارد. من برخلاف آقای شعله سعدی اعتقاد دارم که امکان سازش اصولی بین طرفین درگیر در ایران وجود دارد، مشروط به اینکه مسئولان کشور ما بفهمند که منافع و مصالح کشور مهمتر از حضور آنان در قدرت است. اپوزیسیون ایران می تواند این را در یک فرآیند درازمدت به مقامات در قدرت بفهماند و آنان را مجبور به عقب نشینی بکند. من معتقدم که تحمل ملت ایران هنوز به پایان نرسیده است و شکیبایی جوانان ایران برغم همۀ سرکوب ها ودیعه بسیار بزرگی است که باید آن را پاس بداریم و آرزو نکنیم که بحران جاری به رویارویی بیانجامد، زیرا در این صورت تمام هستی جامعه ما به خطر خواهد افتاد. چگونگی عبور از این مرحله در اصل مشروط به چگونگی عبور از بحران موجود به حاکمیت مردم است. فکر نمی کنم که آقای خامنه ای بتواند بیش از این در مقابل ارادۀ مردم مقاومت کند، مگر اینکه به قول آقای شعله سعدی هیچ اندیشه ای در سر نداشته باشد و جز ماندن در قدرت و به خون کشیدن جامعه به چیز دیگری فکر نکند... <br /> <br /> <br /> <br /> زمینه ها و زمانه ها<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-1703353583754103375?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-40264531732886184182001-10-05T17:38:00.001+03:302010-02-10T17:39:31.755+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> جمعی از دانشجویان درس ”‌مسائل سیاسی و اقتصادی نفت ایران“ در رشته علوم سیاسی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب صبح دوشنبه با آیت‌الله اکبر هاشمی رفسنجانی دیدار و برخی سئوالات خود درخصوص این درس را مطرح کردند.<br /> <br /> <br /> <br /> به گزارش ایلنا رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در این دیدار در پاسخ به سئوالی درخصوص رابطه جبهه ملی و آیت الله کاشانی پس از ملی شدن صنعت نفت، گفت: پیروزی ایران در ملی کردن صنعت نفت مدیون همکاری و هماهنگی آیت الله کاشانی و دکتر مصدق بود ولی پس از پیروزی به دلیل اختلافاتی که در نحوه اداره برخی مسائل بروز کرد دولت مصدق تضعیف و در نهایت به دلیل جدایی از آیت‌الله کاشانی سقوط کرد. در بررسی این موضوع نقش رابطه مسائل ملی با مذهب در قدرت سیاسی قابل رویت است.<br /> <br /> <br /> <br /> وی در پاسخ به سئوال دیگری درخصوص رابطه نفت و انرژی با قدرت، تاکید کرد: در عرصه بین‌المللی امروز نفت در کشورهای دارای تکنولوژی و پیشرفته ایجاد قدرت سیاسی مضاعف کرده است و آنها با اعمال مالیات‌های سنگین برای دولت‌های خود تولید هزاران محصول صنعتی از این ماده ارزشمند ایجاد درآمدی به مراتب بیش از کشورهای تولیدکننده می‌کنند.<br /> <br /> <br /> <br /> هاشمی رفسنجانی افزود: عمده کشورهای تولیدکنده نفت به دلیل عدم استفاده مطلوب از این ماده پر ارزش و نقش منفی سیاست‌های کشورهای استعمارگر در این کشورها، نتوانسته‌اند از این سرمایه ملی به نحو مطلوب در اداره کشور خود استفاده کنند و بهره اصل از این ماده را کشورهای پیشرفته می‌برند.<br /> <br /> <br /> <br /> رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در پاسخ به سئوالی درخصوص نحوه استفاده بهینه از درآمدهای نفتی تاکید دارد: مجمع تشخیص مصلحت نظام در سیاست‌های کلی که به تایید مقام معظم رهبری نیز رسید تعیین کرد تا هزینه جاری کشور ظرف ۱۰ سال از درآمدهای نفتی منقطع و از منابع مالی ناشی از نفت به عنوان یک سرمایه برای توسعه کشور استفاده کنیم.<br /> <br /> <br /> <br /> وی ادامه داد: عمل به این سیاست می‌تواند این ثروت عظیم را در اختیار توسعه و پیشرفت کشور قرار دهد و مسائل و مشکلات ناشی از استفاده غیربهینه از این ماده را حل کند که البته تاکنون این سیاست محقق نشده است.<br /> <br /> <br /> <br /> هاشمی رفسنجانی در جواب به پرسش دیگری درخصوص رابطه تحریم ایران با قیمت نفت در عرصه جهانی تاکید کرد: کشورهای سلطه‌گر اکنون از سرمایه‌گذاری در صنعت نفت ایران جلوگیری می‌کنند و این تحریم موذیانه، درآمد نفتی ایران را در سالیان آینده کاهش می‌دهد و آنها اگر بتوانند تولید نفت را در برخی کشورهای منطقه افزایش دهند شاید به دنبال تحریم خرید نفت ایران باشند و در غیر این صورت می‌تواند بر قیمت نفت تاثیر مضاعف گذارد که البته اقتصاد جهانی امروز تحمل چنین تحریمی را ندارد.<br /> <br /> <br /> <br /> رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در پاسخ به سئوالی درخصوص وجود رانت در صنعت نفت کشور گفت: در فضایی که تمرکز امور اقتصادی در دستان دولت باشد این رانت وجود دارد و راه حل موجود در دنیا این است که دولت سیاستگذار باشد و امور اقتصادی به مردم واگذار شود.<br /> <br /> <br /> <br /> وی تاکید کرد: در سیاست‌های کلی اصل ۴۴ که مجمع آن‌را تدوین و به تصویب مقام معظم رهبری رسید تعیین شد تا سالی ۲۰ درصد از فعالیت‌های اقتصادی دولت به مردم واگذار شود که در صورت اجرای صحیح این موضوع، می‌توانست ظرف ۵ سال فضای سالم و رقابتی در عرصه اقتصادی کشور با حضور مردم تبلور یابد.<br /> <br /> <br /> <br /> هاشمی رفسنجانی در پاسخ به این پرسش که علل اقتصادی و سیاسی واگرائی میان ایران و کشورهای حوزه خلیج فارس چیست؟ تاکید کرد: پیروزی انقلاب و تاثیر مردمی آن در منطقه، نگرانی‌هایی در برخی حاکمان این کشورها ایجاد کرد و کشورهای غربی نیز برای کاهش خطر رژیم صهیونیستی در افکار عمومی منطقه به این نگرانی‌ها دامن زدند.<br /> <br /> <br /> <br /> وی تصریح کرد: جنگ تحمیلی و حمایت برخی از این کشورها از رژیم بعث، روابط میان ایران و برخی این کشورها را دچار مشکل کرد که پس از جنگ در جهت همگاریی قدم‌های مثبتی برداشته و نتایج مطلوبی حاصل شد ولی اکنون شاهد روابط مطلوب و قابل قبول نیستیم.<br /> <br /> <br /> <br /> رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در پاسخ به سئوالی درخصوص تفسیر نظریه زوال دولت در دیدگاه ابن خلدون تاکید کرد: اکنون با وجود نظام‌های دمکراسی در دنیا و انعطاف‌پذیری این دولت‌ها در مقابل خواست و اراده مردم و تعیین دوره‌های زمانی در انتخاب روسای کشورها این نظریه معنا و مفهوم گذشته را ندارد.<br /> <br /> <br /> <br /> هاشمی رفسنجانی در پاسخ به پرسشی در خصوص دلیل عدم استفاده ایران از ذخایر نفت خزر گفت: استفاده از این ذخایر با توجه به عمق زیاد آب در این دریا نیاز به فن‌آوری پیشرفته دارد و ایران درخصوص دستیابی به این فن‌آوری‌ها قدم هایی را برداشته است که در حال تکمیل است.<br /> <br /> <br /> <br /> وی تلاش برای گرفتن سهم واقعی ایران از منابع عظیم ذخایر نفتی در این منطقه را پر اهمیت عنوان کرد و گفت با رایزنی و پیگیری می‌توانیم به حق خود در منابع نفتی موجود در این دریا دست یابیم.<br /> <br /> <br /> <br /> رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در پاسخ به سئوالی درخصوص رابطه معکوس افزایش درآمدهای نفتی و دمکراسی در کشورهای نفت‌خیز تاکید کرد: این موضوع در تاریخ بعضی از کشورهای نفتی اتفاق افتاده است و لزوما به این معنا نیست که همیشه این اتفاق خواهد افتاد.<br /> <br /> <br /> <br /> وی خاطر نشان کرد: ثروت نفت می‌تواند وجود داشته باشد ولی دولت‌ها همواره باید خود را نیازمند مردم و احزاب و همچنین نهادهای مردسالار ببینند.<br /> <br /> <br /> <br /> هاشمی رفسنجانی تصریح کرد: افزایش قیمت نفت در کشورهایی که سطح سواد سیاسی مردم بالا باشد و حقوق خود را مطالبه کنند تبدیل به عاملی برای پیشرفت و آبادانی خواهد شد.