22 بهمن خواهیم آمد

بأی ذنبٍ قتلت؟
نگاهشان کردم. سرسخت به نظر می رسیدند. با اینهمه اعتراف کرده بودند. جرمشان شکستن زیر بار شکنجه دژخیمان بود؛ همین. آنها اعدام شدند. من ناباورانه شنیدم که دو تن را به جرم اعتراف اعدام کردند. یاد گرفتم در برابر مرگ هم نشکنم.
بیست و دوم بهمن می آییم ؛ اگرچه سرهایمان را بشکنید؛ دستهایمان را ببندید و دژخوترین شکنجه گران را به کار گیرید. ما دیگر اعتراف نخواهیم کرد. پای چوبه دار خواهیم ایستاد؛ اشکهای مادرانمان دارها را سبز خواهد کرد. ما دوباره می روییم.