<br /> <br /> <br /> <br /> وی در پاسخ یکی از دانشجویان که در مورد نقش مرجعیت در فقه شیعه و اقدام اخیر جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در رد صلاحیت یک مرجع سئوال کرد، گفت: مرجعیت همواره به عنوان شخصیت‌های پرنفوذ و تاثیرگذار در عرصه دینی و سیاسی مردم حضور ارزشمند و غیرقابل انکار داشته‌اند ولی همیشه استقلال خود را حفظ کرده و غیروابسته به دولت‌ها و با اتکاء به مردم حضور داشته‌اند.<br /> <br /> <br /> <br /> هاشمی تاکید کرد:در مطالعه زندگی مراجع در تاریخ تشیع هیچ‌گاه مرجعی توسط جایی نصب یا عزل نشده بلکه مردم با تشخیص خود و پرداخت وجوهات فرد مناسب به عنوان مجتهد را انتخاب کرده‌اند</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-4026453173288618418?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-56420070873643321592001-10-05T17:37:00.000+03:302010-02-10T17:38:49.536+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> سه شنبه ۱۵ دی <br /> <br /> <br /> <br /> سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی به دنبال بیانیه قبلی خود که پس از وقایع تلخ روز عاشورا منتشر شد، بیانیه دیگری صادر کرد و طی آن همگان را به استقامت و پایداری خستگی ناپذیر و تحمل و مدارا و تمسک به روش های مسالمت آمیز و مدنی فراخواند.<br /> <br /> <br /> <br /> متن این بیانیه به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سازمان به این شرح است:<br /> <br /> <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> <br /> <br /> وَ لا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْیاءَهُم‏ وَ لا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها ذلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ وَ لا تَقْعُدُوا بِکُلِّ صِراطٍ تُوعِدُونَ وَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبیلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ تَبْغُونَها عِوَجاً وَ اذْکُرُوا إِذْ کُنْتُمْ قَلیلاً فَکَثَّرَکُمْ وَ انْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدینَ(اعراف: ۸۵-۸۶)<br /> <br /> <br /> <br /> از حقوق مردم مکاهید و در زمین پس از اصلاح آن تباهکارى مکنید. این براى شما بهتر است، اگر ایمان داشته باشید. از ارعاب و ترساندن مردم و بازداشتن مؤمنان به خداوند از پیمودن راه خدا و تحریف و کج جلوه دادن آن دست بدارید و به یاد آرید آنگاه که اندکى بودید پس شما را بسیار گردانید و بنگرید که سرانجام تباهکاران چگونه بود.<br /> <br /> <br /> <br /> ملت شریف ایران<br /> <br /> <br /> <br /> در روز عاشورای حسینی، حرمت ماه حرام به سادگی شکسته شد و بر اثر حمله و سرکوب عزاداری اعتراضی مردم در تهران و چند شهر بزرگ کشور دهها تن کشته و زخمی و صد ها تن دستگیر شدند. بلا فاصله پس از این فاجعه موج گسترده دستگیری ها آغاز شد و با انسداد کامل تمامی مجاری اطلاع رسانی مستقل،کلیه رسانه های رسمی و غیر رسمی در اختیار و طرفدار اقتدار گرایان حاکم تبلیغات سهمگین و بی سابقه ای را برای تغییر صورت مسئله و تحریف حقیقت آغاز کردند.<br /> <br /> <br /> <br /> در پی این فاجعه، تظاهرات حکومتی در محکومیت آن چه که شکستن حرمت روز عاشورا و اهانت به امام حسین نامیده شد، درحالی برگزار گردید که در قم و مشهد و شیراز و اصفهان و نجف آباد و …، حسینه ها و تکایا و مساجد هدف حمله و تخریب گسترده لباس شخصی ها واقع شد و عزاداران حسینی به جرم طرفداری از مرجعیت دینی و جنبش سبز مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.<br /> <br /> <br /> <br /> آنان در اهانت به روز عاشورا و ضرب و شتم مردم بیگناه به نام دفاع از اسلام و امام حتی حرمت مرجعیت دینی و بیت و خانواده امام را نیز نگاه نداشتند و با حمله به بیوت مراجع در قم و مشهد و حمله به حسینیه امام خمینی در جماران مردم را مورد ارعاب و ضرب و شتم قرار دادند تا میزان پایبندی خود را به دین و شرع و مقدسات و بدیهی ترین اصول انسانی آشکار سازند. دامنه این هتاکی تا آنجا ادامه یافت که خواستار خلع مراجع مسلم تقلید از مقام مرجعیت شدند. گویی که مرجعیت امتیازی در اختیار ایشان است که به هر کس که بخواهند بدهند و هرکسی را که نخواهند از آن محروم کنند.<br /> <br /> <br /> <br /> امروز بیش از آن که بیان جزئیات این حرمت شکنی ها و پرده دری ها اهمیت داشته باشد، اهداف و مقاصد نهفته در پس آن مهم و قابل توجه است.<br /> <br /> <br /> <br /> چند روز پیش از عاشورا آقای مهندس موسوی هشدار داد که ماجرایی از جنس کارناوال عصر عاشورا در حال شکل گیری است و خواستار هشیاری بیشتر مردم در این زمینه شد. آن پیش بینی در روز عاشورا با به خشونت کشاندن عزاداری اعتراضی و تبلیغات سهمگین و وارونه و یکسویه پس از آن توسط رسانه ملی و رسانه های در اختیار، به وقوع پیوست. آنان که از برپایی غائله پاره شدن عکس امام طرفی نبسته بودند، با کشتن و مجروح کردن دهها انسان بی گناه در ماه حرام کوشیدند مردم را به واکنش و برخورد فیزیکی و آشوب بکشانند تا با چند عکس و فیلم، نه برای ریخته شدن خون انسان ها و مجروح ساختن مردم در ماه حرام، بلکه برای یکی دو صحنه مشکوک صوت و کف، عزا و ماتم عمومی اعلام کنند و با تحریف صورت مسئله و فضاسازی های تبلیغاتی، زمینه های ذهنی لازم را برای برخوردهای خشونت بارتر آماده سازند.<br /> <br /> <br /> <br /> سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران ضمن تسلیت مضاعف به ملت ایران به مناسبت ماه محرم و فجایع روز عاشورا و جان باختن تعداد زیادی از هموطنانمان در تهران شهرستان ها ونیز اهانت به ساحت مرجعیت، لازم می داند بر نکات زیر تأکید کند:<br /> <br /> <br /> <br /> جنبش سبز جنبشی خودجوش برآمده از متن جامعه ایران با تمام خصوصیات و ویژگی های آن است. مهم ترین ویژگی های این جنبش سبز عبارت است از:<br /> <br /> <br /> <br /> ۱- این جنبش همانند جامعه ای که از آن سربرآورده ماهیتاً باورمند به دین و ارزش ها و تعالیم دینی است. این ویژگی را به روشنی می توان در چهره رهبران اصلی جنبش با سابقه دینداری و انقلابی و نیز در نمادها، گفتمان و شعارهای اصلی جنبش مشاهده کرد. رهبران جنبش سبز نه تنها هیچ تضادی میان دینداری و آزادی و برخورداری انسان ها از حقوق اساسی خود نمی بینند، بلکه دین را مدافع آزادی و کرامت انسان می دانند. ویژگی مذکور، خصوصاً حضور اقشار مذهبی درجنبش سبز و برخورداری آن از حمایت کانون های دینی درسطح مرجعیت، برخورد با این جنبش را برای اقتدارگرایانی که برای حفظ منافع و موقعیت خود نقاب دینداری و شریعتمداری به چهره زده اند، سخت دشوار ساخته است. این ویژگی اقتدارگرایان حاکم را که همواره با سوء استفاده از اعتقادات دینی جامعه، مخالفان خود را با برچسب بی دینی به آسانی از صحنه به در برده اند، به شدت عصبانی و نگران ساخته است. آنان به پشتوانه انحصار رسانه ای، در قدرت خویش در برخورد با حرکت هایی که با اعتقادات جامعه زاویه داشته باشد، هیچ تردیدی ندارند. نگرانی آن ها از این است که اکنون با حرکتی مواجه شده اند که از موضع دین ادعاهای متظاهرانه آنان را در حمایت از دین به چالش کشیده و ماهیت خودکامانه آنان را آشکار ساخته است. آثار نگرانی و عصبانیت اقتدار گرایان را می توان در حساسیت شدید آنان به رنگ سبز که برای ایرانیان مفهومی مذهبی و دینی دارد، و نیز شعارهای الله اکبر، یا حسین میرحسین و … به روشنی مشاهده کرد. آنان به خوبی در یافته اند برای شکست جنبش سبز راهی جز این ندارند که پیش از هرچیز این ویژگی را از جنبش بستانند. غائله پاره شدن عکس امام که البته بی نتیجه ماند برای ضربه زدن به همین نقطه قوت جنبش شکل گرفت و سناریوی رسوای کنونی نیز با هدف ایجاد تردید در اذهان عمومی و به خصوص اقشار سنتی نسبت به التزام جنبش به اعتقادات دینی در حال اجراست. بنابراین هرگونه حرکت و یا موضعی درجهت نفی و انکار التزام جنبش به اعتقادات دینی و یا تضعیف آن، خواسته یا ناخواسته در جهت تحقق اهداف اقتدارگرایان و آسیب پذیر کردن جنبش در برابر سناریوها و طرح های شیطنت آمیز و فتنه انگیز آنان عمل می کند.<br /> <br /> <br /> <br /> ۲- جنبش سبز بر محور تضاد آمریت و آزادی شکل گرفته است. خواسته اصلی و محوری جنبش نفی استبداد و تضمین حقوق شهروندی و آزادی های اساسی ملت مصرح در قانون اساسی است. لایه ها و اقشار مختلف اجتماعی با گرایش ها و مطالبات مختلف با توافق بر خواسته مشترک و حداقلی نفی مناسبات آمرانه و احترام به آزادی و حقوق شهروندی این جنبش را شکل داده اند. اقتدارگرایان حاکم می کوشند با دمیدن در تضادهای فرعی و یا تصنعی نظیر تضاد دینداری و بی دینی، استقلال و وابستگی، دینداری و آزادی، آزادی و امنیت و … افکار عمومی جامعه را از این محور و مطالبه اصلی منحرف ساخته و نیروهای فعال در جنبش رابه تضادهای فرع و یا تصنعی مشغول کنند. بنابراین هرگونه تحرکی به نام جنبش سبز که با طرح مسائل فرعی، مطالبه اصلی آن را تحت الشعاع قرار دهد و موجب انحراف افکار عمومی و و تفرق انرژی جنبش از این خواسته اصلی شود آگاهانه یا نا آگاهانه در خدمت تقویت مواضع اقتدارگرایان حاکم عمل می کند.<br /> <br /> <br /> <br /> ۳- جنبش سبز، جنبشی ملی و استقلال خواه است. هیچ تضادی میان آزادی خواهی و استقلال طلبی و التزام به منافع و هویت ملی خود نمی بیند. اصرار و پایفشاری جنبش سبز بر نفی استبداد و استیفای حقوق اساسی ملت مصرح در قانون اساسی، موجب بی توجهی و کاهش حساسیت جنبش به مرزهای منافع و مصالح ملی نمی شود. جنبش سبز در پی گیری مطالبات و آرمان های خود بر پاهای خویش ایستاده است و هیچ چشمداشتی به یاری و حمایت بیگانه ندارد، بنابراین متهم کردن جنبش به همراهی و همکاری بیگانگان یک اتهام رسوا است. بیگانگانی که با یک دلار بالا و پایین شدن قیمت نفت مواضعشان به سادگی می تواند تغییر کند، اگر قرار باشد در این میان با طرفی زد و بند کنند با کسانی زد و بند می کنند که نفت را در اختیار دارند نه با آنان که جز مطالبات مشروع و حق طلبانه و آرمان های الهی و انسانی چیزی در دستان خود ندارد. اقتدارگرایانی که خود برای رابطه با بیگانگان به هر اقدامی دست زده و به هر تحقیر و تنازلی تن داده اند اکنون می کوشند، اتهام همکاری و همراهی با بیگانگان را متوجه جنبش کنند. حفظ حساسیت های ملی و استقلال طلبانه در شعارها و نمادها، بی تردید اقتدارگرایان را در تحقق این خواسته ناکام خواهد ساخت.<br /> <br /> <br /> <br /> ۴- یکی از مهم ترین ویژگی های جنبش سبز ملت ایران، مطالبات مشخص، متواضعانه، ملموس و قابل دستیابی آن است. آقایان موسوی، کروبی و خاتمی با درکی عمیق از تجارب تاریخی است که اجرای بی تنازل قانون اساسی و تأمین حقوق شهروندی و آزادی های سیاسی، اجتماعی ملت، مصرح در قانون اساسی، آزادی بی قید و شرط زندانیان سیاسی، اصلاح قانون انتخابات، تضمین برگزاری انتخاباتی آزاد، و دلجویی و جلب رضایت آسیب دیدگان حوادث اخیر را به عنوان اصلی ترین خواسته جنبش اعلام کرده اند. این ویژگی، جنبش سبز را از شورش ها و اغتشاشات کور و بی هدف از یک سو و حرکت های دارای اهداف ایده آلیستی و دست نیافتنی بیگانه با واقعیات و به سرعت مستهلک شونده از سویی دیگر، متمایز می سازد. مطالبات جنبش سبز با ویژگی های فوق نقطه مشترک وکانون وفاق تمامی گرایش ها و اقشار اجتماعی بوده و برای جامعه قابل فهم و ملموس است. دقیقاً به همین علت است که جنبش سبز از ظرفیت زیادی برای جلب همدلی و همراهی همگان حتی بدنه مخالفان عنود خویش برخوردار است. اقتدارگرایان حاکم این ویژگی را به روشنی در یافته اند و از آن جا که به علت گرایش های تمامت خواهانه و انحصار طلبانه خود قادر به پاسخگویی به این مطالبات نیستند، به پشتوانه انحصار رسانه ای می کوشند تا اصل انتساب این مطالبات به جنبش سبز را انکار و طرفداران جنبش سبز را به هرج و مرج طلبی و افراطی گری متهم سازند.<br /> <br /> <br /> <br /> ۵- جنبش سبز جنبشی مدنی،اصلاحی با گفتمان مسالمت آمیز است. جنبش سبز در واقع صورت اجتماعی شده حرکت اصلاحی است و ماهیتاً خصلتی اصلاحی دارد. رمز موفقیت جنبش در اهداف اصلاحی و گفتمان و روش های مسالمت آمیزی است که برای تحقق اهداف خود برگزیده است. منطق جنبش سبز منطق حذف و نفی و یا برد و باخت نیست. جنبش سبز بیش از هر چیز به نهادینه شدن مبانی و اصولی عقلانی می اندیشد که همگان با تن دادن بدان از آزادی و حقوق برابر بهره مند باشند. قدرت و بالندگی جنبش سبز را باید در راهپیمایی سه میلیونی سکوت دید، نه در برخوردهای فیزیکی خیابانی. جنبش سبز آن گاه تحسین و احترام و اعجاب همگان را برانگیخت و اقتدارگرایان را به وحشت انداخت که سه میلیون انسان بدون کمترین تنش و تشنج و یا تخریب و خشونت و یا شعارها و فریادهای کینه توزانه روان پریشانه با سکوت، ساعت ها در خیابان ها حضور یافتند و تنها جمله «رأی من کجاست» این سکوت را می شکست. این ویژگی ها، اقتدارگرایان را در برخورد با جنبش سبز به شدت نگران و گرفتار تضاد و دوگانگی کرده است. آنان می دانند حربه خشونت و سرکوب در برخورد با یک جنبش اجتماعی مسالمت آمیز، قانونی و ضد خشونت نه تنها بی اثر است، بلکه چه در سطح داخلی و چه در سطح جهانی کارکردی معکوس داشته و به جنبش صبغه ای مظلومانه می بخشد و به این ترتیب نقطه قوت دیگری را برای جنبش فراهم می اورد. باید به این حقیقت توجه داشت رمز ماندگاری نهضت حسینی نه در جنبه های نظامی بلکه در ویژگی حق طلبانه توام با مظلومیت این نهضت نهفته است. تمسک به خشونت صرفنظر از این که با ماهیت جنبش سبز و مشی اصلاحی آن تعارض دارد، خواسته و مطلوب اقتدار گرایان است و دست ایشان را در توسل به سرکوب شدید تر و خشونت عریان باز می گذارد. فرایند انحرافی عبور از گفتمان مسالمت آمیز به گفتمان خشونت و افراطی گری نه تنها به سود جنبش سبز نیست بلکه به اقتدارگرایان این امکان را می دهد تا به پشتوانه انحصار رسانه ای و تبلیغات سهمگین و یک جانبه خود، بخش هایی از جامعه را نسبت به ادامه همراهی با جنبش دچار تردید کنند. علاوه براین بسط و گسترش خشونت، به اقتدارگرایان کمک می کند تا تضاد آمریت و آزادی را به تضاد کاذب امنیت و آزادی تبدیل کرده، جامعه را برسر دوراهی انتخاب میان امنیت و آزادی قرار دهد. بی دلیل نیست که اقتدارگرایان حتی به قیمت ضعیف نشان دادن خود در حفظ امنیت جامعه حاضر می شوند منافقین مرده را از گور درآورند و با تبلیغ همراهی و ارتباط آن ها با جنبش سبز قتل و ترور و آتش سوزی ها و اغتشاش هایی را که ماهیتی روشن دارند به ایشان نسبت دهند. به راستی میان یک جنبش مدنی مسالمت آمیز که خواهان اجرای بی تنازل قانون اساسی است با یک فرقه خشن و کینه توز که دستش به خون عزیزترین فرزندان این کشور آغشته است، چه نسبتی وجود دارد و این تشابه سازی های رسوا با چه هدفی صورت می گیرد؟تجربه تاریخی روشن ملت ایران بیانگر این واقعیت است که استبداد طلبان همواره برای منصرف ساختن جامعه از مطالبه حقوق و آزادی های مشروع خویش و وادار ساختن آنان به اطاعت و تمکین، به دو حربه دین و امنیت متوسل شده اند. آنان همواره با دامن زدن به هرج و مرج و ناامنی و کشتار و سوء قصد های مشکوک کوشیده اند جامعه را در پیگیری مطالبات آزادیخواهانه خود دچار تردید کنند. اگر اقتدارگرایان در القای این تضاد موفق شوند آنگاه انتخاب جامعه از پیش روشن خواهد بود. بنابراین هرگونه تشویق به مقابله به مثل در برابر اقدامات خشونت بار و سرکوب گرانه اقتدارگرایان و در نتیجه ایجاد احساس ناامنی و نگرانی درجامعه، نقش آفرینی و بازیگری در سناریویی است که آنان طراحی و کارگردانی می کنند. رمز بالندگی و موفقیت جنبش سبز حفظ ویژگی های مظلومیت، حق طلبی، تعهد به ارزش های دینی و ملی به عنوان ماهیت اصلی خود و باطل السحر خناسان اقتدارگرایی است که برای منافع خود تمسک به هر دروغ و تزویری را مشروع و موجه می دانند. اگر این آگاهی و هشیاری در فعالان و بدنه جنبش سبز نهادینه شود، چیزی جز بالندگی، گسترش، فراگیری و تقویت امید به آینده در انتظار جنبش نخواهد بود.<br /> <br /> <br /> <br /> برای درک اهمیت و صحت نکات فوق نیازی به استدلال ها و بحث های پیچیده نیست، مشاهده تجارب ارزشمند ماه های گذشته ونیز آن چه که در روزهای کنونی شاهد هستیم بهترین شاهد و دلیل بر درستی نکات مذکور است. براساس شواهد و قرائن موجود ستاد عملیات روانی اقتدارگرایان حاکم، گروه هایی رابرای جهت دادن اعتراضات به سوی شعارهای انحرافی نظیر شعارهای ضد نظام، و سلطنت طلبانه و نیز تشویق تظاهر کنندگان به درگیری های فیزیکی آماده کرده است. آنان در برخی از طراحی های خود موفق بوده و البته در برخی دیگر ناکام مانده اند. برخی از شعارهای طراحی شده ایشان علیه امام، انقلاب و اصل نظام و یا در دفاع از سلطنت طلبان با بی اعتنایی مردم روبرو شده است. در عین حال آنان بعضاً در تحریک و تشویق بخش کوچکی از جوانان خشمگین از خشونت عریان و سرکوب، و وادار ساختن ایشان به واکنش های خشن و شعارهای عکس العملی تا حدودی موفق عمل کرده اند.<br /> <br /> <br /> <br /> در چنین شرایطی هشیاری و آگاهی در حفظ و حراست از مرزهای هویتی و خط مشی و اهداف و مطالبات راستین جنبش سبز امری ضروری و حیاتی است. در صورت تقویت این هوشیاری و آگاهی می توان مطمئن بود که خشونت اقتدارگرایان حاکم به حربه ای علیه ایشان بدل خواهد شد. اقتدارگرایان تنها در گرد و غبار و غوغای ساختگی ناشی ازبرخی مظاهر خشونت طلبانه است که قادر خواهند بود فجایع و جنایات انجام شده را تحت الشعاع قرار داده، پنهان سازند. در غیر این صورت کسانی که ظرف چند ساعت یک تیم منافقین را شناسایی و پشت دوربین تلویزیون می نشانند، چگونه می توانند ادعا کنند که افراد ناشناسی که هرگز شناخته نخواهند شد روز روشن مردم را در خیابان ها به گلوله می بندند و یا با خود رو زیر می گیرند و در عین حال انتظار داشته باشند مردم این ادعا های سخیف را باور کنند؟ تنها در فضایی غبار آلود و پرتنش و سراسر حادثه و خشونت است که می توان امید داشت این واقعیات تلخ و نیز موج گسترده و غیر قانونی دستگیری رهبران و فعالان سیاسی تحت الشعاع مسائل بزرگنمایی شده کمرنگ یا به فراموشی سپرده شود.<br /> <br /> <br /> <br /> سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران تأکید می کند رمز موفقیت جامعه آگاه ایران در دستیابی به مطالبات مشروع و قانونی خویش استقامت و پایداری خستگی ناپذیر و تحمل و مدارا و تمسک به روش های مسالمت آمیز و مدنی است. هرگونه شتابزدگی و انتظار تحقق زود رس مطالبات، خواه ناخواه زمینه استقبال از افراطی گری و گرفتار آمدن به نقشه های شیطانی را فراهم آورده نهایتاً به یأس و سرخوردگی جامعه از پیگیری مطالبات خویش خواهد انجامید.<br /> <br /> <br /> <br /> سازمان دستگیری های گسترده و غیرقانونی دانشجویان، روزنامه نگاران و فعالان سیاسی را محکوم کرده اطمینان دارد این گونه اقدامات نه تنها هرگز قادر به متوقف ساختن یک جنبش خود جوش و گسترده مدنی نخواهد بود بلکه با ایجاد نارضایتی بیشتر در اقشار مختلف اجتماعی به تقویت آن خواهد انجامید.<br /> <br /> <br /> <br /> سازمان همچنین ضمن محکوم کردن مجدد اقدام اقتدارگرایان در کشتار و اعمال خشونت عریان و بی سابقه علیه مردم در روز عاشورا و شکست حرمت ماه حرام، همگان را به هوشیاری و آگاهی در مقابل فتنه گری ها و شیطنت های اقتدارگرایان و حساسیت و توجه بیش از پیش به رفتارهای افراطی به دور از درایت و عقلانیت فرا می خواند. <br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-5642007087364332159?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-41829282997293616252001-10-05T17:36:00.000+03:302010-02-10T17:37:29.898+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> خبری که تکذیب شد؛ اما چرا ایرانا آن را منتشر کرده بود؟ایرنا از حصر خانگی میرحسین موسوی و مهدی کروبی خبر داد <br /> <br /> جنبش راه سبز (جرس): خبرگزاری دولتی ایرنا از انتقال میرحسین موسوی و مهدی کروبی به یکی از شهرک های کلارآباد مازندارن توسط اعضا اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات خبر داده است. این در حالیست که براساس پی گیریهای خبرنگار جرس چنین موضوعی تاکنون صحت ندارد و کذب محض است.<br /> <br /> بولتن داخلی ویژه خبرگزاری دولتی ایرنا ادعا کرده است : اعضاء اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات پس از جمع بندی شرایط حفاظتی موسوی و کروبی که به دلیل شعله ور شدن آتش خشم مردم تهران از اعمال آن دو از وضعیت قرمز عبور کرده بود ، با هدف حفاظت از جان موسوی و کروبی ، آنان را در یکی از شهرکهای کلارآباد مازندران پناه دادند.<br /> <br /> خبرگزاری دولت به نقل از یک منبع آگاه مدعی شده است: در حال حاضر موسوی و کروبی تحت کنترل شدید نیروهای وزارت اطلاعات و سپاه بوده و در کلارآباد مستقر هستند.<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-4182928299729361625?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-46613448756519346522001-10-05T17:33:00.000+03:302010-02-10T17:36:41.990+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> منبع: اینسایدآف ایران<br /> <br /> <br /> <br /> جمعی از روشنفکران و فعالان سیاسی ایرانی خارج از کشور مطالبات "مرحله اول" جنبش اعتراضی را در ده بند بیان کرده اند.این بیانیه که به امضای عبدالکریم سروش، عبدالعلی بازرگان، محسن کدیور، اکبر گنجی و عطاالله مهاجرانی رسیده است خواستار استعفای محمود احمدی نژاد از ریاست جمهوری، برگزاری انتخابات مجدد و لغو نظارت استصوابی شده است. <br /> <br /> <br /> <br /> شش ماه پیش میلیون ها نفراز مردم ایران به خیابان ها آمدند تا حق پایمال شده خود در انتخابات خیانت آلود را مطالبه کنند و به تحقیر و توهین مستمر ملت توسط حکومت اعتراض نمایند. دستگاه های امنیتی و نظامی به این مطالبات آرام و مسالمت آمیز، با خشونت و قساوت پاسخ دادند و کوشیدند از حضورمردم در فضای عمومی جلوگیری کنند و جنبش سبز را مرتبط با کشورهای بیگانه و سیاست دولت های غربی معرفی کنند.<br /> <br /> <br /> <br /> تمامیت طلبان تصور می کردند با سرکوب خونین این قیام قانونی، می توان حرکت اعتراضی مردم را همچون گذشته متوقف کرد، اما به رغم همه محاسبات، آتش آگاهی افروخته تر و آهنگ اصلاحات رساتر شد وجنبش را روز به روز بالنده تر و بارورتر ساخت.<br /> <br /> <br /> <br /> درگذشت فقیه عالیقدر آیت الله منتظری که در پنج دهه گذشته، به خصوص شش ماهه اخیراز حقوق اساسی ملت دفاعی جانانه کرده بود و اینک در حساس ترین شرایط آنان را ترک می کرد، چون "رهبر معنوی جنبش" درخشید و جان تازه ای به جنبش بخشید و ظلم هائی که بر او رفته بود زبانه های خشم ملت را در آستانه ماه محرم، ماه حق طلبی و قیام علیه استبداد و ستم، بلندتر کرد. اعتراضات مردم، طبق سنت طولانی تاریخ در فرهنگ تشیع، در روز عاشورا به اوج خود رسید و ملت آگاه با درس گرفتن از پیام حسینی ظلم زمانه را نشانه گرفت.<br /> <br /> <br /> <br /> استبداد دینی که مشروعیت خود را با خشونت و کشتار مردم در روز عاشورا پاک از دست داده بود، از ترفندی نخ نما شده برای تحریک احساسات دینی مردم استفاده کرد و به کمک صدا و سیمای دولتی و بسیج همه نیروهای تحت فرمان کوشید صحنه قیام را وارونه کرده جنبش سبز را متهم به توهین به مقدسات و انکار اعتقادات دینی نماید و با آماج حمله قرار دادن رهبران و چهره های شاخص جنبش سبز و دستگیری احتمالی آنان، این حرکت را به گمان خود به کلی خاموش سازد.<br /> <br /> <br /> <br /> پوشیده نیست که بخشهای ا فراطی حاکمیت ایران به این دلیل به خونریزی و خشونت متوسل می شوند که خود را فاقد پایگاه وسیع اجتماعی و آینده امن می دانند. آنها می خواهند رویارویی نهایی و"روز واقعه "را تسریع کنند تا هم نیروهای مردد درون حاکمیت را در مقابل عمل انجام شده قرار دهند، هم نیروی عظیم مردمی و خواستاران دموکراسی و حقوق مدنی و سیاسی را به شورشیانی خشونت ورز تقلیل دهند .<br /> <br /> <br /> <br /> عملکرد این رژیم، اقشار بسیار متنوعی از جوانان، زنان، گروه های قومی و مذهبی، روشنفکران، روحانیون، دانشگاهیان، کارگران و فعالان سیاسی را به شدت آزرده کرده است. گفتمان "توطئه دشمن" که ولیّ جائر در طول 20 سال گذشته ترویج و از طریق آن دشمن سازی و ایجاد تفرقه میان ملت می کند (مثل: مطبوعات پایگاه دشمن اند، روشنفکران مزدوران دشمن اند، جنبش سبز توطئه رنگی دشمنان برای براندازی است)، بخش عظیمی از ملت را به جبهه ی دشمن تبدیل کرده که سازمان های سرکوب باید تکلیف آنان را یکسره کنند.<br /> <br /> <br /> <br /> کینه و نفرتی که در سی سال گذشته در سطوح مختلف جامعه انباشته شده، بسیار عمیق و ریشه دار است. این نارضایتی ژرف توان تخریبی عظیمی دارد که در صورت فوران، موج گسترده ای از خشونت را در سطوح مختلف جامعه ایران دامن خواهد زد.<br /> <br /> <br /> <br /> افراطیون حاکم بر دستگاه های سرکوب، تعلق خاطری به ایران ندارند و نگران ریخته شدن خون هزاران ایرانی هم نیستند. آن ها به اقلیت بسیار محدودی ازجامعه ی ایران اتکا دارند و تنها ضامن بقای شان اسلحه، شکنجه و ارعاب مردم است. تخصص آن ها خشونت است و خشونت را به مهمترین ابزار نزاع های سیاسی تبدیل کرده اند.<br /> <br /> <br /> <br /> خشم وخشونتی که امروز شاهد آنیم، اگر به زبان اصلی سیاست در ایران تبدیل شود، عقلانیت و دموکراسی و تحقق آزادی های مدنی و سیاسی را به حاشیه خواهد راند. زمامداران خودکامه البته کوشش میکنند خشونت را به تظاهرات مسالمت آمیز و پرشکوه میلیون ها ایرانی آزادیخواه تزریق کنند تا چهره دموکراتیک جنبش مخدوش شود، ولی ملت نباید فریب خورده و وارد بازی سازمان های نظامی امنیتی شود.<br /> <br /> <br /> <br /> جنبش سبز ایران در لحظه ی حساس کنونی به طرح مطالبات مشخص و مقدور، طولانی کردن فرآیند اعتراض و جلب مشارکت گسترده اقشار متنوع جامعه در تعیین سرنوشت خود نیاز دارد.<br /> <br /> <br /> <br /> این جنبش به عنوان جریانی که نگران آینده ی کشور و سرنوشت آن است ، باید برتری اخلاقی خود را بر زورگویان و شکنجه گران، همان طور که تاکنون نشان داده، ادامه دهد. در این شرایط وظیفه ی مردم آگاه، جوانان فداکار و نیروهای سیاسی، ترسیم مسیر آینده ی جنبش و تدوین خواست های مشخص سیاسی است تا مدارا و مسالمت را جایگزین خشونت تحمیل شده از سوی سرکوبگران کند.<br /> <br /> <br /> <br /> هموطنان گرامی،<br /> <br /> <br /> <br /> جنبش سبز ایران مدافع تمامیت ارضی ایران، مخالف حمله ی نظامی به کشور، مخالف دخالت بیگانگان در تعیین سرنوشت مردم ایران و نگران تحریمهای اقتصادی زیانمند به حال ملت ایران است. این جنبش، مسالمت آمیز و ضد خشونت است. نزاع جنبش با اقتدارگرایان، نزاع بر سر رعایت حقوق بشر و گردن نهادن به خواست های دموکراتیک مردم، تحقق جامعه مدنی، مدارا دینی، به رسمیت شناختن تکثر و تنوع در فضای سیاسی کشور و بالاخره نفی ولایت جائر است.<br /> <br /> <br /> <br /> ما به عنوان بخش کوچکی از جنبش سبز سراسری مردم ایران بر این باوریم که در مرحله ی کنونی مهمترین مطالبات جنبش را می توان به قرار زیر اعلام و بر مبنای آن تحرک آینده ی جنبش و مناسبات آن با حاکمیت را تنظیم کرد. بخشی از این خواسته ها را آقای میر حسین موسوی در بیانیه هفدهم خود آورده است که با توجه به تنگناهای سیاسی داخل کشور جنبه حد اقلی دارد. ما ضمن حمایت کامل از مواضع رهبران جنبش در داخل کشور (موسوی، کروبی و خاتمی) روایت خود را از خواسته های بهینه جنبش سبز مردم ایران در این مرحله به شرح ذیل اعلام می کنیم:<br /> <br /> <br /> <br /> 1- استعفای آقای محمود احمدی نژاد و برگزاری مجدد انتخابات ریاست جمهوری تحت نظارت نهادهای بی طرف، لغو نظارت استصوابی، تشکیل کمیسیون مستقل انتخابات با شرکت نمایندگان مخالفان و معترضان به منظور تدوین ضوابط برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه.<br /> <br /> <br /> <br /> 2- آزادی کلیه ی زندانیان سیاسی و عقیدتی و بررسی شکایات موارد مربوط به آزار، شکنجه و کشتار معترضان در ماه های اخیر در دادگاه های علنی با حضور هیأت منصفه و برخورداری از وکیل غیر تحمیلی؛ و جبران خسارات وارده به قربانیان سرکوب های اخیر و خانواده ی آنان.<br /> <br /> <br /> <br /> 3- آزادی کلیه رسانه ها اعم از مطبوعات و رسانه های صوتی تصویری و مجازی، رفع سانسور و توقیف از کلیه ی نشریات توقیف شده، گسترش کانالهای تلویزیونی غیردولتی و ماهواره ای، رفع فیلترینگ از اینترنت، امکان دسترسی آسان به رسانه های فوق الذکر، تصفیه رادیو وتلویزیون از دروغ پردازان و تشنج آفرینان.<br /> <br /> <br /> <br /> 4- به رسمیت شناختن حق فعالیت قانونی احزاب سیاسی، جنبش دانشجوئی و زنان،NGO ها و نهادهای مدنی، اتحادیه های مستقل کارگران و کارمندان، و حق تجمعات اعتراضی مسالمت آمیز مطابق اصل 27 قانون اساسی.<br /> <br /> <br /> <br /> 5- استقلال دانشگاهها، سپردن امور دانشگاهها به شیوه دموکراتیک به دست دانشگاهیان، خروج نیروهای نظامی و شبه نظامی از دانشگاه ها و انحلال شورای غیرقانونی عالی انقلاب فرهنگی.<br /> <br /> <br /> <br /> 6.محاکمه عاجل شکنجه گران، قاتلان، آمران و عاملان جنایات گذشته بویژه چند ماه اخیر.<br /> <br /> <br /> <br /> 7.استقلال قوه قضائیه از طریق انتخابی کردن ریاست آن، انحلال دادگاههای ویژه غیرقانونی، تصفیه قوه قضائیه از قضات ناعادل و گوش بفرمان، برحذرداشتن مقامات قضائی از ایراد خطابه های سیاسی و اجرای منویات مقامات مافوق (دادگاههای فرمایشی) بجای اجرای بیطرفانه و عادلانه قانون.<br /> <br /> <br /> <br /> 8. خروج نیروهای نظامی انتظامی امنیتی از قلمرو سیاست و اقتصاد و فرهنگ، و اکتفا به وظایف حرفه ای.<br /> <br /> <br /> <br /> 9. رعایت استقلال اقتصادی و سیاسی حوزه های علمیه و دولتی نشدن روحانیت. استخدام نکردن تریبون نمازهای جمعه برای صدور احکام خلاف شرع و قانون (از قبیل محارب، مفسد فی الارض، مرتد و باغی).<br /> <br /> <br /> <br /> 10. انتخابی کردن، نقدپذیر و پاسخگو کردن همه متصدیان رده اول کشور ومحدود کردن دوره تصدی آنان.<br /> <br /> <br /> <br /> نپذیرفتن این خواستهای بهینه جنبش سبز، و افزودن سرکوب و ارعاب نه تنها ما را از بحران عبور نخواهد داد، بلکه ایران را در بحران عمیق تری فرو خواهد برد، و تبعات سهمگینی از پی خواهد آورد، که مسئولیتش با "صاحب ولایت مطلقه" است.<br /> <br /> <br /> <br /> سیزدهم دی ماه 1388، سوم ژانویه 2010<br /> <br /> <br /> <br /> عبدالعلی بازرگان، عبدالکریم سروش، اکبر گنجی، محسن کدیور، سید عطاء الله مهاجرانی<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-4661344875651934652?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-15843973768561818362001-10-03T17:32:00.001+03:302010-02-10T17:33:16.752+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> شنبه ۲ ژانویهٔ ۲۰۱۰<br /> <br /> به نام خدا <br /> <br /> تجربه‌های تاریخی‌مان را فراموش نکنیم <br /> <br /> <br /> <br /> خدمت همه هموطنانم در خارج از کشور سلام و عرض ارادت و برای همه آرزوی سلامت و موفقیت روزافزون دارم. ای کاش شرایطی فراهم بود که شما سرمایه های ملی کشور همه توان، انرژی و سرمایه مادی و معنویتان را برای همین مرز و بوم و مردم رنجکشیدهاش صرف میکردید. اما همین که بسیاریتان علیرغم مهاجرت در سالهای دور یا نزدیک، هم چنان درد وطن و مردم دارید و سرنوشت و حوادث ایران را دنبال میکنید باعث خوشحالی و تقدیر است. آنچه برادر پیرتان را وادار به نوشتن این سطور می‌کند شرایط خاصی است که در آن به سر می‌بریم و به علت تحت فشار بودن و آزاد نبودن رسانه‌های داخلی، شما هموطنان خارج از کشور، هر یک کم و بیش، نقش مهمی در اطلاع‌رسانی و احیانا طرح و بازگویی تحلیل‌هایتان از طریق رسانه‌های خارجی دارید. <br /> <br /> در همین رابطه، بی‌هیچ مقدمه‌ای ذکر دو نکته را ضروری می‌دانم. از بنده هم بپذیرید که اگر حرفی می‌زنم، همان طور که به آقای خاتمی نیز عرض کرده‌ام اولویت اولم «ایران» است نه مسئله نظام و حاکمیت غالب. بنده هم سال‌ها و شاید ماه‌های آخر عمرم را طی می‌کنم و دیگر شائبه رد یا حفظ قدرت بنا به مصلحت‌های فردی و احیانا قدرت‌طلبانه برایم منتفی است. اما آن دو نکته: <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> الف – با توجه به وضعیت خاصی که کشور ما در آن به سر می‌برد و پس از انتخابات پرمسئله آن یک جنبش اعتراضی از مردم و نخبگان ناراضی و معترض بر نتایج انتخابات (و هم چنین اوضاع مملکت و رفتارها و سیاست‌های حاکمیت، به ویژه در چند ساله اخیر)، شکل گرفته است؛ اینک بیم و امیدهایی بر سر راه این حرکت قرار دارد. یکی از آنها سوق یافتن این حرکت مدنی و مسالمت‌آمیز به سمت تندی و خشونت است. در این مورد کلیه افراد باتجربه و علاقه‌مندان به مردم و وطن ابراز هشدار و نگرانی کرده‌اند. از شماها نیز همین توقع می‌رود. بنده بارها گفته‌ام که در این مسئله حاکمیت و جناح غالب متجاوز اصلی است و در طول تاریخ هم همیشه این حاکمیت‌های استبدادی هستند که مردم و جنبش‌های مردمی را به صورت واکنشی به سمت تند و رادیکالیزه شدن پیش می‌رانند. این مسئله در همه جای دنیا مصداق دارد. <br /> <br /> <br /> <br /> الان هم متأسفانه آقایان سخت ایستاده‌اند و حاضر نیستند این جنبش خودجوش مردمی را به رسمیت بشناسند و یا در برابر آن مصلحت‌اندیشی کنند و اگر دل‌شان به حال ایران نمی‌سوزد لااقل به حال بقای حاکمیت‌ خود بسوزد. بنابراین فعلا از این که آن جناح به حرف‌های معقول و مشفقانه گوش دهد، مأیوسیم. اما از این طرف انتظار می‌رود که به نصایح و هشدارها توجه کنند. هر گونه حرکت جنبش فعلی، به سمت خشونت به ضرر ایران، مردمان آن و خود جنبش سبز است. چرا که وقتی حرکت خشونت‌آمیز شود، جناح غالب و قاهر دست بالا را خواهد داشت و آنها برنده بازی خشونت خواهند بود. به علاوه آنکه آنها بهانه‌ها و دستاویزهایی دست‌شان می‌افتد تا بتوانند علیه جنبش مردم سمپاشی کنند و صف در هم ریخته خود را (چه در بین روحانیون و مراجع و چه در بین اصول‌گرایان منتقد و ناراضی و چه برخی مردم سنتی مذهبی) متحد و منسجم سازند. این امر باعث انسجام طرف مقابل و برعکس ایجاد تشتت و اختلاف در صف جنبش که بخش اعظمی از آن مخالف تندروی هستند خواهد شد. اما بالاتر از آن، بر فرض خشونت به پیروزی هم منجر شود، تجربه تاریخ جهان و خود ایران نشان داده است که خشونت عواقب مثبتی ندارد و آنها که با خشونت پیروز می‌شوند خود وقتی حاکم می‌شوند دست به سرکوب و خشونت و حذف مخالفان و منتقدان می‌زنند و این دور باطل هم‌چنان ادامه پیدا می‌کند. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> این نکته را هم بیفزایم که افراد و جناح‌های تندرو در حاکمیت اکنون خود طالب خشونت‌آمیز شدن اعتراضات هستند تا راحت‌تر بتوانند آن را سرکوب کنند. آنها با تحلیل‌های ساده‌انگارانه‌ای فکر می‌کنند اکثر مردم بینابینی و بی‌طرف‌اند و یک اقلیت طرفدار حکومت و یک اقلیت کوچک‌تر معارض و مبارز با آن‌اند. و آنها باید با اعمال خشونت نگذارند آن اکثریت وسیع بینابینی به این‌ها بپیوندند. دوستان عزیز پا در تله خشونت افراطیون سرکوب‌گر نگذارید. عده‌ای از نظامی‌ها، مثل پزشکان جراحی‌اند که عادت کرده‌اند که برای هر بیماری راه حل جراحی دهند. آنها الان دارند همین نسخه را برای برخورد با مردم معترض می‌پیچند. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ب – نکته دوم هم این است که اینک نباید به هیچ وجه به شبیه‌سازی حوادث کنونی ایران با دوران انقلاب پرداخت. افراد آگاه و ناظران باتجربه و عمق‌نگر به خوبی می‌دانند که الان نه سال 42 است که حاکمیت بتواند جنبش اعتراض مسالمت‌آمیز مردم را سرکوب و نابود کند و نه سال 56 است که مردم و جامعه از یک سو و دولت و حاکمیت از سوی دیگر در شرایط یک انقلاب قرار داشته باشند. بنابراین دوستان عزیز نصیحت و انذار و هشدار این برادر پیرتان را بپذیرید و در آن تأمل کنید که نباید با دادن تحلیل‌های تند و اغراق‌آمیز و احساسی بر تنور احساسات آتش بریزید و حرف‌ها و کارهای بی‌پشتوانه را تشویق کنید. تند کردن خواسته‌ها و شعارها با شبیه‌سازی‌های نادرست با دوران انقلاب دومین نگرانی بنده است. عزیزان من انقلاب در ایران فعلی، نه شدنی است و نه درست. تجربه حرکت و مواضع قانونی و مسالمت‌جوی دکتر مصدق در دوران نهضت ملی و حتی در بیدادگاهی که او را محاکمه می‌کرد و نظرات و تجربه مهندس بازرگان در دوران انقلاب و تجربه همگی ما در سی ساله اخیر نشان داده است که حرکت مطالبه‌محور و تدریجی و رفتارها و خواسته‌های معقول و معتدل نتایج بهتر و ماندگارتری باقی می‌گذارد. اما در دوره دکتر مصدق، عده‌ای با تندروی و طرح شعار جمهوریت و یا پایین کشیدن مجسمه‌های شاه در برخی میادین و نظایر آن، جناح مقابل را متحد و عصبانی و مصمم کردند و یا نصایح بازرگان کمتر به گوش فعالان سیاسی آن روز نشست و در هر دو مورد نیز ما بهای سنگینی برای بی‌توجهی به تجارب معقول و منطقی و تسلیم احساس شدن خود پرداخته‌ایم. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> از طرف دیگر هر انقلاب فرضی مستلزم دو قطبی کردن جامعه است. دوستان عزیز همه قبول داریم که جامعه ایران جامعه متکثری است، از مذهبی شدیدا سنتی تا بی‌مذهب. از راست و محافظه‌کار تا چپ و معترض. عزیزان دقت داشته باشید همین دولتی که با وضع آن چنانی مجددا به کرسی نشست به هر حال در ایران صاحب چند میلیون رأی است. تشدید حرکات و مطالبات عمل نادرستی است که جامعه ایران و نیروهای مختلف ذی‌نفوذ و مرجع را در آن دچار تعارض دوقطبی می‌کند. امروزه نباید با رادیکالیزه کردن شعارها، برخی از روحانیون و مراجع مذهبی و نیز اصول‌گراهای منتقد و نیز برخی از بخش‌های جامعه سنتی را به سمت جناح غالب راند. از سویی همه می‌دانیم که جنبش سبز، جنبش متکثری است که تند کردن شعارها و خواسته‌ها عملا باعث انسجام جناح مقابل و برعکس ایجاد تردید و تشتت در درون این جنبش خواهد شد. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> هموطنانی که در خارج از کشور به سر می برند از این نظر در معرض آسیب بیشتری قرار دارند. چون طبع زندگی در خارج، کم و بیش، «ذهنی» شدن تدریجی روی شرایط داخلی کشور است. هم چنین به لحاظ روانی بسیاری از ایرانیان وطن‌دوست و ملی که درد ایران و زاد و بوم‌شان را دارند، معمولا دلشان برای بازگشت به کشور بیشتر می‌تپد و همین امر آنها را عجول و «شتاب‌زده» می‌کند. هم چنین متأسفانه برخی افراد نیز به لحاظ شخصی و شخصیتی دنبال «موقعیت‌طلبی»‌ها و جایگاه‌طلبی‌های فردی‌شان هستند و همین امر خصیصه شتابناکی آنها را بیشتر تشدید می‌کند. عده‌ای نیز هستند که به علت سوابق سلطنت‌طلبی و یا دیگر سوابق، عصبانیت و نفرت شدیدی از اصل انقلاب و یا از جمهوری اسلامی دارند. مجموعه این عوامل (ذهنی شدن، عجله، جایگاه‌طلبی، نفرت و عصبانیت و...)، خود محرک‌هایی می‌شود برای تند کردن دور حوادث و برخورد احساسی و غیرمنطقی با آن و هر دم بالا بردن سطح مطالبات و شعارها، بویژه با شبیه‌سازی دوران کنونی با مقطع انقلاب سال 57. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> من به ویژه باید برای هموطنان ایران و مردم دوست‌مان در خارج از کشور که نگاه و درد ملی دارند، و بنا به تجربه تاریخی به سیاست‌ها و عوامل و مقاصد و رفتارهای بیگانگان همواره با تردید و شک می‌نگرند، و خود آرزوی سربلندی و استقلال و آزادی و رفاه و توسعه و عدالت برای ایران و ایرانیان را دارند؛ تأکید کنم که دوستان عزیز مسائل عملی سیاسی را نه صرفا بر مبنای «حقیقت» بلکه بر مبنای «موفقیت» باید سنجید. «حقیقت» شاخص عرصه اندیشه و عقل نظری است و عمل «موفقیت‌آمیز» شاخص سنجش عرصه عمل و استراتژی. مردم معترض و بویژه جوانان ایران «حق» دارند که از سرسختی، سرکوب و توهین و تحقیر مقامات و رسانه‌های دولتی در رابطه با خواسته‌ها و حرکت مدنی و مسالمت‌آمیزشان ناراضی و عصبانی باشند و در ذهن حقیقت‌جوی خود بر راه حل‌های رفع مشکل و موانع پیش رو بیندیشند. <br /> <br /> <br /> <br /> اما خیلی حرف‌ها ممکن است حق و «حقیقت» باشد، اما عمل سیاسی و استراتژیک نه صرفا بر اساس حقیقت بلکه بر اساس قدرت، مصلحت و تناسب قوای اجتماعی صورت می‌گیرد. بنابراین در این رابطه از بنده بپذیرید که حتی اگر انقلاب به نفع ایران و مردمانش باشد (که در آن بسیار تردید وجود دارد)، اینک در ایران، اگر ما با آن به صورت احساسی و اغراق‌آمیز برخورد نکنیم، شرایط انقلاب نیست. مهم‌تر از همه این که سعادت ملت ایران اقتضاء می‌کند روش‌ها و مطالبات جنبش سبز به گونه‌ای باشد که در افق پیش روی آن جا برای همه ایرانیان، بدون هر گونه حرکت تقابلی و تعارضی و قطبی، باز باشد. هر حرکت و مطالبه و شعار ما باید بر همبستگی ملی و نیز بر انسجام جبهه سبز بیفزاید و از تشدید قدرت و انسجام جناح معارض با خواسته‌های به حق‌ جنبش (و رفتارهای جناح مقابل که منافع ملی و موجودیت سیاسی و فرهنگی و اقتصادی ما را روز به روز تخریب می‌کند) بکاهد و در کل در حد توان و تحمل افراد و نیروهای حامل و موثر و دخیل در جنبش باشد. دوستان گرامی هرگونه برخورد «تندش کن، لنگش کن»، بویژه از راه دور، ما را به سمتی می‌برد که دودش به چشم همه خواهد رفت. من ضمن اذعان و تأکید مجدد بر اینکه سیاست‌های حاکمیت باعث تشدید شعارها و خواسته‌ها می‌شود اما باید همان گونه که اخیرا در مصاحبه‌ای اشاره کردم به همه دوستان و بویژه جوانان عزیز بگویم که همیشه ایثار و فداکاری این نیست که انسان آماده چوب خوردن و حتی گلوله خوردن در راه آزادی و استقلال و... باشد، اینها هم گاه لازم است، اما همه عزیزان باید بدانند که گاه تحمل حرکت تدریجی از گلوله خوردن هم سخت‌تر است. گاه انسان در یک لحظه گلوله می‌خورد و از این اوضاع راحت می‌شود. اما اگر بخواهد چند سال تحمل ناملایمات را بکند تا در مبارزه سیاسی‌اش منطقی و آرام باشد و در برابر تهمت‌ها و افتراها و سرکوب‌ها و حبس‌ها خویشتن داری نماید، این هم خود یک نوع فداکاری و ایثار است. شاید هم سخت‌تر باشد. دوستان عزیز، پس از سهم عمده و اصلی جناح غالب و تندرو حاکمیت در برخورد با اصلاحات (و اینک جنبش سبز) و ناکار کردن آن، در این سوی صف نیز اگر بسیاری از شما به نقد بزرگان اصلاحات به خاطر فرصت‌سوزی و کوتاه آمدن و یا به اصطلاح راست‌روی در «حرکت از بالا»ی اصلاحات می‌پردازید، در «حرکت از پایین» نیز هرگونه چپ‌روی می‌تواند آثار مشابهی در ناتمام و ناکام گذاشتن حرکات و مبارزات داشته باشد. خطاهای سیاسی، محاسباتی و استراتژیک، چه فردی و چه جمعی، چه در بالا و چه در پایین، چه راست‌روی و چه چپ‌روی؛ روزی در محکمه وجدان خود افراد، حافظه تاریخی مردم و بالاتر از آن در پیشگاه خداوند قابل نقد و پاسخ‌گویی و حسابرسی است. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> بنابراین خواهران و برادرانم تقاضای بنده را بپذیرید و بر احساسات، روحیات و دغدغه‌های فردی‌تان، به خاطر خدا و مردم، غلبه کرده و آنها را به نفع یک حرکت منطقی و تدریجی کنترل کنید. به خصوص جوانان عزیز میهنم، با همه حقی که در عصبانی و احساساتی شدن در زیر فشارها و سرکوب‌ها و دروغ‌ها و تهمت‌ها دارند، به خاطر نسل خودشان و آینده مردم و مملکت‌شان باید برخوردهای ولو واکنشی و احساسات پاک‌شان را کنترل کنند و درس‌های تاریخ پرفراز و نشیب و مملو از درد و رنج و هزینه‌های بسیار ایران عزیز را آویزه گوش‌شان نمایند و الا صداقت و شجاعت ستودنی و قابل احترام‌شان برای دستیابی به آزادی و عدالت کافی نیست. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> در پایان به یک نکته نیز اشاره کنم. دوستان عزیز اینک باید از هر نوع دوقطبی‌سازی‌های افراطی خودداری کرد. یکی از این قطبی‌کردن‌ها، قطبی کردن مذهبی – غیرمذهبی است. جنبش سبز مانند خود جامعه ایران، پدیده متکثری است و در آن از افراد شدیدا مذهبی تا افراد شدیدا غیرمذهبی حضور دارند. آنها می‌توانند در عرصه بحث و نظر، هر یک عقیده خود را داشته باشند، اما در عرصه عمل سیاسی آنها باید موجودیت یکدیگر را به رسمیت بشناسند و به عقاید هم احترام بگذارند. در حاشیه رحلت آیت‌الله منتظری و مباحثی که در این رابطه درگرفت، این حالت دو قطبی خود را نشان داد. دوستان عزیز، بزرگی آیت‌الله منتظری به «صداقت» و «شهامت» او هم در نظر و هم در عمل‌ بود. ایشان یک مرجع تقلید مذهبی است که در سنتی‌ترین شهر ایران زندگی می‌کرد. آرا و نظرات ایشان را باید در این چارچوب دید. صداقت و شهامت فکری ایشان، حال در هر مرحله از زندگی‌شان به گونه‌ای که می‌اندیشیدند، زبانزد همگان بوده و هست. از تقریظی که در آن شرایط بسته قم بر کتاب شهید جاوید مرحوم صالحی نجف‌آبادی نوشت تا آخرین فتاوایشان در باره حق شهروندی بهائیان (که فقه عقیده‌محور را به فقه انسان‌محور نزدیک کردند)، شهامت و شجاعت نظری‌شان را در میان و چارچوب روحانیون حوزوی نشان دادند. ایشان در عرصه عمل نیز همین صداقت و شهامت را داشتند و از «امتحان»های بزرگ «اخلاقی» تاریخی سربلند بیرون آمدند و به خاطر عقاید و ارزش‌های اخلاقی‌شان، به پست و منزلت و قدرت پشت کردند. ممکن است بساری از روشنفکران و نواندیشان مذهبی و یا دیگر روشنفکران، به لحاظ فکری و ذهنی و زبانی جلوتر از آقای منتظری بیندیشند، اما آنها نه نقشی را که آیت‌الله منتظری در میان حوزه‌ها، روحانیون، مردم سنتی و نظرگاه‌های حقوقی دینی موثر در قدرت و اجرا ایفا می‌کنند دارا هستند و نه، بالاتر از آن، بسیاری‌شان امتحان تاریخی شخصی و تاریخی اخلاقی آن چنانی که آیت‌الله منتظری پس داد، داده‌اند. هم اینهاست که به آیت‌الله منتظری نقش ویژه‌ای در رابطه با دفاع از حقوق بشر در ایران می‌دهد. <br /> <br /> <br /> <br /> در انتها از اینکه مصدع اوقات‌تان شدم عذر می‌خواهم. بنده هم مطلع و هم مطمئنم که اکثر قریب به اتفاق ایرانیان فعال در خارج از کشور نگاه و شخصیت ملی و درد ایران دارند و از مواضع و مواقع مشکوک و ملکوک پرهیز می‌کنند و همین طور بنا به آثار و مواضع منتشره بسیاری‌شان، خوشحالم که افراد با تجربه، معقول و منطقی و دوراندیش نیز در آنجا هم بسیارند و هم انشاءالله دست بالا را دارند. امید است نصایح این برادر پیر بر برخی مواضع احساسی و غیردوراندیش بعضی دیگر موثر افتد و حداقل آنها را به تأمل وادارد. پیروز و سربلند باشید. <br /> <br /> عزت‌الله سحابی <br /> <br /> 11 دی ماه 1388<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-1584397376856181836?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-913767729757313392001-10-03T17:30:00.001+03:302010-02-10T17:31:45.864+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> تاکنون بیش از 6 شاگرد نزدیک آیت الله العظمی منتظری بازداشت شده است <br /> <br /> <br /> <br /> جنبش راه سبز (جرس): پس از درگذشت آیت الله العظمی منتظری و حضور میلیونی مردم در تشییع پیکر این روحانی عالیقدر،تعدادی از نزدیکان و شاگردان ایشان احضار و یا بازداشت شدند. <br /> <br /> <br /> <br /> در تجمعات مردمی در برخی نقاط کشور از جمله قم، تهران، اصفهان، نجف آباد، تبریز و کاشان نیز تعداد زیادی از طرفداران آیت الله العظمی منتظری بازداشت شده اند که از تعداد بازداشت شدگان آمار دقیقی در دست نیست. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> براساس گزارشها تاکنون در اصفهان 600 نفر، نجف آباد 200 نفر و تهران 500 نفر بازداشت شده اند . <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> به گزارش خبرنگار جرس ، در میان بازداشت شدگان ، روزنامه نگاران و فعالان سیاسی بسیاری هستند که برخی از آنها ارتباط مستقیم با آیت الله العظمی منتظری داشته اند، اسامی 6 تن از شاخص ترین شاگردان و فعالانی که با این مرجع عالیقدر ارتباطات مستقیم داشته و بازداشت شده اند به شرح ذیل است: <br /> <br /> <br /> <br /> 1 – سید محمد طاهری؛ فرزند آیت الله طاهری، امام جمعه سابق اصفهان که بعد از ممانعت نیروهای نظامی و لباس شخصی از برگزاری مراسم ختم برای آیت الله العظمی منتظری در مسجد سید و مسجد حسین آباد اصفهان، بازداشت شده است. <br /> <br /> <br /> <br /> 2 – مهندس مصطفی ایزدی: نویسنده، روزنامه نگار و از فعالان سیاسی که بیشترین قلم را در دفاع از آیت الله العظمی منتظری زده است. گفته می شود تهاجم به خانه وی و بازرسی 4 ساعته – از ساعت 6 صبح تا 10 برای یافتن اسناد یا مدارک آرشیوی که مربوط به آیت الله العظمی منتظری صورت گرفته است. وی مدتی نشریه آوا را سردبیری می کرد که بیشتر به افکار و اندیشه های آیت الله العظمی منتظری می پرداخت . این نشریه توسط سعید مرتضوی تعطیل شد. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> 3 – مهندس محمود دردکشان، از فعالان سیاسی قبل و پس از انقلاب که در سالیان گذشته بارها به خاطر دفاع از آیت الله العظمی منتظری دستگیر و زندانی شده.است. وی درجریان برگزاری مراسم ختم برای آیت الله العظمی منتظری که با ممانعت نیروهای لباس شخصی و گارد ویژه نیروهای انتظامی اصفهان مواجه شد، در خیابان، توسط نیروهای اطلاعاتی بازداشت شده است. محمود دردکشان از سرداران دوران جنگ و از دوستان نزدیک و یکی از یاران شهید حاج داود کریمی است. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> 4 – مرتضی امیری جرقویه، دبیر بازنشسته آموزش و پرورش و یکی از استادان سخن که به خاطر دفاع از آیت الله منتظری بارها بازداشت شده و به زندان افتاده است. او همچنین بخاطر سخنرانی هایی که در شهرهای مختلف از جمله اصفهان و نجف آباد داشت بارها ممنوع المنبر شده است. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> 5 – عمادالدین باقی، فعال حقوق بشر، روزنامه نگار ، نویسنده و از مدافعین حقوق شهروندی آیت الله العظمی منتظری که چندین مقاله و کتاب در این باره نوشته است . وی مصاحبه ای در زمان حیات آیت الله العظمی منتظری با ایشان انجام داده بود که پس از درگذشت ایشان از تلویزیون BBC پخش شد . وی پیش از بازداشت طی تماس های تلفنی توسط اطلاعات و بازجویانش تهدید شده بود و پس از پخش آن مصاحبه بازداشت شد. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> 6 - احمد قابل از شاگردان آیت الله العظمی منتظری که هنگام دریافت خبر فوت فقیه عالیقدر از مشهد عازم قم بود و در نیشابور توسط نیروهای اطلاعاتی دستگیر شده واجازه حضور درمراسم تشییع و تدفین آیت الله العظمی منتظری به او داده نشد. او از محققین و پژوهشگران حوزه علوم دینی است و در راه دفاع و ترویج اندیشه های آیت الله العظمی منتظری بارها به زندان افتاده و دورانی نیز مجبور به هجرت اجباری به کشور تاجیکستان شد اما بعد از یک سفر به ایران برای دیدن اقوام و آشنایان در راه برگشت به کشور تاجیکستان، ممنوع الخروج شد. <br /> <br /> <br /> <br /> از محل نگهداری و وضعیت ، هیچ یک از بازداشت شدگان ، اطلاعی در دست نیست<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-91376772975731339?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13274221.post-30859897980261622222001-10-03T17:27:00.001+03:302010-02-10T17:30:02.712+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> جنبش راه سبز (جرس): جمعی از زندانیان سیاسی بند 350 زندان اوین با انتشار بیانیه ای به مناسبت وقایع روز عاشورا اعلام کردند که در هفتمین روز شهادت شهدای عاشورا ، روزه سیاسی می گیرند.<br /> <br /> <br /> <br /> متن کامل این بیانیه بدین شرح است:<br /> <br /> <br /> <br /> بسم رب الشهدا و الصدیقین <br /> <br /> انا لله و انا الیه راجعون <br /> <br /> ملت عزیز ایران ، جان بر کفان راست قامت <br /> <br /> روز یکشنبه مصادف با عاشورای حسینی شنیدیم و به وارونه ترین شکلی از سیمای ضرغامی دیدیم خروش حسینی تان را در برابر مستبدین و سرکوبگران تا دندان مسلح <br /> <br /> درود به شرافت و آزادیخواهی تان <br /> <br /> سلام به مبارزات و پایمردیتان <br /> <br /> اما دگر بار لشگر شرارت اموی چونان همیشه تاریخ در برابر صف اهورایی ملت قامت آراست تا خون عاشقی دیگر ریزد و برنایی دیگر به قربانگاه ضحاک فرستد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> آری آن روز بار دیگر خون ریختند و دامان مام وطن آلودند. <br /> <br /> در آن عاشورای سیاه دگر بار شمشیر دژخیمان از نیام استبداد بیرون آمد و مویه بی پایان مادری دیگر رقم زد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ما زندانیان سیاسی - عقیدتی بند 350 زندان اوین که اکثریت مان را دستگیر شدگان کودتای 22 خرداد تشکیل می دهد ، ضمن عرض تسلیت به پیشگاه ملت بزرگ ایران و بویژه حضور گرانقدر مهندس میر حسین موسوی و سرکار خانم زهرا رهنورد اعلام می داریم که در هفتمین روز شهادت شهدای عاشورای 88 در این تاریک ترین و مخوف ترین بند دژخیمان استبداد روزه سیاسی به جای خواهیم آورد و در عزای فرزندان ملت به سوگ خواهیم نشست. <br /> <br /> نیز با اعلام 3 روز به عنوان روز عزای ملی از هم میهنان انتظار داریم با مشکین ساختن کشور ، سیاهی سیاه دلان جبهه استبداد را به نمایش گذارده ، انزجار و مراتب تنفر خویش را از خونریزی صورت پذیرفته اعلام دارند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیته مرضیه فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13274221-3085989798026162222?l=farreh.blogspot.com' alt='' /></div>فهیمhttp://www.blogger.com/profile/04786448172618739167noreply@blogger.com0